What a lovely week

We zijn weer een weekje verder en ik breng mijn middag door tussen de plantjes van Wonderwoud en de muziek op de achtergrond van Platamorgana. En dat doet me goed, zeker na een toch wel gek lopend gesprek wat ik had met mijn psychologe vanochtend. En gek is dan niet het juiste woord en ook niet waardig om te vernoemen in de uitkomst wat ik had vandaag maar zo begon het gesprek wel. Maar ik ben vooruitgekomen om zelfs wat meer over mijn dromen te kunnen vertellen, dromen die weer tevoorschijn komen en me veel aan vroeger doen denken en laten meemaken. Maar zo erg bestempel ik het niet, zelfs niet als ik dus kijk naar mijn afgelopen week. Een week waarbij ik me erg goed voelde in wie ik ben en dat ik blij ben hoe goed het gaat met mijn lichaam. zo verliep mijn werkweek ook erg goed en heb in alle drukte erg fijn gewerkt.

En dan merk ik eigenlijk dat ik niet veel te vertellen heb zo, er gaan wel wat gedachten door me heen met wat ik wil en dat ik veel bezig ben met keuzes maken. Keuzes maken in waar mijn leven naar toe gaat en hoe ik vrijheid probeer te mengen met een vaste woonplek. In ieder geval probeer ik niet te wild en jong om te gaan met radicale keuzes en ook mijn stabiliteit te behouden in wat ik nu heb. En zo skip ik ook dit erg korte verhaaltje 🙂

Easter, my first time?

Pasen is voorbij en ik heb een viertal werkdagen achter de rug, de zon scheen volop en dat deed me erg goed ook al werk ik. Gelukkig verliep alles goed ook al liep ik zondag even tegen een puntje aan van mijn lichaam, een limiet wat ik zo tegen de avond goed kon aangeven dat ik moet stoppen. Dus na een kleine controle weer opgelucht dat alles goed was en daarna meteen naar hus gegaan om rust te pakken. Dinsdag was de zon helaas een beetje verdwenen maar ik heb samen met M en S een gezellige gebarbecued, en in de avond de film ‘Le Grand Bleu’ nog gekeken. Vandaag heb ik mijn ontbijtje weer voor het eerst buiten in de tuin opgegeten en dat gaf een heerlijk gevoel, ik was blij dat de zon scheen en de warmte was aangenaam aanwezig.

Maar nu zit ik niet meer in die heerlijke zon, nee ik zit hier aan de grote tafel in de Lumiere te kijken naar de regen die volop bezig is alles door en door nat te maken. En zo zal het de komende week doorgaan, ofja dat verteld de app op mijn telefoon. Nu geniet ik meer van de duvel die naast me staat terwijl ik type en een beetje afdwaal naar buiten, de regen doet mij altijd goed en kan er ook intens van genieten. En zo gaat mijn gedachte naar het stukje wat ik beleefd heb vorige week woensdag. En eigenlijk kijk ik terug op een week die weer wat meer routine te pakken heeft doordat ik weer wat werk en de drie dagen vrij die mijn beleving en momenten heel goed doen, waarvan het dansen bij Kumulus mijn beleving van leven erg vergroten. En dat dansen bij kumulus is waar ik merk wat er allemaal gebeurd is in mijn leven en hoe dit gevoel van doen meer betekend dan dansen alleen. Er zit het moment in om me eigenlijk helemaal te kunnen laten gaan en even alles kan vergeten wat buiten mijn beleving gebeurd. Ik voel me er erg vrij ook al stoei ik met mijn uiterlijk nog een beetje, maar mijn gevoel gaat helemaal op in dat uurtje dansen.    

En er was die woensdag nog iets, iets wat mijn lichaam te maken heeft en waar ikzelf erg benieuwd naar was hoe het zou zijn. Hoe gaat dat moment zijn dat ik me helemaal overgeef aan een genot dat ik kan meemaken met mijn lichaam. Een genot wat ik vroeger zeker beleefde maar wat ik na mijn operatie heel graag wou beleven in hoe het gaat zijn met mijn lichaam.

Even iets nieuws wat ik doe en dat is dat ik dit stukje al post op mijn website en even ga genieten van de film ‘The White Crow’ en omdat ik afgeleid werd door een man…

Nou daar ben ik weer 🙂 een beetje anders dan gedacht of gepland of wat dan ook haha, nou ik zit lekker in mijn vel en voor de verandering zit ik eens bij café Zondag in Maastricht, of ga ik Wijck zeggen. Nou maakt het wat uit of zien we wel waar we stranden. Volgens mij merken jullie nu wel dat ik het niet bij een Duvel gelaten heb en dat klopt, en ook zo na de film kreeg ik een drankje aangeboden door M, dus na een fijn gesprek en een niet betaalde rekening door weet ik niet welke mogelijkheden zit ik dus nu bij café Zondag een vrouwenbier te drinken, of ja een bier wat gebrouwen is door vrouwen en om eerlijk te zijn vind ik dat wel erg leuk. En ook erg lekker, wat eigenlijk gewoon een belangrijk punt is, dus ik zit hier in een drukte een biertje te drinken en een verhaaltje aan het typen. Ik ben benieuwd of ik verder af ga dwalen of in gesprek ga komen met iemand anders dus ik ben benieuwd naar het verhaal waar ik naar toe ga en wat ik krijg geschreven want ik wil eigenlijk wat intiemer induiken op dat gebeuren van een week geleden.

Waar ga ik naar toe vanavond en wat staat er open want om eerlijk te zijn heb ik gewoon zin om uit te gaan, en dan zien we dus wel waar we uitkomen. Dus ik kijk nog een beetje om mij heen en  val in het verhaal wat mij die woensdag zo raakte om aan jullie te vertellen, ik ben eigenlijk hier in mijn  blog heel open over bijna alles en soms merk ik ook dat mijn libido echt enorm hoog is en zo ook die woensdag. En ook al was ik alleen, ik merkte gewoon dat gevoel dat ik opgewonden was en enorm hoog kan worden van gedachten en momenten die ik wil beleven. En zo ook deze dag, was het eigenlijk gewoon een middag dat ik dat het moment daar was dat ik me uiteindelijk op bed ben gaan liggen en mijn dildo er bij heb gepakt. En ik merk zelf dat ik dit speeltje in November 2018 gekocht heb omdat ik graag een formaat wou hebben wat ooit mogelijk was aan mijn lichaam en dat dit ook mogelijk was in mijn eigen lichaam.

Daar lig ik dan opzoek naar een moment in mijzelf en een moment waar ik merkt dat het ook echt fijn was om gewoon te liggen en te genieten van een superfijn gevoel dat ik kan meemaken. En nu merkte ik een maand eerder al dat ik het moment kan voelen terwijl iemand anders bezig was. Maar vandaag was ik dus met mijzelf bezig en was ik ook op zoek om door te kunnen gaan om dat werklelijkheid te laten worden, in ieder geval het moment op te zoeken dat ik ook daadwerkelijk klaar kon komen. En dat is ook gelukt, en dat was voor mijzelf gewoon een enorm moment waar ik ook echt van genoten heb hoe mijn lichaam werkt en hoe het daad werkelijk anders is maar toch ook het zelfde, in dat gevoel wat tot stand komt dan. En daar lag ik dan met dat voldane gevoel van YEA, en ook met een super gelukkig gevoel in welke manier dit kan. Gewoon enorm blij en zeer tevreden in het moment en kunnen ervaren in iets wat ongeveer hetzelfde voelt zoals vroeger maar dan intiemer, fijner en vooral meer betrokken met mijn lichaam. Wat een moment eigenlijk en wat een moment er naar voren gaat komen dit met iemand anders te gaan delen. Delen met een man of vrouw maakt me niet uit, maar de betrekking van penetratie speelt dadelijk wel degelijk een rol, en ben ook erg benieuwd in welke mate het gevoel naar voren gaat komen.

Ook al trek ik dit verhaaltje wat langer, ik ga ook wat eerder afsluiten omdat ik even om mij heen ga kijken wat er kan gebeuren in de situatie die voor mij neus afspeelt, dus ook nu weer post ik iets wat misschien een vervolg kan gaan hebben 🙂

Three months ago.

Daar zit ik dan, denkend over mijn laatste week en hoe dat allemaal verlopen is. Maar ik begin met vandaag.

