Am i going to fast?

Wat een momenten en gedachtes gaan door mijn hoofd. Ik lach want het zijn mooie gedachtes en momenten die ik beleef. Maar zoals nu, nu is een moment dat ik niks aan het doen ben dan sta ik stil. Ik sta stil en denk na over wat er met me gebeurd en hoe dat allemaal gebeurd met me. En hoezeer ik mezelf zo fijn voel in wie ik ben, en hoeveel ik dat merk aan mijn omgeving. Hoe ik ben veranderd aan de buitenkant, gewoon mijn gezicht en borsten, en dat is gewoon een klein verschil. Ik zit pas een jaar aan de estradiol en dat jaar wat nu sinds vandaag exact een jaar geleden is. Is een wonder met wat er gebeurd is met me. Met alles vanaf het uiterlijk en het innerlijke, niet dat ik wil zeggen dat ik veranderd ben maar de manier hoe ik leef en daarin dingen meemaak is zo anders. Een puurheid van jezelf meemaken zoals je nooit eerder hebt meegemaakt. Is dit dan nu zoals het hoort te zijn? Wie ben ik ?

Mijn geheel in wie ik ben, ben ik nu pas aan het ontdekken, eindelijk merk ik dat ik loslaat. Loslaat van het verleden, loslaten van iets waar ik in augustus 2016 mee ben begonnen. Loslaten van de controle die iemand over me had, een controle wat heel fijn aanvoelde maar me niet in de waarde hield in wie ik echt was. En dan merk ik nu wat er allemaal gebeurd met me. Ook al ben ik er niet mee bezig alles om mij heen veranderd, hoe mensen reageren en hoe ik me daar bij voel. En ik voel me geweldig. Maar het is zo nieuw en zo fijn. Het gebeurd zo snel. En dat kost me tijd om alles te verwerken, maar eigenlijk wil ik ontdekken. Ik wil staan in de persoon in wie ik ben en wat ik zelf kan bepalen in wat ik doe. En hierin ben ik bezig dit te plaatsen voor mezelf met wat er gebeurd, en er gebeurd gewoon veel. Heel veel met heel veel emoties en mogelijkheden. En ik praat hier van mijn gevoel wat ik kan plaatsen als verlangen in wat ik wil. En dat is meer dan met een jongen of zoals andere het zeggen man, om met een man om te gaan. de manier hoe ik mijn seksualiteit opzoek en met alles wat er voor mij gaat gebeuren tijdens de operatie. Alles wat daar om heen gaat en draait speelt een rol in hoe fijn ik mij voel. En hoe gaat het dan zijn zo na die operatie, die operatie die ikzelf zo graag wil omdat ik merk dat ik dat ding verkeerd gebruik en dat dat ding niet van mij is. Hoe moet ik hier me omgaan. Het staat zo opeens voor de deur, opeens met een planning dat ik wist dat het ging gebeuren. En ook al is de planning die ik heb geregeld goed gegaan is maar ik merk dus dat de laatste twee maanden me in een sneltrein gooien wat ik lichamelijk en geestelijk meemaak. Ze doen zo fijn en zo goed maar ik merk dat ik met dat nieuwe gevoel nog heel moeilijk kan omgaan. Omgaan omdat ik merk dat dit zo veel puurder en fijner voelt dan dat ik ooit gedacht had dit te voelen.

Vrij zijn in alles is hier eigenlijk een goede bewoording voor, echt in alles. Je geest lichaam vrijheid zelf dingen te bepalen, momenten meemaken die je wel al eens eerder hebt meegemaakt maar nu zo anders voelen, zo voelen alsof het nu wel bij jou hoort en past op de manier het gebeurd. En dan merk ik ook wanneer het gebeurd dat ik verdriet heb aan mijn verleden. En moeite heb met hoe ik mij ben gaan gedragen om mee te kunnen komen met de rest van de wereld. Hoe ik me ben gaan aanpassen en zorgen dat mensen mij leuk vonden, en hoeveel ik wou dat ik mijn ware ik kon tonen in wie ik was. En het is echt niet zo dat ik mij constant aanpaste want eigenlijk leefde ik gewoon in de mogelijkheid dat kon en daarin probeerde ik ook vrij te leven.

Maar in de manier waarop nu alles gebeurd is dat te verwaarlozen met vroeger. Ik voel de puurheid in me dat ik niet bezig ben op de manier ik het wou meemaken maar dat ik het meemaak. Ik merk mijn dysforie verdwijnen, iets wat ik al zo lang meesleep verdwijnt. Niet meer bezig zijn met ik wil dit meemaken maar het juist meemaken zoals het hoort. En dan merk ik dus dat dit mijn geest is en niet mijn lichaam. Maar het is juist het lichaam en de buitenkant van mij hoe andere mensen met mij omgaan en waardoor ik dus ook in het plaatje bevalt zoals ik ben. Het is dus beter gezegd zo dat ik mij aanpas van de buitenkant om mijzelf beter te voelen omdat dan de mensen om mij heen mij anders gaan behandelen. En dit kan cru zijn maar dit is wel zo. Ik wil mijzelf voelen zoals mijn geest is. En omdat ik mijn geest niet kan veranderen voor de mensen die mij zien maar mijn lichaam wel, zorgt er dus voor dat mensen me anders gaan zien en me anders gaan behandelen. Me behandelen op de manier ik het fijn vind en op de manier het in mijn geest klopt. En zo merk ik ook het verschil in mensen die ik nu pas leer kennen en de mensen die mij van vroeger al kende. Het contrast word steeds groter. En steeds weer merk ik tussen de mensen die me al langer kennen, en ik mijn hele leven ook ken hoe ik me minder fijn voel omdat niet iedereen me ziet zoals ik ben maar nog steeds als mijn oude ik. En de mensen die ik de afgelopen jaar en nu leer kennen, mijn echte ik leren kennen en dat fijn vinden zoals ik ben. En dit is zo nieuw en groot verschil dat ik het er moeilijk mee heb. Ik merk gewoon dat het voor mij ook een moment zal zijn dat ik maar beter ergens anders nieuwe mensen kan leren kennen en ontmoeten dan in mijn oude omgeving te blijven. Alsof ik dus sneller ga dan de rest en alsof een gedeelte van de rest ook nooit mee zou kunnen. Mijn eigen leven gaan leven in een nieuw bestaan 🙂

What a crazy week :)

En zo als vorige week liep zo is het de afgelopen week weer een stapje meer geworden en dichterbij. Meer met alles wat ik beleefd heb 🙂 en dichterbij met alles wat ik heb geregeld voor de operatie, en die operatie komt dus echt dichterbij. Wat een idee dat het bestaat en gaat gebeuren, zo mooi en zo spannend. En ook merk ik dat de zenuwen oplopen, en die probeer ik ook een beetje te temmen en rustig mee om te gaan. Maar dat vind ik makkelijker gezegd dan gedaan, ik voel me soms gewoon onrustig. En dan zijn de belevingen daar ook niet misselijk in met wat ik meemaak en waar ik merk waar ik mijn eigen ik ook tegenkom. En wie is dat dan die eigen ik, IK die in een wereld staat deze te ontdekken wat ik fijn vind en waar mijn verlangens liggen.

