Berlin for a week, oder?

Wat gaat de tijd toch snel, en wat voelt het fijn. Fijn voelen in minder belemmeringen met mijn gedachtes en lichaam, bezig zijn met mijn eigen ik en minder met die buitenwereld. Moet ik dit bestempelen als leven en een doel vinden of is het in orde om verder vooruit te kijken om mijn eigen plek te vinden zonder doel. Een doel wat vanzelf wel op me afkomt, bezig zijn met dat eigen ik in een wereld die ik beter begrijp of eigenlijk mezelf beter begrijp. Ook al weet ik niet wat nu echt te doen.

Ik zit in Berlijn, ergens in de buurt van de Friedrichstraße een dubbele espresso te drinken. Ik zit aan een tafeltje buiten bij Pure Origins, en ben aan het kijken hoe de vogeltjes de kruimels uit mijn hand eten, van het stukje koek wat ik zelf had opgegeten. Ik ben bezig met een gedachte wat ik hier doe en hoe ik me hier voel. Ik stoei met wat ik in de eerste alinea heb geschreven en zoek mezelf in iets wat ik nog niet weet. Zo ben ik voor meerdere gevoelens terug in Berlijn en een ervan is toch wel wat lezen en het liefst dat examen doen van mijn cursus waar ik mee begonnen ben. En waarom net hier weet ik niet, voelde goed denk ik en heb dus via Airbnb een kamer geboekt. En dat bevalt me heerlijk, ook al heb ik de eerste nacht de verhuurster nog niet gezien, misschien vanavond effe. Maar dat hangt ook een beetje af van mijn schema, want vanavond heb ik weer zoals vorige keer de mogelijkheid om wat Colleges en Seminars te volgens, iets wat ik vertelde vorige week in mijn Q3 stukje.

Dus we gaan zien hoe mijn begin van de week zal zijn en hoe het vordert met mijn doen en gevoel in mezelf. Ook al merk ik voornamelijk dat ik best moe ben van het werken en doen rondom het huis, en dat is nu net zo fijn om tot realisatie te komen tijdens het typen. De verleiding om wat te gaan doen is er niet, ik heb meer rust om niks te doen en dat voelt al erg goed. Gewoon de weet toen ik deze reis boekte dat ik geen verleiding heb van de spullen om me heen, misschien twee dingen die me verleiding geven maar die me ook helpen in mezelf en waarvan de eerste geen ding is maar een goede vriendin. Een vriendin die me enorm veel zelfvertrouwen geeft in wie ik ben en hoe ik me zelf vind, en het tweede is de boeken die ik bij me heb waarvan ik er een heel graag wil uitlezen en begrijpen… (wat drijft de mens) een boek waar ik vorig jaar al stevig in was begonnen met lezen en leren maar waar ik de laatste helft nog niet van heb doorgenomen.

Verder begon mijn reis al erg leuk met een gesprek op het vliegveld, en ook al kwam ik met de trein naar Berlijn ik heb de u7 genomen en overgestapt op de bus om rond drie uur af te spreken met W, hij had vertraging met zijn vliegtuig en mocht nog vijf uur langer blijven wachten, dus om dat wachten in een gesprek om te zetten hebben we samen voor het eerst hier in Berlijn af gesproken voor een kopje espresso en cappuccino. Gezellig en leuk dat het dus hier in Berlijn gebeurde. En dat toeval heb ik maar genomen en dat deed goed. Dus een fijn en grappig begin van mijn verblijf hier in Berlijn. En zo voel ik me goed met alles waar ik van geniet wat op dat pad komt.

Bleh wat een gek stukje dit, dit alles wat ik nu post, ook al is het leuk en doet het me effe goed dit stukje tekst. Ik kijk of ik het een keertje kan uitleggen, maar dat doe ik een andere keer. Ik ga me weer verder concentreren op mijn boek 🙂

Hoe goed vind ik mezelf hier in Berlijn ?:)

Survival strategy of the past

Alweer twee weken verder en mijn leventje vordert zich erg goed, ik begin steeds meer een thuis gevoel te krijgen. Een thuis gevoel met voornamelijk mijn lichaam ook al stoei ik veel met mijn vulva en het rustig aan doen. Rustig aan doen zit gewoon niet echt in me, ook al kan ik rustig een boek lezen of onderuit liggen en niks doen, of zoals nu achter in de tuin genieten van de zomer met een ontbijt zo heerlijk in de schaduw. Ik heb het meer over rustig aan doen als ik bezig ben, met werken gaat het soms echt te snel en automatisch dat ik niet meer in mijn hoofd heb rustig. Ik merk het pas als mijn lichaam pijntjes begint af te geven dat ik weer teveel gedaan heb. Maar het gaat goed, alles ziet er goed uit en merk dat het wel goedkomt de bloedingen die ik soms heb bij mijn klier, zo net boven mijn vagina. Ook het dilateren gaat gestaag door en met een dik uur per dag eigenlijk te weinig maar ik merk dat ritme me beter doet dan twee of drie keer dat uurtje doen. Dit alles zo met mijn lichaam voelt gewoon goed en ik merk dat ik steeds meer mijn oude energie terugkrijg in mijn lichaam, ook al stoei ik nog steeds met mijn gewoonte van eten, voornamelijk op het werk en door het werk eet ik onregelmatig en meestal teveel en dat biertje erbij als sluitdrankje is eigenlijk de grootste boosdoener. Niet dat ik echt overgewicht heb met mijn vierentachtig killogram met een lengtemaat van een meter negenenzeventig, en nog steeds best gespierd. (ben benieuwd wat de test in augustus zal gaan vertellen over mijn body-mass-index ) Ik merk toch iedere keer wanneer ik in de spiegel kijk bij dansen of zo naar mijzelf dat dat buikje me stoort, ook al laat ik het niet echt merken, het knaagt gewoon een beetje dat het er is. wie heeft dat nou niet?

Ach mijn lichaam wat ben ik daar de laatste tijd toch veel mee bezig, gewoon zo mee stoeien dat niet alles helemaal zo is zoals ik zou willen, maar ik moet zeggen dat die operatie me echt goed heeft gedaan voor mijn hoofd en geestelijkheid met mijn lichaam. ik merk dat ik me veel meer thuis voel ook al vertel ik dus over al deze bezigheden dat het niet helemaal is zoals ik wil maar wie heeft dat nou niet. Ik merk dat ik tegenwoordig veel meer in mezelf voel dat dit mijn eigen lichaam is veel meer dan dat het vroeger ooit geweest is, en dat voelt al zo meer als thuis zijn.