Rond zeven uur ging de wekker pff ik lig al een half uur wakker en rond te draaien in mijn bed wachtend op die toon die nu afgaat, toch maar effe op snooze geklikt en vrij met mijn benen over elkaar door mijn zachte laken. Negen minuten later begint mijn wekker weer, ik klik mijn snooze uit en lig nog even in bed, denk aan verschillende dingen die ik deze week moet doen. Pasen komt eraan dit weekend en ook de Amstel-gold-race, Pasen heb ik geen behoefte aan meer met het motto van ik moet dan altijd werken en ook zoals deze Pasen ga ik werken. En die Amstel-gold-race brengt samen met Pasen weer een erg druk weekend met zich mee, misschien wel een beetje teveel drukte voor het zuid-limburgse heuvellandschap met het grenzende België en Duitsland. Maar dat is pas dit weekend, ik sta vandaag wat eerder op omdat mijn auto naar de garage gaat en ik mijn uurtje even wil doen voordat ik de auto naar Gronsveld breng. Gronsveld ligt tegen Maastricht aan en ben met deze garage erg blij, ook al ligt dit dik dertig kilometer van waar ik woon. Dus na dat beetje moeite sta ik op uit bed en loop naar beneden voor mijn ontbijt, zoals gewoonlijk heb ik een ontbijt wat ik eigenlijk altijd wel in huis heb. Een banaan met een lactose vrije yoghurt soort, soms haver of soja maar vandaag heb ik amandel yoghurt van de AlbertHeijn. Daarbij heb ik de pollepel benodigd voor de pitjes uit de granaatappel te slaan en dan garneer ik dit hoopje af met mijn zaden en bessenmix wat ikzelf groot inkoop en dan zelf mix. Denk aan biologisch in alles van lijn en hennepzaad, pompoen en zonnebloempitten, moerbeien, goji bessen nog wat cacao nibs en bijenpollen. Dit alles koop ik dan in grootverpakking en eindig zo rond de vijftien kilogram wat ik dan in potten bewaar. Iets wat ik in de loop der jaren ben gaan doen en merk dat ik dit vanaf begin af aan erg lekker vond, en nu mis ik het als ik het zelfs als ik dit een tijd niet eet. Effe liggen na mijn ontbijt, en het uurtje vloog voorbij, snel effe de douche in… ik benoem snel als, ik douche normaal te lang dus als ik er vijf a tien minuten ondersta benoem ik dit als snel. Mijn groene trui aangetrokken omdat het weer buiten toch wat regenachtig en grauw is, dan is een trui wel zo lekker en omdat ik geniet van de kleur groen 🙂 Eenmaal in de auto even de rust pakken hoe ik mijn dag ga beginnen en zo net vijftien minuten over negen kom ik aan bij de garage, na een praatje of ik een inzicht kan krijgen van hoe de auto er bij staat ben ik richting de bushalte gelopen. Terwijl ik loop zo op de seconden getimed loop ik bij toeval de bus tegen het lijf, welke ik benodigd heb om in Maastricht te komen, na een zwaai stopt deze tweehonderdmeter verderop bij de bushalte waar ik na een sprintje aankwam en in kon stappen. Wel weer fijn dat de buschauffeur me zag en stopte, eenmaal ingecheckt met mijn OV kaart en plaatsgenomen op een stoel kwam er iemand naast me zitten. Hej C jij hier, bla bla bla. Nadat C eerder uitstapte dan ik en ik verteld had dat ik mijn dag ga beginnen in de bibliotheek van Maastricht liepen wij beiden weer onze eigen kant op. En zo zit ik dan hier, net mijn haver-latte opgedronken en zittend aan een grote tafel. Schrijf ik een gedetailleerd stukje van mijn ochtend wat soms uitloopt naar iets anders, en zo kom ik met mijn intro van deze week bij jullie.

Ik ga aftrappen met het feit dat zondag veertien april het drie maanden geleden was dat ik onder het mes ben gegaan en dat het ook de dag was dat ik weer meer mocht ondernemen met mijn lichaam, en inderdaad ik lag die avond niet alleen in bed. Maar het was niet met een man, die dag die gaat nog komen. Maar het zou volgens de drie maanden dan eindelijk mogen om met mijn vingers of wat anders te voelen hoe het nu kan gaan met mijn lichaam. Nu merk ik al dat mijn libido de laatste maand steeds meer aan het worden is en zo merkte ik dat ook deze avond, en dan merk ik dat het hele gevoel om te genieten volop aanwezig is. Maar zo makkelijk gaat het dus niet, ik merk dat het geheel erg wennen is en hoe ik mijn rust moet bewaren. En zo was deze zondag avond erg intiem en fijn, maar mijn lichaam was ook moe, moe om door te gaan. Dus uiteindelijk na al dat spelen ben ik met een gerust hart in slaap gevallen. Denkend aan mijn gevoel daar beneden en het genot wat ik er nu al kan ervaren was enorm, en ook al verliep mijn maandag rustig maar wel met de gedachte dat rondspeelde hoe ik met mijn lichaam om kan gaan. Zo werd ik dinsdag wakker met een enorm diep gevoel van ik wil meer proeven van mijn lichaamsdeel daar beneden dat ik het niet kon laten meer te gaan ontdekken, en dus na een dik uurtje liggen en meer kwam het moment dat ik stopte. Ik voelde me zo intiem met mezelf en ook al is er niet het moment geweest, het hele gevoel is fijn en ik kijk uit naar mijn ontdekkingsreis wat ik met mijn lichaam aan kan gaan 🙂

Verder weet ik niet wat ik echt te vertellen heb, mijn weekend voelde dus goed en zo kijk ik ook verder naar komend weekend hoe het gaat verlopen met werken. Verder kijk ik weer naar de manier hoe iets verloopt en waar ik mijn gevoel in kwijt kan. En dat gevoel komt naar boven tijdens het dansen, en zo ga ik vanavond ook weer dat gevoel hebben tijdens de les van moderne dans in Kumulus. En zeker naar het gevoel om samen dan te dansen als groep tijdens een voorstelling, dit geeft dan ook een nostalgisch gevoel wat er voor mij bij komt kijken. En als het dan zover is merk ik dat het gewoon verloopt maar met een enorm goed gevoel er om heen. Dit zorgt er ook voor dat ik meer wil proberen en nieuwe dingen wil ondernemen buiten het dansen. Maar welke richting dit opgaat weet ik niet, dat laat ik op me af komen.

Ook al merk ik dat dit verhaaltje weer wat anders verteld is en misschien wat minder in wat er echt gegaan is afgelopen week, zo merk ik dat ik weer een stap verder ben gekomen om ritme te krijgen in het geheel. Ook al wil ik dit niet altijd het is gewoon erg fijn dat het wat meer stabiliteit geeft om er voor te kunnen zorgen dat ik nu voorruit kom in mijn maatschappelijke leven. Nu nog verder voorruit komen met waar ik opzoek ben, dat eigen ik meer te kunnen uiten in zijn.

Back Dancing @ Kumulus

Even weer een kort verhaaltje over een gevoel wat ik graag wil opschrijven en dus vertel aan jullie. Gisteren begon mijn dag wat droevig door een begrafenis, maar de middag zorgde ervoor dat we met wat vrienden die bij elkaar waren gekomen voor deze ochtend, samen een hapje zijn gaan eten. En zo begon mijn woensdag met een mooie zon schijnend op de aarde.

Verder stond voor mij op de planning om weer te gaan dansen bij Kumulus, mijn moderne dans. En tijdens mijn uurtje bezigheden kwam er een twijfel op of het niet teveel is, en of ik wel zou gaan. Mede dat gaan zat er in omdat er getraind word naar de performance die in mei gepresenteerd gaat worden en waar de zeventiende de generale repetitie is, en soms twijfel ik of ik daar nu wel aan moe moet gaan doen. Zo net voor zeven uur was ik klaar met mijn uurtje en ben toen meteen naar Maastricht gegaan, daar vijf minuten voor tijd aangekomen en met rust de kleedkamer ingelopen. Fijn om toch weer hier te zijn en weer even wat gesproken te hebben begon de les, effe wennen en natuurlijk kijken hoe het gaat met mijn lichaam. Ik was blij met het ontvangst dat ik weer aanwezig was en na wat beginoefeningen stond ik weer de pasjes uit mijn hoofd te leren en met een waar genot voelde ik me echt goed. Heerlijk zelfs, al dat bewegen. En zo halverwege kwam de vraag of ik mee deed aan de performance in mei, en met een blik in de ogen van de lerares van ‘’you can do it’’ 🙂 klapte ik in mijn handen en zij ‘’yes ill do it’’. Dus de drie kwartier die volgde waren even echt nadenken om een hele rits te kunnen onthouden van pasjes en gevoel van bewegingen, blij dat ik na dik een uur bewogen te hebben en toch intense bewegingen heb gemaakt me lichamelijk goed voelde. En dat ik merkte dat mijn gevoel daar beneden ook goed was maar erg vermoeid en zelfs intens vermoeiend was, maar ik merkte dat mijn lichaam het aankan. En met dit gevoel was ik zo blij dat het gevoel van dansen me een enorm gelukkig moment gaf, ik voel me zo goed tijdens het dansen, met voel een enorm fijn gevoel opkomen van genieten. Dus tijdens de film die ik erna heb gekeken in de lumiere en de rit naar huis, heb ik genoten van mijn zijn deze dag.

En zo vorderde de dag van vandaag in het gevoel van gisteren ook een beetje verder, maar dan meer een afsluitend gevoel van waar ik twee en een half jaar geleden mee begonnen ben. En dat is de logopedie die ik volgde in Geleen, de intense tijd die ik bezig ben geweest met mijn stem was hier begonnen. En als ik dan terug kijk ben ik erg tevreden hoe het mezelf is gelukt mijn stem te veranderen en aangenamer te maken dat ik vrouwelijker overkom. En ook door mijn verandering van mijn stem heb ik meer zelfvertrouwen gekregen in wie ik ben en hoe ik natuurlijk over kan komen in wie ik ben. Dus met een doosje bonbons en een paar ernaast kwam ik binnenlopen en was een knuffel die we elkaar gaven een enorm fijne welkom, en zo vorderde het gesprek ook verder. Vragen over de laatste drie maanden kwamen naar voren en hoe ik me begeef in de wereld, en hoe mijn stem naar voren kwam tijdens mijn gesprekken. Zo heb ik gemerkt dat ik in het Nederlands goed naar voren kom en dat ik via de telefoon ook nooit directe problemen merk, heel soms komt het nog wel eens voor. En zo merkte ik ook in Thailand dat mijn Engels ook erg goed is en zelfs fijner voelt dan het Nederlands, en zelfs die paar woorden in een gebrekkig frans komen voor veel mensen op een feminiene manier tot stand en daar ben ik heel blij mee. Ook op het Duits gaat het oké, maar daar merk ik dat het niet altijd vlekkeloos gaat, ook al is mijn Duits beter dan mijn frans en vergelijkbaar met mijn Engels ik merk dat de toon moeilijker is om over te komen. Met die gedachte en tevredenheid als laatste afspraak hier bij S liep ik als laatste keer hier naar buiten weer terug naar de auto. En zoals die gedachte van het Duits nog speelde terwijl ik terugreed naar huis, ben ik maar doorgereden naar Aachen.