En dan merk ik nu al dat ik niet veel kan typen over mijn echte belevingen, gewoon omdat ze erg persoonlijk zijn en intiem. Maar zo denderde het deze week van rust naar een geweldige nacht weer veel gedanst en weer een geweldige nacht tot en met de dag dat ik weer niks deed maar ook weer gek van mijzelf werd. En dat ik dan teveel bezig ben met mezelf en wat er gebeurd met mijn lichaam en geest. En hoeveel moeite ik heb om rustig te doen en gewoon dingen mee te maken. Hoeveel emoties naar voren komen van verdriet nooit zo geleefd te hebben zoals het nu allemaal gaat. En dan komt zelfs de operatie naar voren, een operatie die ik zo graag wil ondergaan maar zoals ik nu leef in mijn gevoel merk ik dat die operatie maar twee dingen gaan veranderen en dat is niet die ik, die eigen ik. Het is die eigen ik die nu leeft en echt geen operatie nodig heeft, voelen en meemaken. Staan in het leven zoals ik ben met alle moeilijkheden die ik trotseer. En dan merk ik wel hoe groot die rugzak is die aan mij hangt en dan is mijn gender transitie nog maar het begin, een begin dat alles losmaakt wat vast in mij zit. Stoeien met vroeger, en emoties die ik eindelijk los laat. Leven met mijn eigen keuzes, moeilijkheden in wie je echt bent. En dan merk ik dat ik echt een vrouw ben, een vrouw. Iets wat eindelijk aanwezig is en merken hoe goed dat voelt om zo behandelt te worden. En dan zie ik de operatie wel weer naar voren komen in waarom ik het zo graag wil. Behandeld als vrouw met de mogelijkheden van een vagina. Dus gewoon makkelijk je kleren aan doen zonder eerst iets weg te moeten leggen en daarna ook mijn vagina te kunnen gebruiken. En daar in behandeld worden. Zoveel wat voor mij naar voren komt is dus ook naakt behandelt te worden als vrouw en niet als trans. Maar ook zo mooi met wat ik nu beleef dat je ook zonder operatie, van heel veel lichaam kan genieten en dat die operatie alleen die twee dingen betekenen en voor de rest zit alles in jou hoofd zoals jij het beleefd. Die operatie gaat dat niet veranderen. En dat heb ik gemerkt de afgelopen week, en dat doet heel erg veel bij me. Het geeft een goed gevoel naar mezelf toe. En zoveel meer eigenlijk 🙂

En toen de zaterdag daar was merkte ik weer hoe fijn het is dingen te beleven die ik eigenlijk op mijn veertiende wou beleven. Een dagje samen met M, samen make-up uitzoeken en leren hoe en wat mooi is. Er mee spelen en weten hoe het is. En ook al heb ik dat al vaker geprobeerd ik merk nu pas hoe makkelijk het gaat en je fijn erbij voelen dat ik het zelf leuk en mooi vind. En dan leren hoe het werkt en waar ik mezelf vertrouwd bij voel. Zo is mijn zaterdag geëindigd met meer weet over make-up wat ikzelf mooi vind en samen met M een dagje beleefd heb zoals ik dat eigenlijk had moeten beleven in mijn puberjaren. Een mooi gevoel daar ook weer even in terug te duiken en elkaars ervaringen kunnen vertellen. Gewoon heel leuk. Een dagje wat mij zelfvertrouwen gaf voor wat ik leuk vind.

En toen die zondag, ik had iets opstaan waar ik mijzelf heel erg veel in zie maar wat wel heel erg nieuw is. En ik denk zelfs dat dit ook voor heel veel andere mensen nieuw is. Alleen ergens naartoe, ook al wou ik heel graag dat ik samen was gegaan. Ik merkte dat het eigenlijk heel goed was dat dat niet is gebeurd. Want wanneer je alleen ergens naartoe gaat sta je ook in je eigen vrijheid zonder dat je ergens met iemand rekening hoeft te houden. En zo liet ik mij die dag ook gaan, en ik voelde me geweldig en dit zorgde ook dat ik weer leuke mensen heb leren kennen. Mensen waar ik zeker nog wel eens zou willen zien. Maar de indruk die het op me naliet merkte ik, in de terugreis naar huis. In de dag erna op het werk en zelfs vandaag. Ook nu als ik het verhaal vertel en schrijf merk ik hoe goed mij die zondag voor me was. Het brengt me verder in wie ik ben en wat ik wil ontdekken.

Maar genoeg mysterie ik ga afsluiten met nieuws dat ik alles heb ingeleverd voor mijn operatie en dat alles ook betaald is. Het geregeld is dat ik in januari kan vertrekken en dertigdagen later terug kan komen met een gebeurtenis bij mezelf waar ik over kan dromen en vertellen. Maar ik merk dat ik ook hier niet te lang mee wil bezig zijn. Ik denk dat het me gaat lukken een verslag te maken van de dagen die ik daar meemaak en hoe het op me afkomt. Maar ik merk ook dat als alles goed verloopt en achter de rug is, ik het rust wil geven en er ook niet meer aan wil komen. Momenten die dan naar voren komen is denken dat het geweest is zoals het had moeten zijn maar dat ik er ook niet meer over wil praten met wat er gebeurd is. Het zal een rust gaan geven ook de blog die ik type over te laten gaan in een andere blog van mij. Gewoon mijn verhaal zoals het had moeten zijn vanaf mijn geboorte. Een blog waar ik graag over vertel hoe ik als vrouw naar het leven kijk en hoe ik kan vertellen over de intensiteit van het leven. Een leven wat ik graag opnieuw wil laten plaatsvinden en daar zal die maand Thailand een start van zijn. Gewoon ook weg zijn, en terugkomen na een maand. Terugkomen alsof er niks gebeurd is en een leven gaan opbouwen zoals ik in het leven sta 🙂 Ik, ik in de persoonlijkheid van mijzelf. Mijzelf gevonden hebben in wie ik echt ben en het leven aangrijpen zoals ik denk dat ik er van kan genieten.

What a week :)