Zo ook met mijn materialisme om me heen, en de relaties die ik met mijn vrienden heb, ik voel me steeds meer thuis. Maar wil nog steeds weg, weg in ergens anders zijn zonder mijn thuis te verliezen. En zo begint mijn materialisme van mijn huis te groeien wat ik er mee wil doen en hoe ik dit in de toekomst niet hoef te verliezen zoals ik in mijn jeugd vaak mijn thuis heb verloren. Zo probeer ik met wat stoeien verder te komen met de dingen die ik heb en de relaties die ik wil onderhouden. En hoe mijn werk niet teveel invloed moet hebben op mijn welzijn, ook al voel ik me echt thuis in de horeca, ik merk dat het een vlucht is van vroeger om te overleven.

En dat overleven merk ik steeds meer terug komen, en misschien dat ik dit even beter moet uitleggen at ik er mee bedoel. Ik merk dat ik zo na mijn zevende en de scheiding van mijn moeder en vader steeds vaker terug van in een veilig doen van iets, een overlevingsstrategie die ik toepas om te kunnen leven en om te gaan met de dingen die niet mochten. Het grootste is eigenlijk wel mijn vrouw zijn en merk dus de openheid van mezelf hoeveel mooier het leven is geworden sinds mijn eigen ik open te stellen voor wie ik ben. Maar in de jaren hier naar toe was het niet altijd zo makkelijk om te leven zoals nu en zeker niet om in contact te komen met andere mensen. Nu kan ik gewoon doen wat ik wil en dat accepteren ze, maar vroeger werd ik niet geaccepteerd er was ik raar ofzo. Ik paste me vroeger zo aan om maar leuk gevonden te worden dat ik niet meer raar was, ook al weet ikzelf niet wat er dan zo raar was, misschien wel mijn vrouwelijkheid of angst wat ik had om dat te tonen?  Dus zo komt het werken in de horeca ook naar voren, iets wat ik bestempelde dat ik dat leuk vond door de gedachte die ik plaatste toen ik acht was. Toen ik acht was vluchtte ik al weg tijdens carnaval met glazen ophalen, liever wat anders doen dan iets wat ik niet mocht (jurkje aan) en het pesten wat me werd aangedaan. Dan maar liever glazen ophalen en weg zijn van, weg van de ellende en vluchten in iets anders doen, het voelt als overleven. En zo zijn er nog een aantal kenmerken die ik daar aan bestempel vluchten van de pesterijen en niet jezelf kunnen zijn  in een wereld wat je niet begrijpt en waar je moeilijk je eigen woord kunt spreken omdat mensen je raar vinden. Misschien de oudere moeders niet, die deden eigenlijk altijd wel vriendelijk. Stoeien met de moeilijkheden die je dan hebt spelen nu parten omdat ik nu merk hoe groot het contrast is tussen vroeger en nu. Het gene waar ik nu zelf enorm tevreden over ben is mijzelf en mijn vorderingen die ik maak voor mezelf, ik voel me zoveel vrijer om mezelf te kunnen zijn en mezelf niet meer belemmerd te voelen in wie ik echt ben. Ook merk ik dat ik hierdoor veel meer rust heb niet meer te presteren buiten mezelf om, en dan kijk ik voornamelijk naar mijn moeder. Ik merk dat ik echt veel meer rust heb omdat ik voor haar niks meer hoef te bewijzen dat ik het kan, dat bewijzen is een vlucht van vroeger wat ik steeds meer loslaat en niet meer vlucht, ik maak de keuzes voor mezelf die geleurd worden door mijn verleden. En die kleur veranderd steeds meer in mijn eigen huidige kleur met de kenmerken die ik had als overlevingsstrategie. Een kleur in mijn leven die ik eigen maak en steeds meer die overlevingsstrategie achter zich laat waardoor die kleur ook meer heeft van het huidige nu van mijzelf, met dat kleine beetje kleur van vroeger wat er in mag blijven zitten. Dus die kleur die ik mezelf laat inkleuren in mijn leven doet me erg goed voelen in wie ik ben en misschien is die kleur wel helemaal niet zo vrouwelijk als eerst gedacht.

One limit in my body

Op een steen achter in de tuin, luisterend naar de bijen en natuur, de buurvrouw waar ik een praatje mee maakte en de muziek die ik nu net weer opzet – Ben Böhmer. En merk dat ik erg lekker in mijn vel zit, zeker geestelijk geniet ik van een vrijheid en lichamelijk liep ik tegen een limiet op. Een limiet van overbelasting tijdens de drukke weken die hebben afgespeeld, maar ook een limiet waar ik aan kan geven dat het even teveel is en ik moet afwisselen met intensiteit van werken en vrijetijd. Maar nu zit ik lekker onder mijn rode pruimkersenboom en tussen de frambozen die rood beginnen te worden, waar ik er al een vijftal van op heb en niet kan wachten op de rode-bessen die achter mijn rug nog steeds groen zijn. Ik zit een beetje in mijn oerwoud van natuur en zit met mijn blote tenen in het hoge gras, ik heb extra niet gemaaid om de natuur wat meer zijn gang te laten gaan en omdat ik zelf merk dat ik van de woeste tuin extra kan genieten. De gele bladeren van de roos eigent zich enorm mooi met de rode bladeren van de boom en ik merk dat ik me erg goed voel op een eigen plekje in mijn tuin.

Even weg dwalend in mezelf en de natuur en dan denk ik, laat het maar regenen. Ook al is de schaduw van de wolken al voldoende om dat gevoel te krijgen op deze dag als vandaag 🙂 Regen is iets waar ik echt van kan genieten <3

Vorige week dinsdag beleefde ik weer iets waar ik erg blij en wonderbaarlijk van kan worden, toch nog even naar de film en toch nog even café zondag inlopen omdat ik niet naar huis wilde gaan. Staand met een duvel aan de bar even in contact geraakt met een Italiaan en zo uit het niets nog een duvel van hem gekregen, iets wat ik tegenwoordig vaker meemaak. Dat mannen mij zomaar uit het niets een drankje aan bieden, en meestal wel een leuk gesprek naar voren komt. En zo ook raakte ik verder in het gesprek met de Italiaan en de andere mensen aan de bar, en dan merk ik weer dat ik rustig alleen ergens naar toe kan gaan en dat contact maken nu zoveel makkelijker gaat dan vroeger. Maar wat ik nog nooit eerder heb meegemaakt is dat ik opeens een bos bloemen kreeg van een man, zomaar uit het niets een bos bloemen voor mij. Nou dat was pas een fijn gevoel en een super leuke blik vanuit mezelf naar hem toe. Ook al zag ik hem al twee keer eerder een drankje komen bestellen aan de bar en oogcontact zien maken met mij. Maar hij zat hier in café zondag met de toneel groep die in Kerkrade had gespeeld en in zondag dus een drankje zijn komen doen voor afsluiting, en de bos bloemen kwam dus van de voorstelling die ik dan in ontvangst heb mogen nemen van hem 🙂 een heerlijk gevoel en een heerlijke avond zo.