Mijn massage die opstond is verplaatst en gaat dus niet door en vandaar dat ik nu hier in Café Hase zit, en dat is niet voor de eerste keer. Ik ben hier eigenlijk voor meerdere redenen naar toe gegaan en dat begon dus met de gedachte die ik had in de auto tot stand kwam en bij S dat mijn Duits nog wat oefening kan gebruiken. Ik zit hier nu met een thee en brokkoli zuchini soep te schrijven, en merk dat terwijl ik hier zit ik ook iemand mis. Het is C wie ik mis, want zij woonde voor een korte tijd hier in Aachen en haar appartement lag om de hoek waar dit café ligt. En zo zat ik de vorige keer ook met haar hier, en hierdoor kwam ik een stuk vaker in Aachen. En omdat ik vaker hier kwam merkte ik ook dat ik meer contacten kreeg via Happn, en dat vond ik erg leuk, dus in een moment neem ik even veel mee in mogelijkheden terwijl ik hier zit. Hoe vaak ga ik hier nog komen gaat af hangen van mij, en de connecties die ik kan maken via Happn (Happn is een soort Tinder wat mijn locatie gebruikt van waar ik ben en zo mij in contact brengt met mensen die ook in de buurt komen van dit café en plek waar jij je bevind) En de vorige keren vond ik de chat die ik had erg leuk met de mensen die in Aachen wonen en dat wil ik weer aangaan. En omdat C nu in Berlin zit voor haar studie is zij ook niet direct in de buurt en merk ik dat ik dat nu al mis. Nu al is omdat ze nog niet eens een week weg is en ik nu al graag haar wil bezoeken daar in Berlin.  Dus er gebeurde nogal veel hier voor mij in Aachen en dat moment haal ik weer een beetje omhoog terwijl ik hier zit. En ik zit ook hier ook omdat ik de espresso erg lekker vind en de cultuur in het café me erg aanspreekt 🙂 dus ik neem er veel voordelen aan mee om hier te zitten. En dat doet me goed en maakt me erg tevreden.

En zo geniet ik wel van de mogelijkheden die ik kan nemen en waar ik me erg fijn in voel ze te ondergaan. Zo ook met de stadsnamen die ik in het Duits opschrijf. Hoe het dan allemaal verder gaat zijn en waar mijn keuzes op uit lopen zou ik steeds meer laten gaan in de manier ik met nieuwe mensen in contact kan komen. Dus we gaan vaker gekke dingen doen om situaties aan te kunnen gaan in wat er op mijn pad kan komen als ik even wat verder rijk dan dat ik normaal zal gaan doen.

feeling my way

Daar zit ik dan tussen de plantje in wonderwoud, een zaakje in Maastricht waar ik al langer naar uitkeek om langs te gaan. Ze verkopen er plantjes van groot naar klein met de leukste eigenschappen, en draaiend op de achtergrond een beat richting lounge en techno. Plata-Morgana heeft hier hun vinyl zaak waar je dus nog platen kunt kopen voor op je platenspeler. En terwijl ik dit schrijf denk ik aan een cadeau voor iemand, iemand die van techno houdt 😊. En omdat een groot gedeelte wat je hier aan vinyl kunt kopen richting techno gaat ben ik maar meteen even gaan neuzen tussen dat vinyl. Nu nog even wat beluisteren en kijken waar ik terecht ga komen en welke beat ik ga kiezen voor haar.

Nou wat een lekker begin van mijn dinsdag, natuurlijk omdat ik hier nu zit en al lekker in de flow raakte met een gesprekje. En een heerlijk gevoel door me heen gaat met het idee voor dat cadeau, de muziek me erg goed bevalt wat ik nu hoor en daarmee een fijn diep gevoel ophaal. Maar mijn dag begon met een wandeling en een fijn gesprek samen met B, en ook al scheen de zon niet de temperatuur was erg aangenaam en met mijn jas onder de arm samen even gewandeld met de twee honden van B. Nu dus zittend bij Wonderwoud met een latte op haverbasis en het stukje tekst wat ik nu type. Verder ga ik vanavond dansen en een filmpje pakken bij de Lumiere hier in Maastricht, een goede en fijne opvulling van mijn eerste vrije dag. Morgen even wat minder leuks maar donderdag begin ik met een afspraak bij mijn logopediste, het zal de laatste zijn dus ik ga nog even wat bonbons ergens kopen. Ik ben erg benieuwd hoe het gaat verlopen want ik heb bij haar mijn eerste jaar voordat ik begon met hormonen een enorm intieme tijd meegemaakt hoe ik met mijn stem ben omgegaan en heo de vordering op dit gebied ook erg zwaar kunnen zijn hoe mensen reageren op de veranderingen van je stem. En daarna laat ik me even verwennen met een massage, iets wat ik merkte na het ziek zijn dat mijn lichaam dit nodig had.

En daarmee probeer ik mijn lichaam steeds meer te voelen, voelen dat ik vooruitkom in weer alles te gaan kunnen en het ontdekken daarin. Want mijn gedachtes en gevoelens van mijn lichaam lopen alle kanten op, soms heb ik de behoefte mijn intimiteit te ontdekken en meemaken omdat ik behoefte heb aan lichamelijk contact en de andere keer merk ik dat mijn libido hoog is dat ik mijn lichaam wil voelen op seksualiteit en de beleving hiermee. Maar dit zijn punten die zo nieuw zijn, dat ik dus ook echt bezig ben met de eerste keer. Dat gevoel zit in me. Natuurlijk enorm spannend en heb een gevoel erbij dat ik wil dat dit gewoon op me af gaat komen, maar soms merk ik dat ik erbij nadenk hoe dit gaat verlopen met het daten via tinder of happn. Iets wat ik graag doe maar waarmee ik op de dag van vandaag nog heel voorzichtig mee omga, ook al merk ik dat het steeds moeilijker wordt.

Verder stoei ik veel met mijn verleden, en dan de momenten die rondspelen in mijn hoofd. Momenten die komen bovendrijven wanneer ik ergens rustig lig of net wil gaan slapen, en die momenten van gedachte zorgen ervoor dat ik wakker blijf en dus niet makkelijk in slaap val. Maar gelukkig slaap ik verder dan wel goed en merk dat ik daarna ook best goed doorslaap de nacht door. Verder merk ik dat ik door al die momenten en gedachtes erg veel bezig ben met mijn eigen ik en veel bezig ben met waar ik sta, en waar ik misschien naar toe wil. Alsof ik hunker naar meer verandering, en stoei met het standaard. Een standaard van mijn beleving wat nu steeds groter en groter word en wat ik zelfs steeds meer opener kan benaderen. Ook al merk ik dat mijn automatische gedachten dit nog wel eens teniet wil doen. Een automatische gedachte van overleven buiten het ik zijn.

Maar gelukkig merk ik dat vandaag bijna niet, misschien ook wel omdat ik nu ergens zit waar ik elementen in mezelf meemaak die ik wil ontdekken en die goed voelen. Dus mijn drukte om mij heen zorgt er ook voor dat ik een eigen pad bewandel wat voorheen niet natuurlijk voelde en wat steeds meer naar voren komt dat ik me er meer in thuis voel. Thuis voelen een pad te bewandelen wat niemand voor mij bepaalt en wat ikzelf kies om aan te gaan en te ontdekken. Zo verloopt het allemaal goed en heb ik een keus gemaakt dat ik op mijn werk dit seizoen voortzet, en dus blijf werken op de Barbeau om niet teveel onrust te hebben in mijn ontdekking van mezelf. En ergens de stabiliteit heb wetende wat het is, en dan gaan we kijken naar de mogelijkheden die voor mijn neus gaan verschijnen waar ik mijn eigen keus in ga maken. Ik voel me dus goed maar merk dat ik rustig aan moet doen met mijn lichaam ook al gaat het zo makkelijk in mijn hoofd, dat lichaam 🙂

review of the last eighty days

Dr Chettawut, SRS in Thailand en hoe ik me voel.

Veertien Januari lag ik dus in de kliniek van Dr chettawut in Bangkok, en heb ik mijn Sex Reassignment Surgery laten ondergaan samen met het verwijderen van mijn adamsappel.

Om maar als eerste even te vertellen zo 80 dagen na mijn operatie dag/nacht, ik voel me erg goed op dit moment en ben erg blij dat ik mijn SRS operatie heb laten doen door Dr Chettawut in Bangkok. Over het geheel ben ik dus blij en erg tevreden, maar ik heb zelf toch wel dingen onderschat. En daar wil ik het even over hebben hoe het met mij allemaal verlopen is en hoe ik probeer verder te komen in mijn leven na deze operatie.

Op 19 December 2017 ben ik begonnen met HRT, 2 maal daags 2mg Estradiol (hormonen) 4mg in totaal 1 maal daags een half pilletje Cyproteronacetaat 25mg in totaal. Mijn controle bij het VUmc was vier maanden later voor een volgende bloedtest om te kijken hoe alles ging, en hoe ik me zelf voelde. Tijdens dit bezoek heb ik aangekaart dat ik twijfel over mijn operatie of ik deze door het VUmc laat verlopen of zelf kies voor een kliniek ergens anders. Mijn voorkeur lag toen al in Thailand omdat ik mijzelf voorstander vond van de techniek die bij een aantal klinieken daar word uitgevoerd, het betreft dus de non-penile inversion technique. Mijn psychologe stond hier voor open en vond mij ook ver genoeg om te mogen bepalen over mijn SRS, hier was ik erg blij mee. En bij mijn volgende afspraak heb ik dus verteld dat ik 15 Januari mijn operatie heb en dat ik de 20% kosten al betaald heb, dus dat deze datum vaststond. Hier schrok ze in het begin wel van want ze vond het toch ergens wel erg snel, maar na het einde van het gesprek kwam ze al weer daar op terug dat ze het wel zag zitten en dat ze merkte dat ik me goed had voorbereid en ze merkte dat ik het financieel kon redden. En ze zag vertrouwen erin dat ik dit ook allemaal kon regelen.