Nou de dinsdag was dus de dag dat ik alles bij de Huisarts heb laten testen en waardes heb opgemeten, en daarna door ben gegaan voor de röntgenfoto. En dat verliep goed, genoeg bloed afgetapt en twee spuiten laten zetten voor inentingen. En daarna door naar C in aken, even een kopje koffie gedronken om halftwaalf in Café Hase. En daar een goed gesprek begonnen over ons en wat we willen en waar we staan, een gesprek wat zich doorzette richting de namiddag en eindigde bij haar thuis om een uur of vier. Hierna ben ik vertrokken neet ’s-Hertogenbosch en na een parkeerplaats gevonden te hebben wat gratis was nog even door de stad gelopen en om zeven uur aangeschoven bij de rest van het gezelschap. Met z’n vijven waren we en terwijl we elkaar alleen kennen via een forum was de connectie erg goed en was een gezellige avond, samen met de tapas die we hebben gegeten in La Cubanita. Nadat ik ben opgehouden met het flirten richting de bediening… Mathijs was zijn naam 🙂 ben ik vertrokken richting mijn nichtje in Utrecht. Rond middernacht was ik daar en hebben we nog even bij gekletst en nadat zij haar eerste oproep voor werk kreeg ben ik het bed ingedoken. De dag erna heb ik niet veel gedaan, ik heb een middag doorgebracht samen met Okke 🙂 de Teckel van mijn nichtje. Het was druk bij haar op werk en de middag lunch ging niet meer lukken. Ik ben dus best vroeg naar Amsterdam gereden om wat files voor te zijn, en in Amsterdam zou ik samen met mijn twee jongste nichtjes gaan eten. Bij de Kiebert zijn we uitgekomen en hebben na een mislukte bestelling drie keer risotto met kaas gegeten in plaats van risotto met vis. Een foutje wat de gesprekken onder elkaar niet in de weg stonden en we hebben heerlijk doorgebabbeld, met het besef dat het op een dag na exact twee jaar geleden is dat wij met z’n drieën ook in Amsterdam zaten 🙂 dus het was een heerlijke avond en na elkaar gedag gezegd te hebben en nog even grapjes hebben gemaakt over Vic die gaat verdwijnen ben ik weer terug naar Utrecht gereden. Eenmaal weer daar nog even snel een wrap besteld en rond een uur lagen we in bed. Zij had die dag erna ochtend dienst dus de ochtend werd ik weer samen wakker met Okke 🙂 na een dagje luieren en wat gelezen te hebben was het rond vier uur dat mijn nichtje klaar was en zijn we nog even snel Hilversum ingedoken en terechtgekomen bij Chilly, een lingerie zaak. Een plek waar we al tegen elkaar zijden als ik echte borsten heb kopen we hier een mooi setje 🙂 en omdat ik nu een jaar aan de hormonen zit en mijn borsten een Cup B hebben bereikt vind ik het een genot op te gaan passen.

Tien minuten na sluitingstijd (18uur) liep ik naar buiten met een nieuwe BH, Slipje, en Suspender voor mij jarretels van Lisa Charmel (nuit élégance) nou ik heb het dus geweten 😛 maar om eerlijk te zijn geeft de bh mij terwijl ik deze nu aan heb een heerlijk gevoel en zit ook een tuk fijner dan wat ik gewend was. Maar op dit ieder maand te doen gaat een beetje ver. Maar misschien kan ik dit komende zondag wel aan, wie weet hihi. Hierna nog was gekocht wat ik niet aan ieders neus ga vertellen, daarna hebben we pasta gegeten in een gezellige pasta zaak verderop in de staart. Met een afsluiter bij haar thuis en een mooi gesprek hebben gehad in slaap gevallen. De dag erna was ik dus nog steeds bij mijn nichtje en heb ik weer niks gedaan tot een uur of drie en daarna heb ik risotto gemaakt. 🙂 en een heerlijke wijn gedronken. Een avond die rond acht uur begon en ook weer vroeg eindigden. Een paar dagen van niks doen en alles rustig aanpakken, wat gelezen en niks gedaan. De zaterdag ochtend zette zo door en na ontbijt op bed te hebben gehad rond drie uur naar huis gegaan.

Eenmaal thuis rust proberen te vinden, maar op een of andere manier werd ik knetter gek van al dat moois waar ik in zit en alles wat komen gaat en ik merkte dat ik me onrustig voelde. Een gevoel wat niet fijn is maar wat er soms gewoon is. En na de avond beneden doorgebracht te hebben met wat wijn en een Talisker whisky in huilen uitgevallen nadat ik twee films heb gekeken. Gewoon huilen van verdriet, onwennig voelen van wat eraan gaat komen. de spanningen die spelen van al het moois dat komen gaat en het verschil wat ik meemaak tussen nu en vroeger. Mezelf voelen in wie ik ben en dat dat helaas een lente jong heeft mogen duren. Verdriet van al het moois dat ik nu meemaak en waar ik nu sta als persoon in wie ik ben. En daar merk ik dat ik soms genoeg kan huilen, en genoeg verdriet in vind met wat er allemaal gebeurd en hoe mooi ik alles vind. En dat met een dag die komen gaat.

De dag die zondag heet en dat ik richting de Ardennen ben vertrokken voor een ontmoeting met A, en we hadden het middaguur afgesproken en na wat zoeken arriveerde ik een kwartiertje later bij haar thuis. Ze woont in het frans talig België in de Ardennen, een gebied wat ik erg mooi vind en naa een geweldige wandeling langs het water de berg omhoog geklauterd te hebben en in de volle regen terug liepen mooie gesprekken gehad samen en dat vorderde bij haar thuis in wat lekkere kaas en wijn. En alweer veel gezelligheid met gesprekken die genoeg vragen onbeantwoord laten maar waar we zelf vaak mee bezig zijn. Maar wanneer het dan toch zo gezellig is en we een tweede fles openmaken word het ook snel laat. En zo, zoals zo vaak bij mij kan gebeuren is het middernacht en lijkt het me een goed idee toch maar naar huis te gaan 🙂 na een uur gereden te hebben moe thuis aangekomen meteen in bed gevallen.

Na dat heerlijk slapen wakker geworden en gedacht hebbende laat ik maar weer eens Netflix aanmelden en de hele dag niks gedaan. Weer niks doen en de hele dag in bed films en series gekeken. En begonnen met de film battle (dansfilm) daarna Below her mouth…

we gaan ergens naar toe…

En hierna bijna alle twee de seizoenen bekeken van You me her. En wat was dat een heerlijk lachwekkende en ideevolle serie die ik tot net na een heb bekeken en in slaap ben gedonderd van weer niks doen.

maar vandaag werd ik wakker met een paar doelen. De eerste was de afspraak om elf uur met mijn psychologe. Na een best wel goed gesprek over wat er de laatste maand is gebeurd tevreden afgesloten. Hierna was de planning om dus naar Assen te gaan daar in het noorden van Nederland voor die tweede Referal letter voor mijn operatie.  Dus na wat onhandigheden in de afspraak een goed gesprek gehad en een mooi papiertje gekregen voor de goedkeuring van mijn operatie. Dus zo ben ik dus beland daar in Assen in het café waar ik nu zit. En hier ga ik ook afsluiten met een gevoel van klaar te zijn met alle papieren en voldoeningen om te regelen voor mijn operatie en hoef ik ze alleen nog maar op te sturen. Voldaan zit ik hier na dit lange stuk belevingen. Ik voel me moe en ga dus zo weer terugrijden naar huis, maar ik maak nog even een stop bij mijn nichtje en bekijk of ik dan blijf slapen of door rij naar het zuiden.

De dagen die ik nu vrij heb van het werk doen goed en omdat ik het zo druk heb met mijzelf en meemaken met dit alles en de afspraken die de rest van de week nog opstaan. Is de rust die ik mezelf nu geef enorm goed, want er gebeurd gewoon veel in mijn hoofd. Zo is de elfde die het vandaag is een grote dag die de toekomst best een grote wending kunnen geven. Iets wat ik morgen pas zeker zal weten is na mijn wetende goed en ik kijk uit naar de dagen die voor me liggen. Zondag gaat spannend worden en hoop ik dat ik financieel ook alles kan voldoen voor mijn operatie. Maar dat kan ik nu nog met zekerheid niet zeggen. Maar met alles wat er gebeurd merk ik ook dat er veel emotie los komt. Mooie en moeilijke emoties door elkaar en niet altijd makkelijk. Op weg naar dit alles 🙂

Against your max with work.