Opweg naar mijn dans op de woensdag de dag na dat bosje bloemen en ook na mijn dans weer samen met het groepje waarmee we dansen of een gedeelte ervan waar we ook mee hebben gedanst voor de voorstelling van Kumulus. Opweg dus naar cafe zondag en op het terrasje plaatsgenomen nog even heerlijk buiten zitten terwijl we de onweersbuien zagen bliksemen in de verte. We hadden weer eens een andere dans gehad zo de eerste les na de voorstelling en dat deed iedereen goed, zo ook mij en dat was heerlijk. Ik geniet dus echt van mijn dansen daar bij Kumulus (modern dans) Maar we zaten daar zo met ons vijftal en dat was heerlijk, en de avond vorderde de en terwijl iedereen afrekende en we samen gedag zijden bleef ik nog even hangen, ik zij nog tegen M dat ik nog een biertje samen met de barman ga drinken. Dus zoals gezegd bleef ik dus nog even hangen aan de bar zoals de dag ervoor en ook ditmaal weer met meerdere mensen een heerlijk gesprek gehad, en dan komt er op een moment dat ik buiten sta onder de luifel met mijn rokje en bloesje aan op mijn hakken sandalen. Dat ik na het roken van een sigaret geniet van de kou en regen. Maar waar ik nog meer van geniet is mijn vrijheid in wat ik nu heb, geen belemmeringen meer om gestraft te worden en dat voelde geweldig.

Zo ging ik dus mijn werk wekend in en ook al had ik last van wat spierpijn beneden mijn lies inde bovenbenen, het werken ging goed en het de nodige uurtjes maakte ik wel weer. Ik voelde me dit weekend wel een stuk vermoeiender omdat ik het weekend ervoor ook vijf dagen volop gewerkt heb, en met het dansen en bezigheid merkte ik dat ik vrijdag avond ergens last van kreeg. En dit zette de zaterdag door dat de last van gevoeligheid en bloed in mijn inlegkruisje een teken gaf van bezorgdheid, de zaterdag avond heb ik ook verteld dat ik echt moet stoppen omdat ik me voornamelijk bezorgd was van het bloed wat ik zag. De nacht die volgde was bij M en  zij heeft evn wat foto’s gemaakt en gekeken, de bevindingen waren niet schrikbarend maar de foto’s die stuurde ik even op naar Dr Chettawut in Thailand. Op zondag ben ik weer aan het werk gegaan en heb ik vermeld dat ik achter de bar wil staan om minder te bewegen. Dit lukte goed en na elf uur werken merkte ik weer dat het eigenlijk teveel van het goede was. Dit maal wel iets van bloed maar in mindere mate, maar de irritatie was eigenlijk al teveel en dat voelde niet goed. na weer een dagje rust en een email ontvangen vanuit Thailand dat alles er wel goed uitzag, maar dat ik op mijn klier een stukje Granulatie heb groeien wat erg snel geïrriteerd kan raken en zolang het niet bloed geen probleem is. dus met deze gedachte begonnen met werken en dat ging de eerste vijf uur goed, maar na mijn pauze en het oplopen te trap op voelde ik een stekend gevoel en eenmaal op de wc nam ik een foto wat niet al te goed uitzag, bloed op mijn klier wat uit dat stukje Granulatie liep, niet veel maar wel echt vers bloed. Dus dat gaf een teken van stop, dit is te ver en zodoende gaf ik dit ook meteen aan dat ik niet meer door wilde werken, ik stoeide al vaker met pijn en wat normaal is. en ook al bloedde het ik merkte niet de pijn dat ik überhaupt een paracetamol nodig had of ongemakkelijk er door voelde. Maar dat mij n lichaam wel aangaf dat het bloedde. Dus na een belletje met de huisarts en eenmaal weer thuis voorzichtig gedilateerd en gekeken of het nog bloedde, gelukkig was dit opgehouden en ben ik in de ochtend naar de dokter gegaan. Ook hier kwam naar voren dat de Granulatie een gevoelig plekje is en dat zij ook opviel dat ik bij het dilateren nr4 gebruikte omdat ze scheurtjes zag in mijn huid, dus het advies meer glijmiddel gebruiken. Gelukkig gaat nr4 wel steeds makkelijker in en uit en blijft ook niet meer heel vast zitten dus er is vooruitgang.

Zo nu is het dan donderdag en heb ik de afgelopen twee dagen rustiger aan gedaan, het dansen op dinsdag heb ik even gelaten voor wat het was maar het dansen bij Kumulus niet. En ik was gisteren enorm blij dat ik gegaan ben wat ik schreef het al eerder ik geniet van deze danslessen 🙂 en gelukkig ging het met mijn lichaam ook goed. Nu zit ik dus lekker buiten en heb ik de dag nog vrij en werk ik deze week weer mijn normale vier dagen. Ik ga zo meteen weer mijn uurtje doen en kijk ik hoe alles er uit ziet, mijn gevoel is heerlijk en kijk uit naar de middag om bij W en J op bezoek te gaan, kijken en knuffelen met S. Haar Baby wat vorige week is geboren 😊

To talk about.