Hier komt mijn eerste punt naar voren waar ik me dus toch onderschat had in de kosten die gemaakt zijn tijdens mij reis daar in Thailand. Zelf had ik voldoende om zonder zorgen luxe te kunnen veroorloven, en ik geef hier onderaan nog een opsomming van mijn gemaakte kosten. Dus als je naar Thailand gaat reken goed uit je kosten die je minimaal moet maken en hoe veel je jezelf wilt verwennen als je daar bent. En de kosten die je standaard maakt ook al ben je niet thuis. Verder heeft de zorgverzekering mijn SRS kosten in zijn geheel betaald en zelfs iets meer uitgekeerd omdat de koers anders was berekend.

Verder moet je zelf aan de slag voor de benodigde goedkeuringen van de kliniek in Thailand en dus heb je een aantal dingen te regelen die normaal het VUmc voor je regelt. Zo heb ik een voorbeeld gegeven van de referral letter die je psycholoog moet ondertekenen en daarvan heb je er dus twee benodigd waarvan het VUmc er een kan leveren, de andere referral letter is voor 65euro gemaakt door van der vaart in assen, hiervoor heb ik een gesprek gehad van ongeveer een uur. Verder regel je alles via mail met de kliniek in Thailand. Dit gaat allemaal via de Engelse taal waarvan je toch merkt dat ze het niet altijd helemaal begrijpen, maar ze zijn naar mij wel altijd goed geweest om op een juiste manier te communiceren. En duidelijk te vertellen over de zaken die nog geregeld moeten worden. De communicatie na mijn SRS in het hotel was goed ook al heb ik maar een keer een mailtje gestuurd en nooit hoeven te bellen. De communicatie nu nadat ik terug ben kan ik weinig over zeggen want ik heb pas een vraag gesteld via mail en deze is ook meteen beantwoord. (let op tijdsverschil van zes uur dus als je na de middag je mail verstuurd is het kantoor gesloten daar) Ze hebben trouwens twee locaties, eentje bij de kliniek en een ander kantoor. Zoals ik kon begrijpen bestaat het team uit een achtien tal mensen die voor de kliniek werken.

Verder verliepen mijn maanden goed richting de aanloop van mijn vertrek op tien Januari 2019, zo heb ik een directe vlucht geboekt via KLM. Economie class heen met wat extra beenruimte en is het gelukt om via whatsapp contact van KLM business terug te kunnen vliegen, hiervoor heb ik in totaal 1800euro voor betaald. En ik moet eerlijk zeggen de kosten van de 900 euro extra ten opzichte van economie class waren de moeite waard zeker voor mijn lichaam, en dat je lekker plat kunt liggen en goede slaap kunt hebben is gewoon heerlijk. Maar zelf denk ik ook dat het zeker te doen is op een normale stoel, ook al denk ik als je dus de mogelijkheid hebt businessclass te vliegen met je budget je dit zeker moet doen. Ik had zelf voor vertrek de dag ervoor nog een bloeding wat me erg ongemakkelijk viel en als dit dan in je vliegreis gebeurd dan wil je gewoon liggen. Over die bloeding dadelijk meer, over mijn vliegreis merkte ik dat ik me niet echt goed heb gedragen voor mijn lichaam. Ik heb tijdens de vlucht eigenlijk veel alcohol genuttigd en veel water er bij gedronken om toch te hydrateren en dus ook de wc vaker opgezocht. Gelukkig ging dat wc bezoek goed. En dan merk je dat je bij business meer servies en luxe krijgt om ook gewoon te gaan staan en een gesprek aan kunt gaan staand bij het personeel zonder dat ze je direct verwezen word naar je stoel. Zo heb ik dus bijna een heel uur staan praten voor in het vliegtuig. Maar als je dus netjes op je stoel blijft zitten is een vlucht van twaalf uur gewoon enorm vermoeiend.

Mijn werk ging dus ook goed tot het moment van December aan brak, ik ben best een workaholic en dat ging goed tot ik merkte dat ik richting een burn-out ging. Ik ga hier even niet verder op in maar ikzelf dacht dat het me wel ging lukken om tot begin Januari door te werken met mijn vele uren. Maar de spanning richting de operatie en alles eromheen bleken erg stressgevoelig, dus raad ik aan hou hier rekening mee om niet zoals ik teveel te denken te kunnen doen. Zelf werk ik in de horeca en met kerst was het dus topdrukte, tijdens tweede kerstdag viel ik dus effe in een gat en heb me ook ziek gemeld dat ik het niet meer aan kon. De dagen erna hebben me erg goed gedaan en heb ik ook zeker nodig gehad om wat rust te hebben voor de operatie. Gelukkig is mijn baas en bazin hier heel coulant mee omgegaan en ik krijg op dit moment ook een kleine vergoeding voor mijn revalidatie, eind maart begin ik weer met werken met vier uur in de dag drie dagen achterelkaar dit is dus 80 dagen na mijn operatie. Ik voel me nu ook erg goed om dit aan te kunnen.

Nadat ik dus alles geregeld had en mijn totale betaling in December heb afgerond, de bloedtesten goed waren gekeurd en mijn vaccinatie gedaan was, was ik klaar voor vertrek. Ik kreeg de week voor vertrek nog te horen of ik er problemen mee had als mijn operatie datum verplaats kon worden naar de veertiende in plaats van de vijftiende, een dag eerder dus, dit vond ik zelf geen probleem dus heb hier ja op gereageerd. Dus alle papieren in mijn rugzak en een tas vol kleding en andere gekkigheid 😛 ingepakt, op weg naar Thailand.

Tien Januari vloog ik alleen heen en mijn broer zou de dag erna komen, mijn broer blijft bij me voor tien nachten en daarna zou ik de laatste achttien dagen alleen daar verblijven. Mijn vlucht ging goed maar omdat ik een dag eerder de operatie had ging mijn planning een beetje anders, het betreft je bowel cleansing program. En omdat ik me goed voelde heb ik tijdens mijn vlucht niet gegeten, en de dagen daarna heb ik zelf ook niks gegeten, samen met mijn broer een keertje gaan uiteten en toen heb ik een soep genomen en verder niks, ik voelde me erg goed op alleen water en suikerdrank. Wel heb ik iedere dag een zakje Electrolyte omdat je dus veel water drinkt is het handig dit te drinken. Ik heb dit iedere dag dat ik in Thailand was een zakje van dit spul gedronken, zakjes koop je naast de grote supermarkt de tesco-lotus in een supplementen winkeltje.

Ik lande na elf uur vliegen op het vliegveld in Bangkok en dit duurde toch wel lang voor mij de eerste keer zo lang vliegen. Maar ach het is maar wachten… na alle controles kwam ik bij hal nr9 uit. Na rondgekeken te hebben en niemand te zien dacht ik hmm heb ik wat gemist… ja ik had gemist in een mail dat er duidelijk stond dat de chauffeur die me ophaalt bij uitgang nr3 zou staan, na wat lopen een mooi naambordje gevonden te hebben van mijzelf, was ik blij dat ik daar stond. Meegelopen naar de auto en meteen de warme temperatuur van Thailand in, in de auto was de airco weer aan dus zit je met je winterse kleding net wat fijner. Ofja ik had een panty met rok aan, dus die panty kon uit 😊 na een uurtje rijden en wat file meegemaakt te hebben voelde ik me al goed thuis hier en ik hou werkelijk waar van de chaos op de weg haha. Eenmaal in het hotel alles goed kunnen regelen en met mij creditcard de helft vooruit betaald van mijn hotelkosten. Ik ben in de tijd dat ik daar verbleef een keer gewisseld van kamer omdat er nog geen kamer vrij was met douche toen ik incheckte. Wat me ook opviel was omdat ik zo vroeg arriveerde (tien uur in de ochtend) dat er nog geen kamer vrij was en omdat het hotel volgeboekt was mocht ik wachten tot ongeveer drie uur in de middag. Ik ben dus in de tussentijd maar naar het grote shoppingcenter gegaan wat om de hoek ligt Seacon sqare.

Mijn tijd verliep fijn ook al had ik wat last van blaren door het lopen op hakken, de dag erna was dat weer in orde en die dag had ik ook meteen mijn intake bij de kliniek. Hier worden de papieren gecontroleerd en in orde gemaakt, en mag je genoeg handtekeningen zetten om akkoord te gaan met de operatie. Ook mag je even naar boven gaan voor een foto en uitleg, en als je vragen hebt kun je ze hier in alle openheid stellen. Ook al vond hij mijn vraag nogal verassend, en vroeg meteen erna of ik Biseksueel was. Hij is open en kan ook heel indringerig vragen stellen, maar dat komt denk ik doordat hij je wilt begrijpen waar je wens en gevoelens liggen. Hij wilt uiteindelijk het beste voor je maar het blijft een chirurg, dus als jij onder narcose ligt kan hij je niks meer vragen dus hij probeer in te schatten wat je wilt en wensen zijn. Zelf is dit altijd een moeilijk stukje als een chirurg iets moet doen maar niet kan communiceren, of hij dan ook exact verteld wat hij dan gedaan heeft weet ik niet maar ik heb al wat verhalen gehoord dat hij dat alleen doet als je er zelf achter komt en er naar vraagt.