Nou daar zit ik dan even verdwaald op een maandag avond in The Commons in Maastricht, zo vaak als ik al langs ben gelopen en nooit een keertje gedacht ik ga er wat drinken. Maar nu op die verdwaalde avond met een uur in de spits rondom Maastricht vastgezeten te hebben, zit ik dan eindelijk ergens om wat te typen. En dan is het een maandag die normaalgesproken niet de avond is die ik vrij heb en dat ik tijd kan nemen om relax te gaan zitten. Maar vandaag is anders en zo zal het de komende dagen even verdergaan. Vrij hebben van werk maar dan anders dan anders.

Mijn afgelopen maanden gingen als een sneltrein voorbij en daarbij heb ik me best wel veel gedaan en bereikt. Maar zoals de drukte om mij heen mij genoeg momenten moe maakte, zo merk ik dat ik de laatste weken steeds meer bezig ging houden met alles wat er gaat gebeuren met mij. En zo merkt ik ook dat ik me steeds vrijer ging bewegen in mijn vrije tijd, en dat de bezigheden me steeds meer bij mijn echte ik brachten.

Maar op het werk merkte ik dat er steeds een groter contrast was tussen mij op het werk en in mijn eigen vrije tijd. En dit hielp niet mee op de manier ik me opstelde. En dan loop je toch ook een beetje tegen wat punten op in mijn transitie, en zo merkte ik dat er een paar collega’s waren die dat niet altijd fijn vonden de manier en openheid ik kon praten over mijn gebeurtenissen rondom mijn vrouw zijn. En hierin kan ik het goed begrijpen dat het soms ook voor mij teveel kon worden op het werk. Ook al merk ik dat vrijdag niet mijn dag was en dat zette zich door tot de zaterdag. Ik was even op van al dat commentaar dat ik altijd maar over mij heen kreeg alsof ik alles fout deed en hoeveel ik merkte dat ik ook aan een max zat van het accepteren van andere collega’s om mij heen. Dus zaterdag knapte ik van de stomme commentaren alsof ik niet goed genoeg ben en dus dat andere mensen het beter weten. En dat was het waarbij ik dacht dan doe het maar lekker zelf. Mij lukt het niet meer om hier nu voor mij te kunnen werken. Dus na een gesprek in de auto met mijn baas en bazin over de moeilijkheid, en de gebeurtenissen die allemaal op me af kwamen en waar ik ook merkte dat ik tegen mijn max was aangelopen. Een max wat ik niet altijd eerlijk vind op de manier hoe een collega er mee omgaat en de rest me weer steunt 🙂 verschil zul je altijd hebben en zo zit ik de komende weken lekker thuis en heb ik rust voor mijzelf en alles wat eraan gaat komen.

En zo kijk ik vooruit op morgen, want morgen gaat er weer een stap gemaakt worden voor mijn operatie in januari. Zo krijg ik mijn eerste prik voor het inenten en afname van mijn bloed voor wat waardes die van belang zijn voor de operatie en controle waar ik sta met mijn lichaam. Daaropvolgend een röntgenfoto van mijn borstkast en dan op weg naar een uitje met nieuwe mensen in ’s-Hertogenbosch. Ben benieuwd naar nieuwe contacten die ik alleen via een forum ken, en waar we ons nu samen met een zestal mensen zullen ontmoeten. En dan zoals ik het weer druk genoeg heb gepland ga ik slapen bij M in Utrecht en dan de volgende dag een middagje stad pakken, en die stad dat staat nog open maar ik denk dat het Deventer zal worden. En ga ik de avond afsluiten in Amsterdam met mijn twee jongste nichtjes 🙂 en of ik dan daarna meteen naar huis ga of nog wat ga rondhangen staat nog open. Maar eigenlijk is de planning weer vol en dan pak ik nog wel even dat middagje rust, maar als ik donderdag weer thuis zal zijn dan blijf ik lekker plakken op de bank. Of plak ik er nog een wandeling aan vast. Of ik doe weer iets wat niet handig is, of op de planning staat.

Maar dat ga ik wel zien, nu zit ik dus in The Common in Maastricht naast een glaasje Kombucha, en een spinaziesoep dit verhaal te typen. En heb ik dadelijk nog Yoga, even weer tot mezelf komen en rust hebben. Want de yoga die ik sinds juni volg doet meer erg goed met de staat van lichaam en geest en helpt me erg goed bij het in controle houden van mijn eigen ik. En dan ben ik benieuwd naar de dag van morgen 🙂 en natuurlijk de komende weken die mijn spanning toch wel redelijk zullen raken, op weg naar de dag dat ik samen met mijn broer op het vliegtuig zal stappen naar iets onbeschrijfelijks. Maar eigenlijk merk ik dat ondanks dat er dingen gebeuren die niet gepland stonden dat ik wel heel erg goed in mijn vel zit en op de manier ik leef. En hoe ik dingen meemaak. En dan vind ik het heerlijk om te winkelen en naar leuke winterjurkjes te kijken, en aan te doen. En dan zitten de brede gespierde schouders zeker in de weg maar dat is een proces wat ik hoop dat de komende jaren zal plaatsvinden. Want ik leef heerlijk maar soms wou ik gewoon dat sommige mannelijke dingen die kunnen verdwijnen ook gaan verdwijnen. En een daarvan zijn mijn spieren. En zelf schrok ik van de laatste body index dat ik meer spieren had dan voordat ik met hormonen begon. Weer boven de 60kg aan spieren waar ik soms wel eens droom dat ik er maar 40kg had. En dit is misschien ook niet de bedoeling maar op een of ander manier merk ik het bij veel dingen zoals het passen van de jurkjes dat die hoeveelheid spieren daar niet horen te zijn. Zo ben ik nieuwsgierig wat de tijd in Thailand met mijn gewicht en spieren gaan doen en hoe goed ik kan revalideren van mijn operatie. Ik kijk er heel erg veel naar uit, maar ik merk dat het niet de mood waar ik in zit zal doen veranderen naar nog een vrouwelijker gevoel.

Het zal gewoon makkelijker worden om zelf niet geconfronteerd te worden met Vic en dat ik mijn nieuwe geslachtdeel ook kan gaan voelen zoals ik altijd al merkte dat dit natuurlijk zou moeten zijn. Gewoon voelen en ontdekken in wat het betekend voor mijn hersenen in het doen en laten van mijn lichaam. Wel zo fijn, dit gevoel dat ik weet dat Vic weg zal zijn en dat er iets zit wat er eigenlijk al vanaf mijn geboorte daar zou moeten zijn. <3

Freedom in yourself.

Vrijheid hebben, vrijheid voelen. Een groot woord waar niet iedereen van kan mee plukken. Maar vrijheid dat ik diep in mij voel komt naar boven, gevoel hebben in de manier zoals jij kan leven. Vrijheid in jezelf zien te vinden dat je bestaat, en iets wat je iedereen zou willen meegeven.