Was dit nou iets wat ik voelde dat het fijn was of beleef ik en wereld waarin ik het fijn heb. Ik bedoel een beetje dat gevoel hebben van bezig zijn zonder stress maar je ook niet helemaal op je gemak voelen

Waar zal ik eens beginnen met volgens mij een kort verhaaltje, en dit is meer omdat ik een beetje moe ben. moe van een drukke week werken en dan toch nog uitgaan, moe van een korte nacht vannacht omdat ik een pakketje verwachte waarvoor ik thuis moest zijn, moe van eigenlijk een heerlijke week. Dus ik voel me goed en misschien zelfs wat beter dan goed, het meest wat ik merk is dat ik lekker in mijn vel zit en dit kan uitten. Maar ik merk ook dat ik opzoek ben naar limieten om me heen en op seksueel vlak, mede omdat ik nu twee weken bezig ben met Nr4 en dan ik toch wel weer verbaasd ben dat het past en fijn voelt. Eigenlijk waanzinnig mooi hoe iets 6’’ (15cm) in mijn lichaam past en dit zelfs fijn aan voelt, ik merk er geen problemen mee en  geniet dus van de mogelijkheden.

Maar het is wel weer een begin waar ik veel naar toe trek en wat me ergens verbaasd dat ik er zo open en los in ben om dit te vertellen. En eigenlijk weet ik niet hoe dat komt dat ik me in mijn geheel over seksualiteit zo open voel en er ook over vertel, alsof ik door de transitie me ook daarvoor niet meer hoef te verschuilen dat ik van extremere seks en pijn hou. Of dit gevaarlijk is en hoe ik misschien moet kijken naar een evenwicht hierin zal de toekomst uitwijzen. Maar voor nu laat ik me er door meenemen en wil ik er van genieten. En probeer ik er een weg in te vinden hoe ik mezelf kan zijn zonder extremere gevoelens te uiten.

Verder ‘back to the normal world’, werk ging afgelopen weekend echt lekker en voelde enorm fijn aan. mede door de leuke mensen die zijn komen eten maar zeker door een gezellig team wat we nu hebben. Het is niet dat we genoeg personeel hebben maar er komt zo langzamerhand een fijn teamgevoel naar voren wat het zomerseizoen ten goedde gaat komen. En zo beleefde ik met meerdere gasten een leuke avond, zeker met de vier heren van afgelopen maandag hebben we een gesprek gehad waar iedereen wel wijzer is geworden. Wijzer in een gevoel van openheid en het idee dat ik de vrijheid die ik heb aan mezelf te danken heb. Of dat lijd tot een gevoel om lezingen te gaan geven licht nog een beetje verder weg maar het is niet de eerste keer dat ik merkte dat ik goed kan praten en dingen kan uitleggen. Op naar een nieuwe job?

Of gaan we meer veranderen naar een nieuwe omgeving. Stappen waar ik mee bezig ben en waar ik toch steeds meer voor wil gaan dit echt te bereiken zonder de stabiliteit weg te gooien die ik nu heb opgebouwd. Waar wil ik naar toe met mijn gedachtes en ideeën.

A little bit of my thoughts

Waar ga en sta ik met mijn gedachte, en hoe goed kan ik mijn gedachte werkelijkheid maken. De afgelopen weken waren druk door de mooie bezigheden die ik heb mogen ervaren, en waar mijn gedachtes die ik daarvoor had ook grotendeels uitgekomen zijn. En zoals mijn gedachtes zijn over toekomst en waar ik naar opzoek ben, kom ik stapje voor stapje dichterbij om mezelf te vinden. Mezelf vinden zonder oordeel van mezelf en de mensen om mij heen. En dat gebeurde de afgelopen weken erg veel, geen oordeel voelen en meemaken. Openheid in mezelf zien en op ontdekking gaan met mijn nieuwe lichaam. En merken dat er een mooie vriendschap is tussen mij en C, en deze vriendschap is in Berlijn alleen maar sterker geworden tussen ons, iets waar ik heel veel van geniet en waar ik mezelf ook enorm in zie groeien. Ook hier in mijn omgeving heb ik meer vrienden gemaakt en mensen waar ik vriendschapen mee herstel die er vroeger waren, en door tijd weer bij elkaar komen.

Waar ga ik dan mee beginnen zo zittend in café HASE in Aachen, insta #fejhyacinthe voor een leuke foto : ) ga ik meteen beginnen met mijn nachtelijke avontuur in Berlijn of de dansgroep waarmee ik een heerlijke voorstelling mee heb gedaan in het theater van Kumulus. Of begin ik met het gevoel wat ik heb overgehouden aan de filmopnames in het kasteel van oud Rekum. Of ga ik deze opsomming van bezigheden skippen en voelen hoe ik meer zelfvertrouwen heb gekregen in mijn lichaam en mijn doen en laten hierin. En dit beleefde ik dus de woensdag nacht en ochtend daar in Club KitKat, ik voelde me heerlijk om mezelf te kunnen tonen in de lingerie wat ik aanhad en samen heb gekocht met mijn nichtje. En ook al wil ik nog wat extremer gaan om op een zaterdag deze club te bezoeken, het was goed om eerst even de rustigere avond eerst te doen. Want ik merk dat ik soms toch echt meer wil met wat mijn lichaam nu aankan.

Ik begin en blijf alweer haken op mijn seksualiteit en de ervaring die ik graag wil beleven, en ook al ben ik dit stukje begonnen met de hak op de tak ik ga proberen het weer bij elkaar te breien. Als eerste met mijn gevoel voor een extremer gevoel wat in me heerst, het gevoel om gedomineerd te worden met seksuele handelingen erbij. Ik merk dat dit komt door mijn hoge libido en het gevoel om meer te voelen in en met mijn lichaam. het trekt me enorm om de soorten clubs te bezoeken zoals KitKat omdat ik me enorm fijn voel met mijn lichaam wat na de operatie in Januari heeft plaatsgevonden. Het zelfvertrouwen groeit enorm en ik voel me enorm vrouwelijk als ik daar dan toch bijna naakt sta in de club, niet direct een vrouwelijk lichaam maar voor mezelf ook echt niet een mannelijk. De vraag of de mannen die ik gekust heb op de dansvloer dat ook hadden weet ik niet maar ik voelde me enorm machtig met mijn lichaam nadat een man zijn vingers toch in mijn vagina stopte. Het leverde een gevoel op dat ik me niet hoef te verbergen achter mezelf en mijn lichaam. Ik kan mezelf tonen met mijn lichaam en dat voelde enorm fijn. En ook al had ik deze avond ook seks kunnen hebben met J, ik heb hem verteld dat ik daar geen zin in had en na een kus zijn we weer de dans vloer opgegaan. Gewoon open voelen dat ik me dus niet meer hoef te verschuilen en vertel dat ik daar geen zin in had, en ook al had ik daar daadwerkelijk wel zin in het leek me verstandig het nog even niet te doen.