Na de controle dus nog drie dagen vrij zijn… ofja ik was vrij want doordat ik bijna geen soep had gegeten en veel water gedronken had en twaalf uur eerder al gestopt was met eten. Merkte ik weinig van alle middeltjes die ik slikte om mijn darmen leeg te krijgen, op de enema na dan maar als je dat gebruikt merk je binnen een minuut al dat er wat gebeurd, of tien seconden. Maar de swiff ging erg goed en vond het zelf met wat cola gemixt half om half echt niet vies, wel een gekke smaak dat wel. Zondag ben ik met mijn broer nog even naar de open market geweest wat achter seacon sqare ligt en wat te voet goed te doen is. De straat die je inloopt om naar de openmarket te gaan komt uit aan de achterkant van een mooi park, een veertig minuten lopen.

Maandag de veertiende was de dag, om zes uur in de ochtend mocht ik niks meer drinken en eten, nuchter blijven dus. De chaffeur haalde me weer netje op en na een twintig minuten file kwam ik bij de kliniek aan, hier mocht ik nog wat handtekeningen zetten omdat ik uiteindelijk hier besloten heb mijn adamsappel toch te laten weghalen. Eenmaal alles geregeld werd ik naar boven gebracht mocht ik me uitkleden en een badjas andersom aan doen. Ik mocht op bed gaan liggen zo rond twee uur, en merkte aan mezelf dat het nu echt gaat gebeuren. Eerst was zenuwachtig maar na een stukje gepost te hebben op mijn blog en wat mensen een berichtje gestuurd te hebben viel ik iets na drie uur in slaap. Uiteindelijk werd ik wakker gemaakt en mocht uit bed stappen en de operatie kamer binnenlopen hier werd ik netjes begroet en merkte een professionele en rustige sfeer. Eenmaal liggend werd er een infuus spuitje aangelegd en toen daar wat vloeistof door heen kwam en het kapje op mijn mond werd gelegd viel ik in narcose, ik heb tijdens mijn narcose heerlijk gedroomd en werd ongeveer tien uur later weer wakker op de operatie tafel.

Het was nu drie uur in de nacht en na wat overgegeven te hebben en weer meteen verschoond te zijn geweest kwam Sri naast me liggen voor controle. De dagen erna lag ik voornamelijk in de kliniek te slapen en weg te dromen van alles, de tramadol maakte me soort van wazig en dat deed mijn dromen tijdens mijn slaap erg goed. Ergens was ik erg blij dat mijn broer me iedere dag even kwam bezoeken en dat ik een praatje kon maken, en ik zeg ergens wat soms merkte ik dat ik graag wat intiemer wou praten over mijn lichaam en wat ik voel. Maar ik merkte ook dat mijn broer nou niet stond te wachten over al mijn lichamelijke gevoelens, ook al probeerde hij er wel echt te zijn voor me en dat gaf een heel goed gevoel. En dat beste gevoel kwam naar boven op de dag dat ik de kliniek verliet op de vrijdag en weer terug kwam in het hotel. De laatste dag op de kliniek gaat erg snel en in de ochtend rond zeven uur krijg je je laatste ontbijt en eigenlijk rond een negen uur staat Sri naast je om je te helpen met je spulletjes en brengt ze je meteen naar de auto, ze feliciteerde me nog met mijn verjaardag want ik was jarig en werd drieëndertig die dag. Dus als jarige jop weer naar het hotel, in een ritje van donutkussen onder je en rijden maar. Ik voelde me goed tijdens de rit en ook toen ik in het hotel aankwam voelde ik me niet duizelig of verward, ik voelde m goed en eenmaal in mijn hotelkamer mijn spullen gepakt omdat ik ging wisselen van kamer. Ik kreeg een kamer met inloopdouche en terwijl ik over de gang liep van kamer nummer 340 naar 206, werd ik aangesproken door een Canadese vrouw. Ze zij wat een mooie knuffel ik in mijn handen had en vroeg hoeveel dagen geleden mijn operatie was geweest. Ik zij ik kom net uit de kliniek en wissel van kamer, ze was verbaasd dat ik zo helder was en goed kon lopen. Ikzelf was ook wel verrast hoe goed het ging maar eenmaal in mijn kamer was ik kapot, ben op bed gaan liggen en ben daar de uren erna even niet meer vanaf gekomen. Wel heb ik een zak chips opgegeten omdat ik me daar echt naar toe had gezet en heel veel zin in had. Op de hotelkamer krijg je gratis water uit flessen iedere dag geleverd en dat is enorm welkom omdat ik merkte dat ik veel dronk, ook al had ikzelf ook veel water ingeslagen.

Maar zo tegen de avond had ik met mijn broer rond acht uur in de avond afgesproken om samen op mijn kamer wat te eten, het was rond zes dus ik had nog twee uur. En net rond zes kreeg ik een berichtje van en vriendin, ze ging een stap maken in haar leven. en op een of ander manier raakte me het enorm, een goede vriendin waar ik veel mee deel gaat negenhonderd kilometer verderop wonen. Ik heb gehuild daarna over mijn eigen leven en wat ik nu meemaakte en wat ik zelf zo graag wil doen in mijn leven. Door mijn emotionele staat ging de tijd snel en opeens ging de bel, het was acht uur en ik stond op. Mijn katheter zak was helemaal vol en deed de deur open met de gedachte dat het mijn broer was, maar nee het waren drie bedieningsleden die de kaarsjes op de taart aanmaakte en begonnen te zingen. En daar stond ik dan een volle katheter in je hand de deur openmakend voor mijn verjaardag, en terwijl ik de kaarsjes uit mocht blazen en een grote knuffel kon geven aan iemand die daar stond te zingen voor me viel ik in tranen uit. Tranen van zoveel emoties zo snel en zoveel achter elkaar, en terwijl ik mijn katheter en tranen boven de wc leeg huil ik nog even harder door dit toeval hoe het gebeuren moet. Niet veel minuten later komt mijn broer binnen en de knuffel die ik toen kreeg van hem was de mooiste die ik ooit gehad heb van mijn broer, wat een moment dat ik daar beleefde met alles wat er net gebeurd was deze dag en drie dagen ervoor. Een moment wat ik nu opschrijf en waar ik weer een traan moet laten van geluk. Geluk van een broer te hebben wat bij me is en er voor mij is.

Maar even genoeg van deze intieme schrijfstijl, ik ga weer verder en de dagen de volgde gingen goed, maar de dag dat mijn verpakking eraf zou gaan was een nachtje zonder slaap. Niet dat ik last had van pijn maar ik had last van een soort jeuk en gekriebel van gevoeligheid, mijn venusheuvel deed dit veroorzaken en kon niet wachten totdat de zusters zouden komen. Eenmaal bevrijd van het verband en ook het verband wat aan de binnenkant zat voelde ik me opgelucht, en werd ook het moment onthuld van de diepte die ik gekregen heb. De diepte van mijn vagina dus, 7’’ maar hier ga ik later weer even verder op in wat dat nou betekent die diepte. Ik was blij dat Sri een foto maakte van mijn opgezwollen vulva, en ik heb er met bewondering naar gekeken. En omdat het verband nu weg was kon ik ook weer helemaal nat worden onder de douche en dat was een heerlijk moment, en zo na een half uur nat worden weer terug het bed in en rusten. De dagen erop was het alleen nog wachten op het verwijderen van de katheter wat vijf dagen later ging gebeuren, verder kreeg ik meteen les om zelf te kunnen dilateren want daar begin je meteen mee.  De dag dat mijn katheter verwijderd werd was erg fijn want je voelt je meteen vrij, en dat is een heerlijk gevoel. En wat ook gebeurd is kijken hoe het nu voor het eerst eraan toe gaat wanneer ik moet plassen, wat een mooi gevoel en wat gek. Gek omdat ik de eerste dagen merkte dat mijn rechterhand nog automatisch mee naar mijn kruis ging tijdens het zitten en dat het plassen nog alle kanten op ging (het gaat nu ook nog alle kanten op maar ik kan zonder problemen gewoon plassen). Maar ik was zo blij dat het goed voelde, en dat het werkte allemaal. Ook al merk ik dat de eerste dagen je wc bezoek je toch echt een nieuw gevoel geeft in het plassen en hoe het allemaal werkt, vertrouwd maar ook weer niet helemaal. De dagen die volgde verbleef ik alleen in Thailand omdat mijn broer ook weer naar huis is gegaan, elf dagen is hij bij me geweest en dat was erg fijn, maar ergens was het ook fijn dat hij weer terug naar huis ging.

Omdat ik merkte dat het alleen zijn ook enorm goed deed en omdat ik nu lekker naar beneden kon om te ontbijten ik ook vrijheid had om me te bewegen en zelfs buiten het hotel een wandeling kon maken. En dan komt hier ook een moment dat ik me niet kan voorstellen hoe het geweest zou zijn thuis, thuis liggend in bed alleen zonder iedere dag nazorg. Ik vond het zo fijn dat iedere dag op de zondag na er een arts komt kijken hoe het met me gaat en dat je vragen kan stellen en dat je verzorgd word, en misschien nog het belangrijkste je comfortabel voelen met je nieuwe vulva. De vragen en het gerust stellen dat het zo hoort, en dat het kan gebeuren dat je een bloeding hebt dat echt niet erg hoeft te zijn. Ze houden een controle op je en zeggen hoe het met je gaat. En dat doet enorm goed, echt een enorm pluspunt hier bij Dr Chettawut. Iets waar ik achteraf enorm blij mee ben. Verder was de gezelligheid van mede patiënten en ouders die ik in het hotel heb leren kennen top en het heeft me een enorm mooie tijd bezorgd en veel mooie contacten opgedaan. En zo vlogen mijn dagen voorbij, liggen in de zon naast een zwembad waar je niet in mag springen. Ik heb mijn nodige boeken ook uitgelezen en de dag van controle ging ook goed. Ook al viel het wat zwaarder dan gedacht, omdat je die dag toch uitgebreid op de operatie tafel gaat liggen en dan kwam bij mij het besef wel naar voren dat ik hier eenentwintigdagen geleden hier ook lag. Uiteindelijk is er een beetje granulatie weggebrand in mijn vagina en kreeg ik nog wat duidelijke instructies van Dr Chettawut, ook maakte ze een foto en kreeg ik uitleg hoe alles eruitziet en wat mijn scene glad is. Een klier wat er voor kan zorgen dat je vocht aanmaakt. Na het zien van deze foto heb ik de grootste bewondering gekregen voor deze man met het gene wat hij voor elkaar kan krijgen. De dagen erna gingen snel en voor dat je het weet zit je weer in de auto op weg naar het vliegveld. En denk je na met alles wat er gebeurd is en hoe Dr Chettawut je droom heeft doen uitkomen.