Nu ben ik weer eens zoals zo vaak voorkomt naar de film geweest in het filmtheater van Maastricht genaamd de Lumiere. En blijkbaar is het moeilijk voor mij om de laatste weken van de wijntjes en bier af te blijven. En zit dus nu aan een rode wijn terwijl ik weer wat ga typen en denk over mijn twee dagen die een stuk rustiger zijn verlopen dan de week hiervoor. Daardoor valt het mijzelf op dat ik makkelijker in mij n vel zit en de persoon in wie ik ben. Onwaarschijnlijk merk ik dat ik de laatste tijd genoeg gedronken heb dat het voor me opvalt hoe snel ik een glaasje erbij pak. Nu viel het deze week nog wel mee en heb ik het de afgelopen dagen bij twee glaasjes wijn gehouden en maandag niks. Maar toch valt het me op dat het me snel gebeurd dat ik dus een drankje pak met wat alcohol erin. En ook denk ik dat het komt omdat ik bijna altijd wel tussen de mensen ben en gemakkelijk een gesprek vorm met mensen om mij heen. Of dat zo fijn is weet ik niet maar echte scheve blikken krijg ik er niet door. Al met al zit ik dus weer hier in de Lumiere en heb ik weer een fijne film bekeken. Ook al vind ik de film die ik gisteren gezien heb eentje om op te noemen, (Mary Chelley) was de film waar ik genoten van heb. Elementen en het verhaal hebben ervoor gezorgd dat ik soms lekker weg kon zakken in de stoel en genoten heb van wat ik gezien heb. Luisteren naar verhalen die het soms zo soepel maken alles te kunnen benoemen met wat je kunt meemaken. Heerlijk hoe jezelf zo diep in een moment en flow kunt komen.

En ook al zit ik hier bij de lumiere, ik merk dat ik weer heerlijk kan terug komen in de flow wat ik had tijdens het dansen, dansen waar ik me toch wel erg fijn in voel om mee te maken en tussen de dames te staan waar ik er een van ben. Momenten die ik teveel had weg gedrongen in mezelf en die dus steeds meer naar voren komen waar ik dus ook echt van kan genieten. En juist dit zijn de momenten dat ik het heerlijk vind om mijn eigen vrijheid te kunnen hebben zoals ik ben en kan leven. Wat een leven om zo vooruit te kunnen denken van mogelijkheden die jijzelf kunt tegenkomen, en waar jij de kans hebt om ze aan te grijpen om er van te kunnen genieten. Creativiteit om er voor te zorgen dat het om jou heen niet te saai word 🙂

En zo merk je dat er veel verhalen naar voren komen zoals wij ze meemaken, en daarbij zijn de zwaarste en moeilijkste gebeurtenissen de moeite waard om ze ook te benoemen en op te schrijven.  En zo merk ik dat ik ook steeds meer het gevoel te hebben dat al het schrijven wat ik hier nu doe mezelf verder brengt in het leven waar ik nu sta. Ik merk dat het schrijven van de woorden die in mijn hoofd naar voren komen ik ze ook fijner kan neerzetten in tekst, en dus in een verhaal kan gebruiken en gewoon uit je hoofd even doordraven met die woorden. Verdwalen in de tekst die zo naar voren komen hoe je je voelt en dat je je daar fijn bij voelt ze op te schrijven. En dan merk ik iets wat me op een of andere manier niet lukte vroeger en dan is het dus het opschrijven van mijn gedachtes die altijd al naar voren kwamen en dwaalden, ze dwaalden rond in een vraag opgeschreven te worden om rust en eenheid te vinden in het stukje papier wat daar ligt. En zo kijk ik ook naar het leven dat ik nu leef, het komt naar voren zoals het komt en ik kan het plaatsen. Plaatsen zoals ik ben en zoals het goed voelt dat het kan en mag. En eigenlijk mag er veel meer maar we houden ons eraan niet teveel op te vallen dat we anders zijn, maar net dat anders zijn heeft net de waarde in wie jij bent. Doe zoals jij denkt dat goed voor je is zonder andere te schaden. Leven vanuit je gevoel is iets wat bij mij nu naar voren komt en wat ik in mijzelf voel dat ik er ben zoals ik ben 🙂

Liefde zit in iedereen maar het is de openheid die het teweegbrengt.

Fast going with a little bit of time to rest.

Wakker worden in mijn eigen huis, en ontwaken na een diepe slaap. Ik heb heerlijk geslapen en gedroomd, gedroomd over de dingen van vroeger. Verwerkingsdromen van het verleden, diepe momenten die loskomen in mijn slaap. Maar niet alleen dit, de laatste dagen droomde ik ook over mogelijkheden om mee te maken. Vrije dromen die nog voor mij zweven, opzoek naar een plekje. Of dat een plekje in de realiteit gaat worden is niet altijd te zeggen en zeker niet in de tijd waar we nu zitten. Maar ik ben alweer verder aan het dromen naar iets wat gaat gebeuren en ook weer niet teveel. Zo langzamerhand komen de dagen in de buurt dat ik voor een maand Nederland gedag zeg om voor mijn lichaam anders terug te komen en dan te bedenken wat dat voor mij zal betekenen. Een beetje onrustig ben ik wel, maar dat komt niet alleen door deze reis maar ook door de manier waarop ik nu kan leven en wat het voor mij doet om puur te zijn voor mijzelf.

Maar ik ben vandaag thuis wakker geworden, en zit nu na wat bezigheden in het huis boven in mijn kamertje met een kopje koffie en een stukje marsepein uit te rusten. Uit te rusten van werkdagen die ik onrustig heb meegemaakt door gedachtes die door mijn hoofd speelden en een onrustigheid in mijn lichaam. Maar wel met een heel fijn gevoel van binnen dat ik meemaak er te zijn en daar van geniet. De dagen die ik doorbracht op het werk zijn ook overnachtingen geworden, meestal omdat ik toch iets gedronken had maar ook omdat ik eigenlijk niet naar huis wou rijden. Me moeilijk voelen en fijn tegelijkertijd en dan denk ik weer aan alles wat er gebeurd en wat er dadelijk onder mijn neus gaat gebeuren. Ik dwaal en word gek van een droom wat werkelijkheid word en waar ik volop mee bezig ben er in te leven en mee te maken. Ik wil me niet terugtrekken en voor te berieden ik wil leven. Leven op de manier dat het vrij voelt jezelf te zijn. Wat een woorden en levensmomenten die gewoon voorbij komen vliegen en waar ik dus aan mee doe om mee te kunnen vliegen in een heerlijkheid van flow dat zo gebeurd zoals het kan en mag 🙂

Nou dat was effe een snel stukje tekst wat ik er in een keer uitflapte en waar ik nu even weer rustig probeer te schrijven en niet door wil draven in mijn gedachtes. Het gaat ook allemaal wel snel, zo snel had ik het van tevoren niet verwacht. Maar ja daar sta ik nu niet meer, ik sta hier in het NU en het gebeurd zo zoals ik ooit gedroomd had dat het zou kunnen zijn. En dan praat ik over een eerlijkheid naar jezelf in je eigen lichaam en geest.