En dat kwam door de actie die ik had met mijn dilateer sessie in de middag, ik had namelijk Nr4 geprobeerd (32mm) en  toen bloede ik die namiddag nog een beetje uit mijn vagina. En dat gaf ook aan dat penetratie niet bevorderlijk zal zijn. Nu een weekje later gaat Nr4 er wel in zonder dat het bloed, maar echt makkelijk is het niet. Zo gaat het niet lukken in een keer iets groots naar binnen te brengen, ik neem nu iedere keer de stapjes van nr1, 2, 3 en dan 4. En ik dilateer nu een keer per dag, meestal wel wat langer dan een uur en ben hierdoor erg blij dat het me lukt om mijn lichaam dit toe te laten zonder enige struggle met mijn spieren en huid. Hoe het daadwerkelijk gaat lopen weet ik niet maar toch is de drang aanwezig om het gevoel van mij maar toe te laten en mijn libido het werk te laten doen. Of ga ik wachten op een moment die voor de maatschappij beter klinkt. Ach ja ik ga me er niet zo over uitlaten maar ik heb werkelijk enorm genoten de tijd dat ik in Berlijn was en dat doet me nu enorm goed. Maar ook al is dit alles een grote beleving, het mooiste aan het bezoekje in Berlijn was toch de vriendschap die ik heb met C, ik vond het fijn om daar te zijn en weer openlijk te kunnen praten over van alles en nog wat. Samen in de universiteit bibliotheek gezeten en discussies/filosofische gedachtes kunnen wisselen. En enorm kunnen genieten van ons opmaken en omkleden om uit te gaan. en het samen kunnen zijn zonder onze eigen wereld te verstoren. Ergens in Juli wil ik weer graag langskomen bij haar en dan kijken of het op een zaterdag en zondag gaat lukken : )

Verder neem ik dit weekend even wat meer rust, zo ga ik dadelijk dansen en bekijk ik weer eens een filmpje in de Lumiere, morgen nog even naar de tandarts en dan ga ik mijn huis weer eens bezoeken voor een goed boek en gedachtes om over de mogelijkheid weg te gaan uit Limburg en een grotere stad te bezoeken als nieuw onderkomen en beleefwereld.

Berlin und …

Eigenlijk ben ik in een dwaal geraakt van leven, of anders gezegd jijzelf bent het leven. Zo spannend of speciaal, zo somber of vervelend, jij bent de persoon die het er zelf naar maakt. En met dit dubbel gevoel zit ik in Berlijn, het is niet speciaal of spannend om hier te zijn het is niet verveld of somber. Het is gewoon, alsof ik net zo goed weer terug in Bangkok kan zijn. Misschien is het weer het enige wat me een ander gevoel geeft en de taal kan dat ook doen. maar eigenlijk wie ben jij als onbekende in een ander land, stad en ook wel dorp. Als jij je niet fijn voelt dan maakt het niet uit waar je bent en als jij iets spannend vind kan dat meestal overal op de wereld wel. En zo probeer ik het zelf wat spannender te maken terwijl ik hier in Berlijn rondhang.

Maar ik ben erg blij en zeker gelukkig, mede omdat ik weer samen me C een leuke avond heb gehad en waar we samen met Wilfried hier in Berlijn en goed gesprek aan de eetkamer tafel hebben gevoerd. Dus de Duitse taal vloeide weer een beetje door mijn lichaam, niet geheel vloeiend maar voldoende genoeg om de gesprekken mee te kunnen beargumenteren en tot een avond te komen die samen met een of twee Vodka zijn afgesloten, of waren het er nu drie…. Of vijf. Achja ik heb er geen kater van en mijn entree hier in het huis van Wilfried voelde als een heerlijke open welkom in een openlijke ruimte. En vanochtend zat ik in een doodnormale gewoonte buiten op het balkon te genieten van een kop koffie en een podcast. Een heerlijk gevoel van ergens zijn zonder iets te moeten en zonder oordeel, in een huis waar in ik dacht dat ik effe alleen was, maar ik schrok even toen ik de keuken inliep, dat L er ook nog woonde. Dus na een goede morgen en een smakelijk ontbijt gewenst de kamer van C opgelopen voor mijn uurtje (dilateren).  

Tijdens het dilateren nog een gesprek gevoerd op Happn en een goed gevoel over mijn lichaam gekregen, dus toen dacht fej dat ik Nr4 uit kon gaan testen. Een maatje van 32mm doorsnee en omdat ik vanavond wat spannends mee wil maken toch maar even gekeken hoe de grootste maat wat ik heb meegekregen van Dr Chettawit zou passen. En dat ging goed, ofja het paste en deed geen pijn. Een klein beetje het gevoel van genot zelfs, dus na een beetje proberen in en uit te halen de boel weer opgeruimd en tijdens het schoonmaken kwam ik er achter dat het maatje groter toch iets gedaan had binnenin wat ik al dik een maand niet meer had meegemaakt. Bloed, rood bloed wat uit mijn vagina kwam lopen. Veel niet, ik denk dat het ongeveer uit zal komen op 20ml een shotglaasje dus. Maar ik was toch even geschrokken van het fijt dat het nog steeds kan bloeden, en dat voelt gewoon oncomfortabel.

Maar na een wandeling door het mooie stukje groen van Tiergarten, zit ik dit stukje te schrijven naast een openhaard waar het vuurtje lekker brand en waar ik geniet van een dubbele espresso, een leuke jongen die voor me zit, het gevoel van me vrij voelen, en met een idee zit dat ik samen met C, college ga volgen vanavond.

En ik voel me niet meer oncomfortabel omdat mijn maandverband niet veel bloed vertoont, wel voel ik dat ik van binnen gebloed heb maar dat gaat goedkomen denk ik. Verder heb ik dus zin in de avond die voor me ligt en wat ik mag beleven deze nacht. Want we gaan een kijkje nemen in club Kitkat, en dan gaan we of ik meemaken hoe een woensdagavond de spanning kan verhogen. Of dit echt tot iets lijd daar sta ik open voor op de manier ik me dan voel, zonder oordeel naar binnen lopen en voelen waar ik me comfortabel bij kan voelen. Meer detail laat ik achtwegen en ik ga nu even een stukje schrijven wat de laatste maand door me dwaalt waar niet veel mensen open over praten of het gek vinden hoe ik kijk naar zelfmoord. Iets waar ik me over wil laten uiten en wat soms naar de voorgrond komt omdat ik er over wil praten, niet voor mij maar voor het sociale gevoel hoe ik er over denk.