En met deze bewondering en een gevoel van besef keek ik uit mijn vliegtuigraam terwijl we opstegen terug naar huis, tranen vloeide even over mijn wangen met alles wat hier in deze stad is gebeurd. Pff wat een mooie tijd heb ik hier meegemaakt, en wat was ik blij dat mijn keus hier is geweest. Want ik kijk nu met een enorm mooi gevoel terug op die dertig dagen die ik daar heb meegemaakt.

Eenmaal geland weer in Nederland, na een geweldige terugvlucht gehad te hebben 🙂 stond P met een bos bloemen klaar bij de uitgang en zijn eigenlijk meteen terug gereden naar het zuiden van het land. Eenmaal thuis samen nog een whisky gedronken en ben ik het bed ingedoken. De weken erop waren erg moeilijk voor me, er gebeurde veel en kon mijn weg niet vinden in de uurtjes dilateren en hoe ik in mijn huis voelde. Alleen en de dagen dat ik een afspraak had waren erg vermoeiend maar gingen wel erg goed. Zo heb ik vier dagen na terugkomst al een afspraak gehad in het VUmc en heb ik ook een nachtje op de bank bij iemand anders geslapen. Er gebeurde gewoon teveel, en zelfs nu gebeurd er heel veel rondom mijn lichaam en geest. En dat voelt goed maar geeft een gevoel om me heen dat er zoveel mogelijk is dat ik keuzes moet maken wat ik eerst doe. Maar die eerste twee weken knalde er voor mij wel echt in, ik had het gewoon moeilijk om een draai te vinden en me thuis te voelen.

Na mijn eerste twee weken ging het al wat beter en merkte dat ik ook een stuk mobieler werd om een wandeling te maken, en dat voelt goed. Maar mijn dilateren gaat niet zoals het schema van Dr Chettawut aangeeft, ik red het niet en merk dat het me helemaal uit mijn ritme haalt. Ik heb in de ochtend als ik wakker word geen probleem om een uur door te brengen op bed, maar het uur in de middag haalt me helemaal uit mijn ritme en het uurtje in de avond gaat me redelijk goed af, maar wil niet altijd lukken. Dus eindig ik soms op een dag dat ik maar een keer dilateer. En dat is te weinig om vooruit te komen in grote, dus ik heb mijn schema ook wat uitgerekt en ben nu sinds twee weken bezig met Nr3, 29mm is dat. En dan komt mijn geluk van mijn lichaam wel weer boven drijven, ofja dat denk ik. Want die 7’’ wat ik red om in mijn lichaam te duwen lukt nog steeds, ook al is het net wat minder geworden doordat de zwelling minder is, maar als ik druk dan gaat het er helemaal in. Wat ik wel merk is dat de lengte er ook voor zorgt dat mijn lichaam hier mee om is moeten gaan, want de laatste inch lig toch echt tussen mijn darmen en als ik dus veel gegeten heb merk ik dat echt wel. Ook merk ik dat nr3 rugpijn kan veroorzaken, maar dit is eigenlijk de eerste keren naar voren gekomen en laatste week heb ik hier geen last van gehad. Misschien was het dan de eerste week dat ik daar last van had. Verder maak ik intieme momenten mee met de relaties om me heen en dit zorgt er ook voor dat mijn libido weer stijgt, soms merk ik tijdens dilateren dat ik eigenlijk teveel zin heb in seks en hier kan ik dan moeilijk mee omgaan. Veertien april is de datum dat het drie manden post op is en zou het mogen, maar om dan seks met een man te gaan hebben lijkt me net wat te vroeg. En ergens loop ik met de gedachte rond dat ik niet met een happn of tinderdate mijn eerste keer wil laten zijn. En dan kom ik weer op mijn gevoel voor daten, ik vind het gewoon heel leuk. Met mannen en vrouwen, maar met mannen merk ik dat ik te veel flirt. En daar geniet ik van, ik voel me zelf heel vrouwelijk als ik dat doe. En ik date al via happn sinds December, en ook al zit ik pas een jaar aan hrt ik heb niet in mijn account staan dat ik trans ben. Ik sta als vrouw daar en met mijn laatste dates merk ik dat ze het niet zien, dus ik kan gewoon stealth een date aangaan en dat vind ik geweldig. Maar ik stoei dus met mijn gevoel dat ik graag seks wil hebben maar hoe ga ik dat de eerste keer doen. Wanneer het mag? En wanneer nr4 ook past denk ik. Pff grote vragen die ik zelf uitlok om aan te gaan.

Verder gaat mijn mobiliteit steeds beter en merk ook dat ik weer kan gaan dansen en wat wilder kan bewegen. Dr Chettawut geeft aan dat je je benen de eerste periode je benen niet teveel moet rekken dus daar let ik ook goed op, en zelfs dat bewegingen die ik dan bij dans doe niet in de buurt komen. verder merk ik dat wandelen me enorm goed doet en ook er voor zorgt dat ik me lichamelijker fitter voel. En zo merk ik ook dat ik weer begin met werken, de eerste drie dagen waren na vier uur per dag werken vermoeiend maar goed te doen. En ik werk in een café met terras en dat ging dus goed. Tillen heb ik wel bewust niet gedaan, maar een half kratje drank gaat me goed af. En zo vordert mijn leven verder en voel ik me goed, ook al werd ik afgelopen week goed ziek en haalde me dat goed onderuit. Ik zit nu weer lekker te typen en het verhaal wat ik dan nu geschreven heb is opgedeeld in de dag waarop ik ziek werd en nu twee weken later schrijf ik weer verder. Dus misschien merken jullie ergens een verschil in vertellen, maar zo merk ik dat ik gewoon alles meemaak en bij elkaar sprokkel om mijn gevoel te vertellen hoe ik mijn laatste vier maanden heb beleefd.

En zo kom ik nog even terug op het financieel plaatje, en merk ik dat ik bof dat ik het geld heb dit allemaal te kunnen bekostigen. Maar ik schrik toch ervan wat er uitgegeven is geworden.

Voor het hotel wel iets wat ik eigenlijk erg positief vond was de hotelprijs bij dusit, en het is zeker niet het goedkoopste hotel maar ze hebben een erg fijne en goede servies en als je lid word van hun gold memberschip krijg je de eerste twintig dagen 20% korting op al het eten en drinken dus ook roomservies en na de 20 dagen zelfs 30%. Mijn kosten kwamen uit voor 30 dagen op 72 euro per nacht, inclusief ontbijt wat ook op je kamer geserveerd kan worden en iedere dag een hoofdgerecht gegeten. Verdere kosten heb ik gemaakt buiten het hotel. Zo heeft het hotel met eten samen 2160 euro gekost, ik heb zelf nog extra’s uitgegeven van 1000 euro en hier zitten de 132 tubes glijmiddel bij. Je betaald bij Dr Chettawut 1,80 per tube en dat is een prijs wat ik nu hier in Nederland niet kan vinden, ik vind wel iets vergelijkbaars maar kost drie euro per 50 gram vergeleken met de tubes die ik bij chet heb gekocht. Dus ik vond het top dat ik daar gekocht heb en als je plek hebt voor een extra koffer is het toch handig wat extra tubes in te kopen. Mijn vliegreis koste me 1800euro en dit is dus economie class heen en business class terug. Wat ik aanraad wanneer je 900 euro extra kan missen. Ik heb mijn adamsappel laten verwijderen buiten mijn verzekeringskosten, iets waar ik erg blij mee ben dat ik dat daar heb laten doen, wanneer je adamsappel groot genoeg is kun je het wel vergoed krijgen, maar dit moet je van tevoren regelen. De kosten van mijn SRS waren 11500 euro en dit heb ik ook helemaal vergoed gekregen via de zorgverzekering. Achteraf heb ik nog een gelukje gehad dat ik met de koers eigenlijk wat minder heb betaald maar de verzekering dus iets meer heeft uitgekeerd. Ik ben verzekerd bij PNO en dit valt onder ONVZ. Verder liepen mijn kosten in Nederland gewoon door, en ik heb geprobeerd mijn kosten omlaag te krijgen maar ik ben toch 1300 euro per maand kwijt geweest, gelukkig kreeg ik doorbetaald van mijn werkgever en dit heeft er voor gezorgd dat ik nu drie maanden iets binnenkrijg, een heel mooi gebaar van mijn werkgever en hiervoor ook erg dankbaar. Al met al ben ik erg blij hoe het voor me is gegaan, en merk dat het vele werken en sparen afgelopen jaar me goed heeft gedaan dit allemaal zelf te kunnen bekostigen maar nu drie maanden verder is het geld ook op, dus weer terug aan het werk.