Maar ik merk dat ik eigenlijk rust moet pakken en meer niks moet doen want ik ben iedere dag wel in de weer met doen, en met afspraken maken. Dus vandaag moet ik me eraan houden niet eerder dan vijf uur uit huis te gaan om te gaan dansen. Gewoon thuis blijven en rust nemen over mijzelf en tot besef te komen welke onwijs gave momenten ik de afgelopen weken wel niet heb meegemaakt, en hoe deze film nog wel even zal doorgaan. En soms doe ik teveel mijn best om afleiding te zoeken, gewoon merken hoe fijn het is te leven 🙂

Afleiding in rust, rust wat voor je neus en nu voor de mijne tevoorschijn komt, waar ik nu zit en wat ik zie hier door het raam. Op de twee bomen voor mijn huis zie ik nog bruine blaadjes en de bomen verder van mijn huis is het allemaal weg. Ik zie door de takken heen een gebouw op tweehonderd meter afstand opdoemen waar ik net over heen kan kijken en zie daar verder mist. In het donker zie ik daar de lampjes van de snelweg wat vijf kilometer verderop ligt. Maar er is ook nog dat flatgebouw wat in Januari gesloopt gaat worden en wat nog iets meer uitzicht zal gaan geven. Nu blokkeert het een gedeelte, een klein beetje nog maar. De kaarsjes die ik net heb aangestoken en het kamertje waar ik nu zit geven warmte, terwijl het huis verder niet verwarmt word zit ik hier heerlijk. Klein en met wat uitzicht. Ik luister wat muziek vanuit een Play list in Spotify en geniet van nieuwe teksten die ik nooit eerder hoorde en besef wat heerlijk ik hier zit. Toch wel heel rustig en makkelijk voor mijzelf. Het kopje thee wat op een kaarsje verwarmd staat drinkt lekker en zo af en toe tijdens het schrijven van dit stukje kijk ik weer even verder in mezelf en zie hoeveel ik gegroeid ben in mezelf te zijn en wat ik allemaal doe om me daar ook zo fijn in te voelen. Luisteren naar je lichaam en je gevoelens. Ook al wil ik soms teveel genieten en te weinig rust nemen voor mezelf. Rust geven aan mijn lichaam en geest is goed maar zoals ik nu merk hoe ik kan leven is het alsof ik die achttienjarige ben die aan het ontdekken is in wie ik ben en daarbij genoeg energie denkt te hebben.

Met alles wat er te gebeuren staat ga ik proberen me rustig te houden en rust te pakken. Ook al weet ik wat er komende weken nog gaat gebeuren kijk ik uit naar volgende week waar ik dinsdag ochtend begin met mijn bloedtesten en röntgenfoto voor de reis naar Thailand en kijk ik met smacht uit naar de uitslagen en belevingen wat er gaan gebeuren op het einde van de dag, weer volgepland van negen uur in de ochtend tot middernacht en dan zal de woensdag ergens in Utrecht beginnen en via Deventer eindigen in Amsterdam met een nachtelijk ritje terug naar huis in het zuiden. Dus ook alweer vol geboekt met afspraken en gebeurtenissen die staan te gebeuren. Zo wil ik graag meer omgaan met mensen die ik nog niet ken en graag beter wil leren kennen. En zo kijk ik uit naar afspraken die nog staan te gebeuren voor de dag dat ik vertrek. En dan zal December een drukte van jewelste worden met veel gebeurtenissen die door zullen gaan en die veel mogelijkheden gaan bieden. Een waanzin met wat er gebeurd en hoe goed ga ik er mee om. Ik merk dat ik er van geniet, en dat vind ik fijn 🙂 heerlijk.

En zo merk dat mijn leven in de afgelopen twee jaar een puurheid heeft gekregen waarin ik aan het leven ben zoals ik ben. En dat had ik nooit kunnen vorspellen dat dat zo snel is kunnen gaan. Deze voorspelling had ik twee jaar niet kunnen voorstellen, en dan merk ik die puurheid van binnenuit naar boven komen met het idee dat er nog iets gaat gebeuren wat alleen ik mee zal maken en wat van buiten niemand zal merken, hoe ik er mee om zal gaan vertel ik over een half jaar of misschien wat eerder. Maar met dit alles geniet ik, gewoon genieten 🙂

Feeling my inner self :)

We geven elkaar een knuffel en kus en zeggen elkaar gedag, effe later valt de voordeur dicht en merk ik dat weer alleen ben. Alleen liggend in mijn bed om tien uur in de ochtend, ik val weer in slaap. Na wat slaap en draaien ontwaak ik een beetje zo rond de klok van een in de middag. Ik pak me trui en terwijl ik deze aan doe loop ik naar de badkamer en kijk ik nog even naar buiten en denk na over het moment wat ik nu ga doen. Ik loop naar beneden en terwijl ik de trap afloop zie ik de modder op de trede liggen en de wintersportkleding op de grond. In de woonkamer aankomend zie ik lege glazen een lege fles wijn en een heerlijke halve gevulde fles whisky (nikka from te barrel voor de nieuwsgierige) een kaasplank wat half opgegeten is en nog wat spruitjes. Waar deze combinatie vandaan komt is omdat we vooraf wat mosselen hebben gegeten en deze dus overgebleven ergens op de tafel liggen. Ik ga zitten en pak een stuk brood en wat kaas. Er staat nog een glaasje wat overgebleven is en ook dat smaakt erg goed op deze mooie woensdag middag.

Het was een heerlijke avond die voor mij al erg vroeg begonnen was in Maastricht. Ik had voor de middag een afspraak opstaan die even van locatie wisselde doordat op de ene locatie teveel lawaai aanwezig was. Maar eenmaal op de klok van twee gearriveerd kon ik plaatsnemen voor de microfoon en stoel die klaarstond voor mij. We gaan vandaag weer mijn belevenis opnemen voor een documentaire die twee mensen van mij willen maken. En omdat de eerste keer goed was verlopen zit ik hier nu weer, maar nu om alles goed op te kunnen nemen. Ik zit en zie twee mannen voor me en een groot raam waar ik veel zie van de omgeving. Ze hebben een lijst met vragen en ze willen proberen of ik zoals de eerste keer weer open vertel in de beleving waar ik me in bevind. De tijd vliegt en ik vertel veel. Ik heb er een goed gevoel over en merk dat ik lekker in mijn vel zit en geniet, genieten van een verhaal wat ik al vaker verteld heb maar nu het idee en gevoel er bij te hebben dat ik het duidelijker kan uitleggen hoe ik me voel en hoe ik dit meemaak. Zo net voor de klok vijf uur slaat zit het erop en heb ik dik drie uur verteld en vroeg ik tegen ze nou hoe gaat het met jullie, ik heb jullie nog niet veel horen zeggen. Hahaha ja dat klopt, zullen we een drankje gaan doen dan vertellen jullie eens iets. En zeven minuten later zitten wij met drie personen in een restaurant/café ergens in de wijk waar we waren. En bestellen we een heerlijk onbekend biertje van het vat, iets wat ik niet meer kan herinneren omdat de naam niet te onthouden was. Maar het doet er niet toe, ze smaken heerlijk en ik bedenk me net terwijl ik begin met drinken ik nog niks gegeten heb, en dat het laatste wat ik dronk de twee bieren waren op het werk de avond ervoor. En de koffie bij de twee heren. Maar ik merk dat het goed gaat en dat het gezellig is met een goed gesprek. Ook wel over mij maar ook over openheid van leven en wat er gaat gebeuren in de documentaire. Na het tweede biertje gaat R weg en blijf ik over met E en bestellen we nog een biertje en gaat het gesprek met ons tweeën verder. Ik mis door alle gezelligheid de dansles en merk dat na het vierde biertje dat het tijd word om te gaan. Want ik heb om acht uur een iemand voor me aan het huis staan waar ik mee heb afgesproken. We gaan mosselen eten met friet en spruitjes. Maar het is zeven uur en ik ben in Maastricht, ik zeg E goede dag en ga effe snel nog alles halen om dan om acht uur thuis te kunnen zijn. Exact om acht ben ik thuis en leg en gooi alles op zijn plek en dan gaat de bel.