Enjoy a busy time :)

Wat zal ik eens gaan schrijven vraag ik me zo af, zittend aan een tafeltje met een gembergoud biertje. Cafe zondag is het plekje waar ik zit en ik heb net gedanst met een heerlijke Groove of stillness. En dan wil ik eigenlijk vertellen hoe het met me gaat maar omdat het gewoon goed gaat en zelfs op sommige momenten heerlijk denk ik dat ik snel klaar ben. Wat me de laatste tijd voor mijzelf wel opvalt is dat ik bijzonder weinig bezig ben met mijn transitie en gewoon verder ben gegaan met de mogelijkheden die er zijn. En dat is heerlijk, vooruitkijkend op de tijd die voor me ligt en niet met het verleden.  

En ook dit kleine stukje tekst kwam niet tot het daadwerkelijke verhaal met wat ik wil vertellen. Afgelopen weken gingen snel en ik zit nu middenin de twee drukke weken die toen voor me lagen, en als ik dan nu zo kijk dan voel ik me enorm gelukkig in dit moment dat ik meemaak. Want het zijn toch wel momenten waarvan ik vroeger droomde die werkelijkheid werden de afgelopen dagen, en zo heb ik nu vandaag even een rust momentje voordat ik verder dender met de elf dagen die voor me liggen.

De ochtend begon met wat uitslapen en rond tien uur kroop ik mijn bedje uit voor de was en een ontbijtje (pizza) geen idee hoe dat zo is gekomen maar daar had ik zin in. Maar eerst de auto uitladen van de spulletjes die we konden gebruiken de afgelopen dagen. Want die afgelopen dagen waren intensief mooi, ik heb genoten van een natuurlijke manier van doen. Een natuurlijke manier van beleven zonder ergens mee bezig te zijn, bezig zijn met mezelf en eigenlijk niet meer. Het gevoel wat ik hiermee kreeg was relaxed en kon me fijn inleven van de momenten en hierdoor liet ik me ook gaan, zo ver zelfs dat ik voor het eerst mijn echte naaktscènes heb mogen doen. En in dat moment merkte ik dat ik nadat ik er zo op terug kijk veel beleefde met de momenten die ik vroeger zag als droom die nu werkelijkheid zijn geworden zonder er over na te denken. Gewoon op me af zijn gekomen en wat ik ook wel een beetje gewoon heb meegemaakt op een natuurlijke manier. Natuurlijkheid van genot, natuurlijkheid in mezelf kunnen uiten in wat ik ben. Zo ook de momenten die niet comfortabel zijn maar waar je je wel aan over geeft om iets te kunnen maken, iets wat ikzelf zie als kunst. Hiervoor zal ik later dit jaar meer informatie verschaffen van wat ik heb beleefd en wat ergens dit jaar als documentaire te zien zal zijn onder Docfest en gemaakt door taketwee : )

Maar dat is niet alles deze week, want morgen ga ik weer voor het eerst meedoen aan een dansvoorstelling en daarvoor hebben we de laatste week dus al de repetities gehad en heb ik zo dadelijk de generale repletie hier in het theater van Kumulus. En dus ging het door elkaar van drukte en kan ik niet wachten op de dagen die gaan komen, maar dat niet wachten verloop best relaxed en ben niet echt bezig met het wachten erop. Ik ben bezig met mezelf voelen zonder stress en zonder drukte in mezelf, we zien wel en het komt zoals het komt. Wat een heerlijk gevoel terwijl ik dit type. En dat gevoel dat zit al sinds december in mijn lichaam en komt steeds meer naar voren in hoe goed en gelukkig ik me voel. Bezig zijn met mezelf en me voornamelijk vrij voelen in wie ik ben. Meestal ben ik anders, maar dat is best wel leuk, anders zijn.  

What a lovely week

We zijn weer een weekje verder en ik breng mijn middag door tussen de plantjes van Wonderwoud en de muziek op de achtergrond van Platamorgana. En dat doet me goed, zeker na een toch wel gek lopend gesprek wat ik had met mijn psychologe vanochtend. En gek is dan niet het juiste woord en ook niet waardig om te vernoemen in de uitkomst wat ik had vandaag maar zo begon het gesprek wel. Maar ik ben vooruitgekomen om zelfs wat meer over mijn dromen te kunnen vertellen, dromen die weer tevoorschijn komen en me veel aan vroeger doen denken en laten meemaken. Maar zo erg bestempel ik het niet, zelfs niet als ik dus kijk naar mijn afgelopen week. Een week waarbij ik me erg goed voelde in wie ik ben en dat ik blij ben hoe goed het gaat met mijn lichaam. zo verliep mijn werkweek ook erg goed en heb in alle drukte erg fijn gewerkt.

En dan merk ik eigenlijk dat ik niet veel te vertellen heb zo, er gaan wel wat gedachten door me heen met wat ik wil en dat ik veel bezig ben met keuzes maken. Keuzes maken in waar mijn leven naar toe gaat en hoe ik vrijheid probeer te mengen met een vaste woonplek. In ieder geval probeer ik niet te wild en jong om te gaan met radicale keuzes en ook mijn stabiliteit te behouden in wat ik nu heb. En zo skip ik ook dit erg korte verhaaltje 🙂

Easter, my first time?

Pasen is voorbij en ik heb een viertal werkdagen achter de rug, de zon scheen volop en dat deed me erg goed ook al werk ik. Gelukkig verliep alles goed ook al liep ik zondag even tegen een puntje aan van mijn lichaam, een limiet wat ik zo tegen de avond goed kon aangeven dat ik moet stoppen. Dus na een kleine controle weer opgelucht dat alles goed was en daarna meteen naar hus gegaan om rust te pakken. Dinsdag was de zon helaas een beetje verdwenen maar ik heb samen met M en S een gezellige gebarbecued, en in de avond de film ‘Le Grand Bleu’ nog gekeken. Vandaag heb ik mijn ontbijtje weer voor het eerst buiten in de tuin opgegeten en dat gaf een heerlijk gevoel, ik was blij dat de zon scheen en de warmte was aangenaam aanwezig.