Verder wil ik graag dat ik andere mensen kan helpen met hun keuze waar jij je SRS wilt laten doen. mijn keuze voor Dr Chettawut bevalt voor mij enorm goed en doet voor mij ook enorm goed hoe alles verloopt. Ik vertel graag intiemer over hoe ik worstel met dilateren en mijn gevoel nu na de operatie. Wat ik soms mis is de verhalen van mensen die hun operatie via het VUmc laten doen, en dan bedoel ik de intiemere verhalen over de tijd erna en hoe ze omgaan met het uiterlijk en gevoel. Mijn gevoel is erg goed en merk dat ik met mezelf ook enorm goed kan omgaan met het gevoel van mijn clitoris, ook al moet ik nog twee weken wachten soms is er over vrijven al enorm fijn om mezelf tot rust te brengen. Zo vertel ik ook graag hier meer over als mensen hier echt geïnteresseerd in zijn. PM me hier maar voor en ik sta open voor vragen. Zelf voel ik me enorm fijn met het gene wat mijn nichtje vertelde tegen me, zij is zelf nu twintig jaar verloskundige en zij heeft ook bij mij gekeken hoe het eruit zag. In een zin zij ze, als je me niks had verteld had ik niet kunnen zien dat dit niet natuurlijk was. Ze was er zelf zo over verbaasd hoe goed alles gemaakt is dat ze het zelf niet kan geloven. Iets wat mij een bevestiging geeft met hetgeen wat ik al wist. Maar wat toch enorm mooi en fijn is dit te horen van iemand die dagelijks van alles langs ziet komen en tegen mij verteld dat zij het niet ziet.

Al met al ben ik enorm blij met mijn gevoelens die rondspelen in mijn lichaam, of uiterlijk hier iets aan doet denk ik niet maar het geeft me wel enorm veel vertrouwen om gewoon met een man het bed te kunnen delen zonder te vertellen dat.

Voorlopig hou ik het hierbij en hoor ik graag meer over andere ervaringen die misschien minder positief zijn, want ik heb een geweldige tijd gehad daar in Thailand. En ook al heb ik nachten meegemaakt dat ik bloed verloor en enorm oncomfortabel waren om mee te maken, en voornamelijk de onzekerheid die dan heerst als je alleen in je huis ligt, je komt er wel doorheen, maar steun van ander mensen om je heen heb je nodig. Vergis je dus niet hoe belangrijk mijn broer is en hoeveel vrienden ik om me heen heb om steun te hebben in deze tijd.

Ik kijk met liefde vooruit naar mijn toekomst als drieëndertig jarige vrouw, want nu na mijn SRS sta ik niet op het punt dat ik meer operaties wil laten ondergaan. Ik merk dat hormonen nog veel veranderen en dat ik blijkbaar voor de mensen om mij heen die me niet kennen heel vrouwelijk naar voren kom. En dat ikzelf er soms van opkijk dat ze niet zien dat ik trans ben na zestien maanden hormonen, en zelfs bij het daten dit ook niet gebeurd. Ik prijs me hiermee erg gelukkig, en had dit van tevoren nooit verwacht.

sick, better again :)

Nou wat een afgelopen drie weken heb ik gehad! Twee weken geleden werd ik op woensdag ziek, nog nooit heb ik van het ene op het andere moment gehad dat ik me zo beroerd voelde zonder dat alcohol in mijn lichaam was. Ik lag vijf dagen plat en ben de deur niet uit geweest, het brak me de dagen erna nog steeds op dat ik me gewoon nog niet echt lekker voelde. Zeker niet zo lekker na de week op Schiermonnikoog en het weekend zo goed verlopen waren met mijn herstel van mijn lichaam. Dus dat ziek voelen kwam als een klap binnen, en voelde gewoon niet lekker. Nu voel ik me weer goed maar mijn slaap is nog niet helemaal top, en soms voel ik me nog een beetje moe van een waas wat in mijn hoofd rond speelt.

Maar nu ik voel me weer helder genoeg voor een verhaaltje over mezelf en terwijl ik die woensdag ziek werd was ik bezig met een verhaal rond de toeloop van mijn SRS in Thailand en hoe ik me nu voel, maar dat ziek zijn gooide even wat roet in de verhaallijn. Maar ik zit nu even bij het wycker kabinet, schuin tegenover mijn favoriete koffiezaak ‘’van wijck’’. Maar omdat er helaas een brand is geweest zo net na carnaval is het gesloten en wacht ik geduldig tot ze weer open gaan. Maar ik zit weer ergens met mijn laptop en dat doet goed en geeft wel een soort rust in mij. Of ik dan ook een leuk verhaal kan schrijven gaan we merken aan de regels die ik hieronder type.

Afgelopen dagen heb ik een en ander op een rijtje gezet met wat mogelijk is in mijn huidige staat van leven en waar ik naar toe kan gaan werken, lichamelijk merk ik dat ik vooruit kom en voel me soms ook goed genoeg om weer terug te gaan werken. Na wat wikken en wegen toch besloten om dit zomerseizoen door te brengen bij mijn huidige werkgever en mijn verantwoordelijkheid door te geven waar ik wil staan in het bedrijf voor komende zomer. En zo zal ik mijn uurtjes werkend doorbrengen in de Barbeau wat gelegen is in België. Sparen zit ook in het programma en het eerste dat ik afgelopen week gedaan heb is toch mijn oude Volvo ingeruild voor een lichte kleine auto, en ik ben dus af van die zware diesel en rij nu benzine. Toch een beetje pit heeft de tweedehands Ford Fiesta wel en we gaan kijken hoe vertrouwd de band gaat worden tussen ons twee. Midden april een grote beurt dus kijken wat de garage gaat zeggen over mijn koop. Maar nu rij ik er erg lekker in en bevalt het goed. Op weg naar de nodige kilometers, en kijken of ik zuinig genoeg kan rijden 🙂

Verder probeer ik weer wat structuur te krijgen in onnodige uitgaves en kijken wat ik echt lees en benodigd heb aan abonnementen die lopen. En dan gaan we ook nog wat per maand opzij leggen om volgend jaar een potje bij elkaar te hebben, een potje als reserve om wat te spelen in mijn leven. Spelen in het zijn van het leven, misschien een andere plek en nieuwe omgeving of vind ik toch een plek in de buurt waar ik me goed voel om er te zijn. Want welke mogelijkheden heb ik met het huis en hoe goed kan ik de spulletje opruimen die ik niet nodig heb. En de spulletjes die me gewoon storen mogen ook een plek krijgen, liefst een goede maar anders toch de container? Eerst kijken wat ik kan verkopen. En dan zien we uiteindelijk het huis ook meer naar de voorgrond komen wat ik er mee kan doen.

Met mijn lichaam en uiterlijk merk ik dat het erg goed gaat en ik voel me met mezelf ook erg fijn, de foto’s worden steeds leuker om mezelf op te zien en hebben meer een natuurlijkheid van vrouw steeds erin van mijzelf en dat doet heel erg goed. De rust hierin om mezelf te zien doet erg goed en zo merk dat de stap die ik in Thailand gemaakt heb me heel natuurlijk bevalt, ook al stoei ik met het onderhoud ervan. Maar dat onderhoud gaat goed en ik voel dat ik met mijn lichaam ook stappen maak hierin, en dus kom ik vooruit om ook weer wat te gaan daten met mannen en kijkend richting mogelijkheden. Ergens half april zitten de drie maanden erop dat ik meer mag met mijn lichaam en het uurtje wat ik dus dagelijks doe komt ook in de buurt dat seks eventueel zou kunnen. Maar ergens zal het dan ooit gebeuren en dat laat ik rustig op me af komen, ik kijk meer uit naar een dagje Sauna en water. Zwemmen en bloot zijn, vrij zijn en te ontspannen op een Thermae ergens. Een beetje gewicht verliezen mag wel maar met genoeg dansen en gezond eten merk ik dat ik een goede richting opga. En merk ik dat ik lekker in mijn lichaam zit, en zo merk ik ook dat ik me wil vertonen op de film die ergens in mei gemaakt gaat worden in wie ik ben met mijn eigen identiteit. Maar dat blijft nog een beetje een verassing, ik heb er zelf veel zin in en ook de vertoning ervan, ook al is dat best spannend. Verder probeer ik mijn SRS verhaal af te krijgen deze week, maar ik beloof niks 🙂

last day @ schier

Weer heerlijk gewandeld, effe een stukje door het open gebied waar de dieren loslopen en de vogels tussen april en juli broeden en dan is het niet toegankelijk. Dus door de modder en struiken gebanjerd, en de kleine topjes van de duinen bereikt. En nu ben ik net aanbeland bij de Marijn, lekker wat schrijven en me opmerkelijk rustig voelen. Heerlijk rustig voelen, wat een genot. En wat een idee dat ik nu nog op Schiermonnikoog ben, ik wil namelijk niet naar huis. Niet naar huis pff is dat huis waar ik woon wel mijn plekje of is het iets wat ik moet verlaten. Mezelf volgen waar ik mijzelf eigenlijk kan tegenkomen en merken waar mijn behoefte ligt met mezelf.