Ik merkte dat ik door alle alcohol en snelheid ik een beetje onrustig ben geworden en dat het maar goed is dat we maar snel wat gaan eten en even rustig gaan zitten. De mosselen smaken erg goed en de avond begint gezellig en we hebben leuke gesprekken. Ikzelf heb mijn rust weer kunnen vinden en geniet van alle gesprekken en gekke vragen. Binnen in mij merk ik dat ik geniet en doordat ik weer rustig ben ook merk dat ik het kan uitstralen dat ik geniet. En zo komt opeens de vraag of ik zin heb in een sigaret, met de vraag van mij maar waar 🙂 onder de trap? Of op de grond in de keuken komt als grap naar boven. Een grap is het voor ons twee wel want had laatst een sms gestuurd dat een leuke locatie altijd meer beleving geeft. Dus in mijn gekke hoofd haal ik de skikleding uit de kast en dikke sokken met wandelschoenen. En even later zitten wij samen buiten in de hangmat een sigaret te roken met een whisky erbij. Liggend kijken omhoog met z’n tweetjes te genieten van geen elke ster omdat het bewolkt is, maar aan het genieten van het gesprek wat we hebben. En het moment dat we hier samen zijn bevalt erg goed, zo buiten liggend in een hangmat op een bewolkte nacht in November.

Tja wat ga ik dan nog vertellen wat daarna allemaal is gebeurd. Het moment dat ik dit al vertel doet me goed en ik heb deze avond veel gelachen en geglimlacht.

Het moment dat wij weer naar binnenkwamen na best lang schommelde in de hangmat gelegen te hebben. Was een zoette verwelkoming van de warme geur die binnen hing van de kaarsen en sfeer en dat bracht ons bij het maken van een toetje. Warme chocolade saus op het vuur en vanille ijs erbij. Maar die chocolade saus, die saus bracht mij op een andere gedachte en om het dan over het ijs te gooien… Zo over mijn borsten leek mij een veel leuker idee. En toen ik dat vroeg was de blik die ik terug kreeg mooi, heel erg mooi.

Of het dan nu gebeurd is laat ik in het midden en hoe het ijs smaakte ook. De rest van de avond kan ik jullie nu niet meer vertellen zo hier op mijn blog maar de manier zoals dingen verlopen vind ik heerlijk. En dat brengt me tot een einde van dit zoette verhaal.

Een zoet verhaal wat ik vaker wil schrijven, over de manieren hoe ik de huidige momenten meemaak zijn puur en eerlijk voor mijzelf. Ik merk dat ik mijn lichaam steeds verder toelaat er te zijn, en zo merk ik hoe fijn mijn geest dat vind dat ik een puurheid meemaak zoals ik het nooit eerder voelde. Het voelt zo vrij, vrij voor mijzelf er te zijn in de vorm die ik ben met lichaam en geest. Vrijheid dat ik leef is heerlijk.

Feeling who i am :)

En dan is het vrijdag, vandaag begin ik pas om zeven uur vanavond met werken. En ben nog aan het genieten van een lekker drankje… eigenlijk weet ik het nog niet wat maar ik ga zo dadelijk aan Maarten vragen wat ik moet gaan drinken en dat het niet zoet moet zijn. Hij zal het bepalen.

Maar dat is zo, nu kijk ik even terug naar mijn afgelopen dagen en hoe de dinsdag en woensdag mij overspoelde aan emoties en ervaringen die ik nooit eerder zo open heb meegemaakt. En dat deed me heel erg goed, zo goed dat ik mooier naar mijzelf kijk waar ik sta en wat er nu al allemaal kan. En dus komt Maarten ook weer naar voren. Sorry dat ik je hier op mijn blog zo openlijk gebruik maar ik vind je leuk zoals je werkt en doet daar op het werk. En hierdoor wil ik je beter leren kennen want ik denk wel eens aan je. En dan ben ik vandaag wel weer erg blij dat je je nummer hebt gegeven en ben ik benieuwd waar je op zal reageren.

Maar ondanks dat je vandaag weer voor me neus staat voel ik me een stuk rustiger dan vorige week en zeker ten opzichte van woensdag. Ok al was je die dag niet aan het werken ik zat toch even daar. Maar ik dwaal af teveel naar jou, op naar wat er toch nog wel gaande kan zijn zo met alles. Alles is veel en onmogelijk maar ik voel me erg vrij en merk dat ik door de gebeurtenis uiteindelijk beter naar mezelf kijk. Mezelf leuk vinden in de manier zoals ikzelf ben. En dat merkte ik dat andere mannen mij ook leuk vinden. En dat was nogal een moeilijke stap dat ik niet verwacht had dat ik nu al kon bedenken dat mannen me nu al leuk kunnen vinden. En dan?

Dan slaat me hart op hol en nog veel meer…

Pff en dan gebeurt er dit voor mijn neus waar ik weer van geniet haha. Ik lach. En ik heb het dus net aan Maarten gevraagd wat ik moet drinken, en daar ga ik nu even geduldig op wachten…

Ik ben benieuwd. 

Hij vraagt warm of koud.  

En ik zit voor de eerste keer hier helemaal voor in Van Wijck dus ik zie niet wat er bij de bar gebeurd. Lekkere plek btw, heerlijk om te typen en naar buiten te kijken 🙂

In afwachting op…

Staat hier nu voor mij…

Een Latte machiato op Haver basis.

Hmmm iets wat ik wel eens vaker bestel en waar ikzelf tussen twijfelde te bestellen of dat glaasje rode wijn.

Maar nu hou ik echt even op…. Over Maarten dan.

Dus mijn gevoel ging afgelopen week dus lekker tekeer en merk dat ik zoveel verder ben dan dat ik ooit verwacht zou hebben voordat ik begonnen was met deze reis. Een reis wat mijn lichaam en geest zoveel bij elkaar bracht dat ik veel meer het echte gevoel te hebben dat ik leef en het echt mee kan maken zoals ik het fijn vind. Gewon daar zijn en dat het mag. Voor mij en mijn omgeving waar ik in sta. Puur jezelf zijn, en niet denken of iets mannelijk of vrouwelijk is voor de maatschappij. Maar doen met wat jij van binnen voelt. En zo voelde het ook dinsdag nacht daar in het venster met de voeten in de dakgoot. Vrij voelen en weten dat het mag, en een beetje stout en stom zijn hoort daar bij. Gewoon doen. Niet levensbedreigend maar mooi. Puur van binnen dit meemaken en voelen zoals je het nooit voelde van tevoren. En dus merk ik dat ik weer heel veel aan het Puberen ben en voornamelijk met mijn lichaam. Mijn lichaam vertoont heerlijke gevoelens en nieuwe gevoelens die ik nooit eerder zo beleefde. En dat voel ik diep van binnen en ik voel me geweldig maar merk dat het gewoon niet makkelijk is met wat ik soms zie in de spiegel en wat er met me gebeurd. Kijk ik nou zo echt naar mijn lichaam, mijn gezicht, mijn stem. Of kan ik dat uitschakelen en leven zonder mijn lichaam er bij te betrekken. En dan sta ik weer te kijken naar dat alles wat er dan weer gaat gebeuren zo binnen de twee maanden.  