Maar nu zit ik niet meer in die heerlijke zon, nee ik zit hier aan de grote tafel in de Lumiere te kijken naar de regen die volop bezig is alles door en door nat te maken. En zo zal het de komende week doorgaan, ofja dat verteld de app op mijn telefoon. Nu geniet ik meer van de duvel die naast me staat terwijl ik type en een beetje afdwaal naar buiten, de regen doet mij altijd goed en kan er ook intens van genieten. En zo gaat mijn gedachte naar het stukje wat ik beleefd heb vorige week woensdag. En eigenlijk kijk ik terug op een week die weer wat meer routine te pakken heeft doordat ik weer wat werk en de drie dagen vrij die mijn beleving en momenten heel goed doen, waarvan het dansen bij Kumulus mijn beleving van leven erg vergroten. En dat dansen bij kumulus is waar ik merk wat er allemaal gebeurd is in mijn leven en hoe dit gevoel van doen meer betekend dan dansen alleen. Er zit het moment in om me eigenlijk helemaal te kunnen laten gaan en even alles kan vergeten wat buiten mijn beleving gebeurd. Ik voel me er erg vrij ook al stoei ik met mijn uiterlijk nog een beetje, maar mijn gevoel gaat helemaal op in dat uurtje dansen.    

En er was die woensdag nog iets, iets wat mijn lichaam te maken heeft en waar ikzelf erg benieuwd naar was hoe het zou zijn. Hoe gaat dat moment zijn dat ik me helemaal overgeef aan een genot dat ik kan meemaken met mijn lichaam. Een genot wat ik vroeger zeker beleefde maar wat ik na mijn operatie heel graag wou beleven in hoe het gaat zijn met mijn lichaam.

Even iets nieuws wat ik doe en dat is dat ik dit stukje al post op mijn website en even ga genieten van de film ‘The White Crow’ en omdat ik afgeleid werd door een man…

Nou daar ben ik weer 🙂 een beetje anders dan gedacht of gepland of wat dan ook haha, nou ik zit lekker in mijn vel en voor de verandering zit ik eens bij café Zondag in Maastricht, of ga ik Wijck zeggen. Nou maakt het wat uit of zien we wel waar we stranden. Volgens mij merken jullie nu wel dat ik het niet bij een Duvel gelaten heb en dat klopt, en ook zo na de film kreeg ik een drankje aangeboden door M, dus na een fijn gesprek en een niet betaalde rekening door weet ik niet welke mogelijkheden zit ik dus nu bij café Zondag een vrouwenbier te drinken, of ja een bier wat gebrouwen is door vrouwen en om eerlijk te zijn vind ik dat wel erg leuk. En ook erg lekker, wat eigenlijk gewoon een belangrijk punt is, dus ik zit hier in een drukte een biertje te drinken en een verhaaltje aan het typen. Ik ben benieuwd of ik verder af ga dwalen of in gesprek ga komen met iemand anders dus ik ben benieuwd naar het verhaal waar ik naar toe ga en wat ik krijg geschreven want ik wil eigenlijk wat intiemer induiken op dat gebeuren van een week geleden.

Waar ga ik naar toe vanavond en wat staat er open want om eerlijk te zijn heb ik gewoon zin om uit te gaan, en dan zien we dus wel waar we uitkomen. Dus ik kijk nog een beetje om mij heen en  val in het verhaal wat mij die woensdag zo raakte om aan jullie te vertellen, ik ben eigenlijk hier in mijn  blog heel open over bijna alles en soms merk ik ook dat mijn libido echt enorm hoog is en zo ook die woensdag. En ook al was ik alleen, ik merkte gewoon dat gevoel dat ik opgewonden was en enorm hoog kan worden van gedachten en momenten die ik wil beleven. En zo ook deze dag, was het eigenlijk gewoon een middag dat ik dat het moment daar was dat ik me uiteindelijk op bed ben gaan liggen en mijn dildo er bij heb gepakt. En ik merk zelf dat ik dit speeltje in November 2018 gekocht heb omdat ik graag een formaat wou hebben wat ooit mogelijk was aan mijn lichaam en dat dit ook mogelijk was in mijn eigen lichaam.

Daar lig ik dan opzoek naar een moment in mijzelf en een moment waar ik merkt dat het ook echt fijn was om gewoon te liggen en te genieten van een superfijn gevoel dat ik kan meemaken. En nu merkte ik een maand eerder al dat ik het moment kan voelen terwijl iemand anders bezig was. Maar vandaag was ik dus met mijzelf bezig en was ik ook op zoek om door te kunnen gaan om dat werklelijkheid te laten worden, in ieder geval het moment op te zoeken dat ik ook daadwerkelijk klaar kon komen. En dat is ook gelukt, en dat was voor mijzelf gewoon een enorm moment waar ik ook echt van genoten heb hoe mijn lichaam werkt en hoe het daad werkelijk anders is maar toch ook het zelfde, in dat gevoel wat tot stand komt dan. En daar lag ik dan met dat voldane gevoel van YEA, en ook met een super gelukkig gevoel in welke manier dit kan. Gewoon enorm blij en zeer tevreden in het moment en kunnen ervaren in iets wat ongeveer hetzelfde voelt zoals vroeger maar dan intiemer, fijner en vooral meer betrokken met mijn lichaam. Wat een moment eigenlijk en wat een moment er naar voren gaat komen dit met iemand anders te gaan delen. Delen met een man of vrouw maakt me niet uit, maar de betrekking van penetratie speelt dadelijk wel degelijk een rol, en ben ook erg benieuwd in welke mate het gevoel naar voren gaat komen.

Ook al trek ik dit verhaaltje wat langer, ik ga ook wat eerder afsluiten omdat ik even om mij heen ga kijken wat er kan gebeuren in de situatie die voor mij neus afspeelt, dus ook nu weer post ik iets wat misschien een vervolg kan gaan hebben 🙂

Three months ago.

Daar zit ik dan, denkend over mijn laatste week en hoe dat allemaal verlopen is. Maar ik begin met vandaag.