Maar daar kom ik later nog wel eens mee, ik zit nu even weg te dromen van mijn eigen rust en dat is erg fijn. En dan komt het opzoek gaan naar mijn eigen plekje later deze maanden 🙂 Verder heb ik weinig te vertellen over mijn dagje hier, ik dwaal wat met mijn hoofd en doe even de planning om de laatste bood te nemen richting Lauwersoog om half acht vanavond en dan met de auto richting het zuiden. Ik moet zeggen dat de wandelingen me heel erg goed doen aan mijn ik, en dat ik me ook erg fijn voel met alles daar beneden. Fijn om te zien dat alles hersteld en zeker ook erg goed aanvoelt, merk wel dat ik me zeker nog vermoeid kan voelen. Dus ik ben gelukkig met dit uitstapje en zeker ook mijn lichaam 🙂

me @ schiermonnikoog

Rust, of dat denk ik. Afgelopen dagen waren wel weer veel invloeden die op me af kwamen en dat voel ik, ik voel me onrustig en daar heb ik soms last van als er teveel gebeurd om me heen waar ik minder controle over heb of als het plotseling veranderd. En dit heb ik altijd wel gehad maar kon dit vroeger wat meer onder controle houden, en dat gaat nu wat moeilijker. En dus heb ik besloten om hier op Schiermonnikoog wat meer rust te zoeken en dat lukt me op dit moment erg goed. Het is vandaag Dinsdag en gisteren heb ik een dagje doorgebracht samen met mijn nichtje, en dat deed me erg goed maar was hierna kapot moe. Moe van de gesprekken maar ook van de drukte die ik voelde om me heen, en toen ik vanochtend wakker werd dacht ik, ik blijf gewoon nog een nachtje. Dan kan ik vandaag lekker wat door de regen lopen, en genieten van de wind en elementen die de wind en regen me brengt. En zo liep ik eerst wat door het dorpje het bos van schier in, op weg naar de marlijn die aan het strand ligt. En bij de marlijn het strand opgelopen richting de oostkant, en terwijl dat lopen merkte ik dat ik nog wel erg veel bezig was met regelwerk en mogelijkheden in plaats van rust en in het NU zijn. Na een vijftal kilometer gelopen te hebben ben ik gaan uitrusten op een stukje duin waar ik wat leuke foto’s heb gemaakt en even gelegen heb tussen het riet en zand. Hier kon ik genieten, liggend met de wind die je wegduwt en de regen die je hoort knetteren tegen je jas en capuchon. Hier in dit element kwam ik pas tot rust, ik viel effe in slaap en kon erg goed genieten van een geluksmoment, geluk wat in mezelf zit en wat nu boven komt omdat ik hier in mijn eentje lig. Ik heb ook wel veel geluk, en daar geniet ik voornamelijk van op die momenten dat ik daar lig. Ook al had ik hier heel graag gelegen met iemand anders naast me, lekker wegkruipend tegen elkaar om het samen warm te hebben ?

Maar dat geluk wat ik nu voel, dat was er niet altijd en zeker met de moeilijke gedachtes van vroeger merk ik dat ik op deze momenten van geluk ook enorm kan huilen over de tijd die ik vroeger als kind beleefde. En dat doet ergens pijn maar ook een besef van wat ik nu kan beleven en hoe ik voor mijzelf op zoek ben naar mijn eigen rust in mijn eigen ik. Dus Dat plekje daar waar ik lag deed erg goed en na een dik uur gelegen te hebben ben ik weer mijn weg tegen de wind in vertrokken. Terug naar de marlijn, op weg naar een lekker bord vissoep. En terwijl ik terug liep kwam ik bij mezelf ook weer meer in het NU en dat deed erg goed, en dat geeft me ook weer een stuk meer rust in mezelf. En zo denk ik ook meer over mijn eigen gevoelens en wat me leuk lijkt te doen en waar ik aan wil werken. Dus eenmaal bij de marlijn eerst maar eens nodig naar de wc, en dan maak ik effe een uitstapje in dit verhaal, naar hoe goed het lichamelijk met me gaat en dat ik sinds een week geen echte spontane bloedingen heb gehad, en dat ik erg blij ben dat alles op de wc ook goed gaat zonder gekke dingen. Ook al moet ik tegenwoordig echt rekening houden dat ik sneller naar de wc moet dan voor de operatie. Maar dat gaat gewoon erg goed 🙂

Dus toen ik maar een plekje ging zoeken kwam ik zo gek als het kan mijn oude collega tegen met wat vrienden die ook vaker bij mij op het werk komen tegen, zo leuk en wat kleine wereld waarin we dan weer leven. En om die wereld nog kleiner te maken zaten een paar tafels verderop weer een groepje die ook van het dorpje komen waarin ik werk. Dus alle gezelligheid weer bij elkaar zo vierhonderd kilometer verderop 🙂 het zal je maar gebeuren, zoek je rust en wil je effe weg zijn gebeurd dit. Maar nu na een gesprekje zit ik heerlijk rustig dit verhaaltje te typen en denk ik na over van alles, misschien wel werken deze zomer op schier. Maar dan loop ik wel erg snel vooruit.

me :)

Heerlijk, nat door de regen, gewandeld over het strand en de duinen, en dan zit ik nu net op te drogen met een warme chocomel met slagroom en rum :). Ik ben weer op Schiermonnikoog, en wat zit ik hier toch altijd fijn. Ik zit nu bij de Marijn en merk weer wat een geweldig eiland ik dit vind en dat komt ieder jaar als ik hier weer ben naar boven drijven. En ook al merk ik dat het best veel is voor mijn lichaam om hier naar toe te komen, en zelfs probeer te fietsen (wat alleen staand lukt en zitten gaat wel maar voelt niet goed) verder ben ik hier dit keer niet op te kiten, want dat gaat echt een stapje te ver en is gewoon te gevaarlijk als er iets misgaat. Dus ben ik aan de wandel en geniet ik van de gezelligheid van de achtentwintigman waar we samen mee zijn dit weekend op Schiermonnikoog.

Ik merk wel dat ik moe ben van de afgelopen week en dat merk ik aan mijn lichaam, en zoals nu ook dat ik dat zowat in slaap val hier tijdens het typen. Moe van de wandeling, te weinig slaap, soms iets te veel alcohol, maar ook door de emoties. Want ik beleef zo veel op dit moment, en voornamelijk alleen maar mooie gebeurtenissen en dat zorgde er afgelopen week dat ik bij een vriendin thuis was en vroeg aan haar of ik even kon slapen en op haar bed ben gaan liggen. Maar eenmaal een aantal minuten verder begon van alle moeheid en moois om mij heen de tranen te komen. Ik lag gewoon in vreugde met alles wat ik meemaak en hoe veel ik beleef, beleven op een natuurlijke manier en gewoon meer kloppend gevoel hebben van mijn leven. En dit is geweldig en daar heb ik het laatste jaar ook veel steun in gekregen van veel mensen om mij heen, waarvan er een paar toch echt veel beleving creëren als ik samen met ze ben. En dat is dan ook weer een traan waardig daar bij haar in bed, ofja eigenlijk een ander bed maar dat was wat moeilijk uit te leggen…

Wat kan ik van deze tranen die ik daar liet toch diep van genieten, en wat maakt het veel los in mij. Maar soms merk ik dat ik teveel nadenk, of filosofisch bezig ben met mezelf. En zo stopt mijn denken over van alles eigenlijk nooit, bijna nooit dan. En of er dan ooit een conclusie komt met al dat denken over mijzelf, is nog maar de vraag maar ik denk van niet. Wat ik wel denk en ook zeker merk hoe fijn ik het allemaal vind om nu te leven in de persoon in wie ik ben, en dat merk en voel ik gewoon. En zo merk ik ook dat ik de rust van de wandeling erg fijn vind en dat ik weet dat ik dit vaker ga doen.

En dan val ik weer even stil hier aan tafel en weet ik even niet wat ik wil schrijven. Een stukje wat ik dan nu wel post ook al was ik er mee begonnen voor mezelf.

Waar wil ik naar toe 🙂 ik loop hier nu net op schier en geniet van de elementen die de natuur te bieden hebben. Regen en wind in volle kracht tegen me aan en ik loop hier in de regen met een wond tussen mijn benen, eigenlijk van de gekke nog geen twee maanden geleden ging ik onder het mes en hier sta ik in een forse regenbui met veertig knopen wind. En ik voel me gewoon enorm goed maar merk wel dat ik mijn lichaam aan het belasten ben. belasten van te weinig slaap en dus rust, teveel alcohol en eten en dat merkt mijn gewicht ook. En dus merk ik dat ik teveel leef zoals een oude gewoonte maar in een nieuw lichaam en dat zorgt er voor dat ik meer rekening moet gaan houden met de leefstijl die ik nu heb. Ik stoor me er soms echt aan dat ik te zwaar ben maar dat is niet voor iedereen zichtbaar. Maar voor mezelf merk ik als ik in de spiegel kijk dat ik weer die te grote buik zichtbaar is en daar moet wat aan gebeuren. nu merk ik ook wel dat ik dus dik een maand eigenlijk maar op bed ben blijven liggen en dat mijn onrust en niks doen er wel degelijk voor heeft gezorgd dat ik wat bij ben gekomen in gewicht. Dus voor dit verhaaltje wat ik denk dat ik dit tegen mezelf zeg en niet eens zeker weet of ik dit op mijn blog moet zetten. Laat ik mijn vingers maar eens wat typen met gevoelens over waar ik mijn weg mee ga inslaan.

Maar waar ga ik dan over schrijven en hoe komen de gedachtes naar boven, ik zit nu aan een tafeltje en had een grappige maar rustig contact met een meisje en de ouders die twee tafels verderop zitten. Ik wil eigenlijk aan het meisje vragen of ze iets wilt vragen aan me. Wie weet dadelijk nog. Maar ik denk dat ik even over het wandelen in de regen wil hebben, ik vind het namelijk heerlijk en laat het tegenwoordig dus ook gewoon gebeuren in plaats van het verschuilen onder een afdak, ook al was dat vandaag niet mogelijk zo midden op het strand met geen boom om me heen. En dan loop ik dus door de regen en valt het me op dat ik tegenwoordig ook echt meer op me af laat komen in plaats van alles zo ver mogelijk te plannen. En soms gaat dat geweldig en soms merk je dat een planning toch wel erg fijn en handig kan zijn. Maar meestal komt het gevoel van leven en gelukkig zijn meer naar boven als ik dus niet plan. Gewoon doen en dan zien we wel. Maar ik dwaal af hier tijdens het typen en ben meer bezig met een potje schaak en de dingen die om mij heb gebeuren. maar ach ik zit wel lekker rustig hier en geniet toch wel me een leuke glimlach op mijn gezicht. Ik hoe het maar even hierbij ook al heb ik niet echt mijn verhaal getypt zoals ik zou willen. Maar ergens heb ik wel een indruk gegeven dat het goed gaat 🙂