Wat staat er dan toch allemaal te wachten als het zo ver is, en wat speelt er dan door mijn hoofd. Ik hoop dat ik nog meer rust kan vinden in mijn lichaam, en dat de tijd die ergens in april zal zijn zal mij een wereld laten zien die zo nieuw is dat ik er niet kan vertellen hier op mijn blog. Nu nog niet in ieder geval.

Dan sluit ik maar af waar im mee begonnen ben. Met Maarten die me net een heerlijke rode wijn wou serveren, maar helaas op was. Dus ik geniet hier van mijn laatste woorden die ik type van een Rose wijn. En van een heerlijk gevoel wat daarbij hoort.

Dankje Maarten 🙂

Feeling myself :)

Mijn lichaam maakt gekke en grote sprongen. Zoals ik vanmiddag geschreven had gaat het in mijn lichaam alle kanten op en merk ik dat ik steeds meer en meer opzoek ben naar nieuwe contacten en belevingen. De hormonen in mijn lichaam voelen geweldig en doen gekke dingen met me die ik nooit eerder zo beleefde. En zo merk ik dat ik het gevoel heb verliefd te zijn, maar dan naar de mogelijkheden die in de toekomst liggen. Ik maak de laatste tijd veel intieme momenten mee met andere mensen en merk dat ik echt in me dat ik dat heel erg fijn vind. Soms wel een beetje te fijn en dan merk ik dat ik aan het dromen ben. Gewoon overdag verdwaald raken in de mogelijkheden die kunnen gebeuren. Zo ben ik steeds meer bezig hoe alles op me afkomt en hoe ik merk dat ik een geweldige geest heb die steeds meer het lichaam verder toelaat in een totaal te zijn dat het kan en mag. Geen beperkingen meer gewoon je laten gaan. En zo merk ik dat ik steeds meer lichamelijk contact wil. Iets wat soms erg moeilijk is in mijn situatie en als het er dan is vind ik het geweldig. Maar eigenlijk wil ik deze intimiteit beleven met een man. En dan kan ik nog zo leuk zijn, deze situaties moeten gewoon gebeuren. Gewoon voor je neus tevoorschijn komen en ze aangrijpen dat het kan.

Pff ik voel me geweldig en zo moeilijk. Ik ben zo verdwaald in gedachtes dat ik het moeilijk vind dingen te schrijven. En dan is het leuk als ik weer dit stukje schrijf in de Lumiere, en dat ik geweldig gedanst heb op Kumulus. Me fijn voelen zo, gewoon daar zijn in je eigen ik. Heerlijk.

Maar ik ben benieuwd hoe ik mijn nacht ga beleven. Want ik ben erg veel bezig met de operatie die echt aanwezig is in mijn hoofd. Het speelt enorm, dat alles wat er gaat gebeuren komt eraan.

En eigenlijk kom ik geen woord vooruit met dit stukje. Ik ben te dromerig en wil nog niet naar huis. Ik merk dat ik kan huilen, heel veel zelfs. Maar huilen van blijdschap en al het moois met wat er gebeurd. Er staat nog zoveel te gebeuren en ik kan gewoon niet wachten. Ik zou graag dat het nu allemaal al kon gebeuren. Al dat moois en zo intiem beleef ik dingen. Ik merk dat ik moe ben en wakker wil blijven. En zo stotter ik dit verhaaltje vol met veel warrigheid.

Al met al verdwaal ik nu met dit verhaaltje wat eigenlijk het posten niet waard is. Maar wat wel aangeeft hoe ik me een beetje voel. Ik denk veel aan Maarten, en sorry dat ik je hele naam hier gebruik maar ik denk veel aan je. En dat wil ik kenbaar maken.

Zal ik dan maar dag zeggen en kijken of het slim is gewoon naar huis te gaan. Of net niet.

Of schrijf ik nog even over het stukje lichaam wat groeit. Die twee borsten die er hangen zijn steeds meer aanwezig, een beetje gevoelig en dat merk ik, in bad de douche en eigenlijk overal wanneer ik me een beetje heen en weer beweeg. Zo…

Ik ga naar huis, mezelf welterusten wensen in een lekker bedje. Maar niet zo lekker als gisteren.

Feeling more :)

Zo diep van binnen voel je je zo vrouw en daarin ben jij zo gelukkig. En dan, dan merk je dat dit en gedachte was aan een zin dat ik gisteren schreef. Maar vandaag, vandaag is die gedachte ook aanwezig. Een gedachte hebben hoe fijn het is jezelf te zijn in alle facetten die je blij maken. Gisteren, vannacht en de ochtend waren geweldig. Gewoon zo fijn dat je niet alles kan beschrijven. Maar het moment dat ik tussen een kledingrek een superleuk paars glimmend-achtig jurkje vond, ik was op dit moment helemaal in mijn feeling good element. En dat moment is alleen maar groter geworden de avond en nacht in. Je van binnen zo fijn voelen dat je het misschien kan beschrijven zoals het verliefd zijn ook kan zijn.

Nu is het middag en ik zit bij vanwijck in Maastricht, ik heb net mijn bakje met warme havermout op en drink tijdens het schrijven mijn Doppio. En ik ga even bijkomen van mijn afgelopen achtentwintig uur 🙂 ik zit weer te genieten, en dat is heerlijk. Effe bijkomen van een gesprek wat ik vanochtend heb gehad. Via Yoga is het gekomen dat ik in de picture lag om mij te contacteren, met de vraag of ik mee wou werken aan een kleine Docu over het maken van Gender veranderingen. En hiervoor heb ik dus net het gesprek gehad, en dat was geweldig en open. Vrij in de mogelijkheden dat ik een anderhalf uur heb gesproken over mij en hoe ik mijn leven ervaar, en hoe het voor mij is me te identificeren als vrouw en hoe dat verloopt. Iets moois wat een gevoel geeft dat het voor mij goed is me open te kunnen stellen voor dit. En nu tijdens het typen dwaal ik af in gedachtes. Gedachtes die me blij, vrolijk en ergens verliefd maken.

Ik voel me zo goed met alles en uitingen, vooruitkijken met alles wat er gebeurd. Puurheid meemaken in je leven, gewoon echt kunnen voelen hoe iets is. Moeilijk, mooi, onwennig en echt weer in de momenten zitten die je dan voor het eerst beleefd. Ik voel dat ik, door deze woorden te schrijven dat mijn hart sneller klopt en dat ik de woorden niet kan vinden. Ik wil iets, iets wat ik nu nog niet vertel en waar ik een beetje geheimzinnig over zal blijven. Ook wel een beetje flauw maar dat maakt het spannend. Spannend voor mij is het zeker, wegdromen is wat ik nu wil. En dan komt het verhaal wat ik beleefd heb ook wel eens een keer weer bovendrijven, en dat ik er wel openlijk voor zal uiten. Effe kort zo en effe fijn. Gedachtes in overvloed die betoverend mooi zijn.