Rond zeven uur ging de wekker pff ik lig al een half uur wakker en rond te draaien in mijn bed wachtend op die toon die nu afgaat, toch maar effe op snooze geklikt en vrij met mijn benen over elkaar door mijn zachte laken. Negen minuten later begint mijn wekker weer, ik klik mijn snooze uit en lig nog even in bed, denk aan verschillende dingen die ik deze week moet doen. Pasen komt eraan dit weekend en ook de Amstel-gold-race, Pasen heb ik geen behoefte aan meer met het motto van ik moet dan altijd werken en ook zoals deze Pasen ga ik werken. En die Amstel-gold-race brengt samen met Pasen weer een erg druk weekend met zich mee, misschien wel een beetje teveel drukte voor het zuid-limburgse heuvellandschap met het grenzende België en Duitsland. Maar dat is pas dit weekend, ik sta vandaag wat eerder op omdat mijn auto naar de garage gaat en ik mijn uurtje even wil doen voordat ik de auto naar Gronsveld breng. Gronsveld ligt tegen Maastricht aan en ben met deze garage erg blij, ook al ligt dit dik dertig kilometer van waar ik woon. Dus na dat beetje moeite sta ik op uit bed en loop naar beneden voor mijn ontbijt, zoals gewoonlijk heb ik een ontbijt wat ik eigenlijk altijd wel in huis heb. Een banaan met een lactose vrije yoghurt soort, soms haver of soja maar vandaag heb ik amandel yoghurt van de AlbertHeijn. Daarbij heb ik de pollepel benodigd voor de pitjes uit de granaatappel te slaan en dan garneer ik dit hoopje af met mijn zaden en bessenmix wat ikzelf groot inkoop en dan zelf mix. Denk aan biologisch in alles van lijn en hennepzaad, pompoen en zonnebloempitten, moerbeien, goji bessen nog wat cacao nibs en bijenpollen. Dit alles koop ik dan in grootverpakking en eindig zo rond de vijftien kilogram wat ik dan in potten bewaar. Iets wat ik in de loop der jaren ben gaan doen en merk dat ik dit vanaf begin af aan erg lekker vond, en nu mis ik het als ik het zelfs als ik dit een tijd niet eet. Effe liggen na mijn ontbijt, en het uurtje vloog voorbij, snel effe de douche in… ik benoem snel als, ik douche normaal te lang dus als ik er vijf a tien minuten ondersta benoem ik dit als snel. Mijn groene trui aangetrokken omdat het weer buiten toch wat regenachtig en grauw is, dan is een trui wel zo lekker en omdat ik geniet van de kleur groen 🙂 Eenmaal in de auto even de rust pakken hoe ik mijn dag ga beginnen en zo net vijftien minuten over negen kom ik aan bij de garage, na een praatje of ik een inzicht kan krijgen van hoe de auto er bij staat ben ik richting de bushalte gelopen. Terwijl ik loop zo op de seconden getimed loop ik bij toeval de bus tegen het lijf, welke ik benodigd heb om in Maastricht te komen, na een zwaai stopt deze tweehonderdmeter verderop bij de bushalte waar ik na een sprintje aankwam en in kon stappen. Wel weer fijn dat de buschauffeur me zag en stopte, eenmaal ingecheckt met mijn OV kaart en plaatsgenomen op een stoel kwam er iemand naast me zitten. Hej C jij hier, bla bla bla. Nadat C eerder uitstapte dan ik en ik verteld had dat ik mijn dag ga beginnen in de bibliotheek van Maastricht liepen wij beiden weer onze eigen kant op. En zo zit ik dan hier, net mijn haver-latte opgedronken en zittend aan een grote tafel. Schrijf ik een gedetailleerd stukje van mijn ochtend wat soms uitloopt naar iets anders, en zo kom ik met mijn intro van deze week bij jullie.

Ik ga aftrappen met het feit dat zondag veertien april het drie maanden geleden was dat ik onder het mes ben gegaan en dat het ook de dag was dat ik weer meer mocht ondernemen met mijn lichaam, en inderdaad ik lag die avond niet alleen in bed. Maar het was niet met een man, die dag die gaat nog komen. Maar het zou volgens de drie maanden dan eindelijk mogen om met mijn vingers of wat anders te voelen hoe het nu kan gaan met mijn lichaam. Nu merk ik al dat mijn libido de laatste maand steeds meer aan het worden is en zo merkte ik dat ook deze avond, en dan merk ik dat het hele gevoel om te genieten volop aanwezig is. Maar zo makkelijk gaat het dus niet, ik merk dat het geheel erg wennen is en hoe ik mijn rust moet bewaren. En zo was deze zondag avond erg intiem en fijn, maar mijn lichaam was ook moe, moe om door te gaan. Dus uiteindelijk na al dat spelen ben ik met een gerust hart in slaap gevallen. Denkend aan mijn gevoel daar beneden en het genot wat ik er nu al kan ervaren was enorm, en ook al verliep mijn maandag rustig maar wel met de gedachte dat rondspeelde hoe ik met mijn lichaam om kan gaan. Zo werd ik dinsdag wakker met een enorm diep gevoel van ik wil meer proeven van mijn lichaamsdeel daar beneden dat ik het niet kon laten meer te gaan ontdekken, en dus na een dik uurtje liggen en meer kwam het moment dat ik stopte. Ik voelde me zo intiem met mezelf en ook al is er niet het moment geweest, het hele gevoel is fijn en ik kijk uit naar mijn ontdekkingsreis wat ik met mijn lichaam aan kan gaan 🙂

Verder weet ik niet wat ik echt te vertellen heb, mijn weekend voelde dus goed en zo kijk ik ook verder naar komend weekend hoe het gaat verlopen met werken. Verder kijk ik weer naar de manier hoe iets verloopt en waar ik mijn gevoel in kwijt kan. En dat gevoel komt naar boven tijdens het dansen, en zo ga ik vanavond ook weer dat gevoel hebben tijdens de les van moderne dans in Kumulus. En zeker naar het gevoel om samen dan te dansen als groep tijdens een voorstelling, dit geeft dan ook een nostalgisch gevoel wat er voor mij bij komt kijken. En als het dan zover is merk ik dat het gewoon verloopt maar met een enorm goed gevoel er om heen. Dit zorgt er ook voor dat ik meer wil proberen en nieuwe dingen wil ondernemen buiten het dansen. Maar welke richting dit opgaat weet ik niet, dat laat ik op me af komen.

Ook al merk ik dat dit verhaaltje weer wat anders verteld is en misschien wat minder in wat er echt gegaan is afgelopen week, zo merk ik dat ik weer een stap verder ben gekomen om ritme te krijgen in het geheel. Ook al wil ik dit niet altijd het is gewoon erg fijn dat het wat meer stabiliteit geeft om er voor te kunnen zorgen dat ik nu voorruit kom in mijn maatschappelijke leven. Nu nog verder voorruit komen met waar ik opzoek ben, dat eigen ik meer te kunnen uiten in zijn.