A choice

Daar zit ik dan eindelijk na al weer een hele lange tijd niks geschreven te hebben, voornamelijk omdat ik druk bezig ben met mezelf en de vrijheid die ik ontdek. En de tijd die ik bezig ben aan mijn huisje met het idee dat ik mijn tuin wilde opknappen van de spulletjes die je gratis op marktplaats kon vinden, en daar vind ik me voor de helft goed in geslaagd omdat de voortuin nog gedaan mag worden haha.

Misschien komt het stukje schrijven naar voren omdat ik weer in de Lumiere zit hier in Maastricht en net zo voor de film die ik heb bekeken deze keer weer heerlijk gedanst heb, en vind ik het fijn dat het nieuwe seizoen weer begonnen is want ik miste dat wel. Ook al had ik het in de zomer druk genoeg met de lekkere zon en het zwemmen in de maas zo daar bij dat stukje bij voelwammes, waar de geul de maas instroomt onder een boom hangend in een hangmat. Een dagje waar ik genoot van mijn vrijheid en wie ik ben en met wie ik was. En zo gaat de tijd enorm snel voorbij met voornamelijk veel werk en heel veel leuke dingen die ik doe, en zo merk ik met het gene wat ik doe en waar ik naar toe wil dat dat goed voelt. Ik ben bezig om me voor te bereiden op die dag dat ik mijn buren vertel dat ik voor een langere tijd weg zal zijn. Dat ik mijn broer en schoonzus vertel dat ik mijn nichtje niet iedere week kan zien en dat ik mezelf tegenkom in een vrijheid die voor me ligt. En met dat tegenkomen bedoel ik de ontdekking die ik wil meemaken in een ander stad of plek of iets waar ik me nu niet kan bedenken waar. Voor te berieden om die vrijheid en ontdekking in mezelf aan te gaan en mijn huis dus voor te bereiden om te verkopen… of net niet, net niet dat verkopen omdat ik nog nooit zolang in mijn leven op een vaste plek ben geweest en voel als daar in dat huisje wat ik samen met M zes jaar geleden heb gekocht. Met alle problemen er om heen voelt dat huisje steeds echt aan als thuis zijn en een fijn gevoel, fijn in iets wat we hebben en waar ik trots op ben dat ik er zo fijn kan wonen. Is het dan wel zo fijn net dat wat ik nooit echt heb gevoeld en heb gehad te verkopen voor meer vrijheid?

Of is het misschien een idee om te kijken naar een andere oplossing een oplossing die ik nog niet helemaal zeker weet maar wat wel een mogelijkheid kan bieden mijn vrijheid tegemoet te zien op die andere plek. Maar ja of die andere plek dan het juiste is weet niemand en zelfs ik ook niet, maar mijn gevoel verteld me dat ik het moet doen om mezelf te ontdekken in een nieuw gevoel in wie ik echt kan zijn en niet het gevoel wat ik nu heb dat ik in dat gewone gevoel terechtkom dat alles zo is en niet veranderd. Ik moet me zelf zien hoe ik mij kan ontdekken op een ander gevoel met dat wat ik nu heb. En dat nieuwe gevoel denk ik niet te vinden in Amsterdam of een andere plek in Nederland, ik denk dat mijn beginstap daarbuiten moet liggen en dus het liefst een land met een andere taal en het liefst meer culturen dan alleen Engels. Misschien ergens in Frankrijk wat me trekt daar in het zuiden, maar dat verviel al snel ook al trekt het wel. En zoals meerdere die mijn blog wel lezen merken jullie dat mijn tijd in Berlijn al enorm aantrekt om daar te zijn, en zo denk ik dus dat dat een stad kan zijn waar ik mezelf kan tegenkomen in wie ik kan zijn. En dat mag positief en zeker negatief zijn omdat ik opzoek ben naar mezelf, en een makkelijke route leert me niet zoveel als die route met bochten en bergen die ik heel graag wil beklimmen en  verkennen, en zeker niet in een dag.

Waar kan ik me dan beter tegen komen dan in een culturele stad van Berlijn, of misschien leid Berlijn me wel verder naar iets wat ik nooit voor ogen kon zien om te beleven.

Ik kijk hier naar uit me hier op voor te bereiden een huis te verlaten om misschien ooit weer in terug te keren, maar nu verder vooruit wil kijken in een nieuwe beleving die ik zelf moet meemaken en niet in een omgeving die al van tevoren was gecreëerd en waar ik in viel en op kon doorgaan. Opzoek naar dat stukje in mezelf in een andere omgeving, ik kijk vooruit voor mijn ontwikkeling die ik voel dat ik die kan maken en wat me verder breng dan ooit tevoren. Spannend is dat zeker en net van die spanning daar kan ik enorm van genieten 😊

I’m Coming Back

Daar zit ik weer in mijn trein terug reizend van Berlijn naar Aachen, terug naar mijn huisje wat daar in Kerkrade staat. Ik wil niet terug naar huis, ik wil nog effe blijven, hier. Effe voor een tijd, een langere tijd. Zou ik mijn plek kunnen vinden hier in deze stad of gaat het een plek zijn waar ik de weg kwijt raak in de afleiding die er is. Wat ga ik dan doen hier zo met mijn gevoel, ergens werken en mijn weg proberen te vinden of ga ik er bij nog iets doen van studie.

Ik zit dus in de trein en ben net vertrokken uit Berlijn, en mijn laptopje erbij gepakt om mijn gedachte die ik zo op mijn terugreis heb op te schrijven. Gedachtes van een heerlijke week Berlijn, en een mooi gevoel heb gehad van de momenten die ik meemaakte. En dat zijn er toch wel een paar die ik wil vertellen, en nu kan ik wel direct naar club KitKat stappen maar dat doe ik nog even niet. Ik ga eerst even vertellen over de manier ik iedere dag relaxter werd in mijn voelen en gesprekken die ik had met C. Maar ook met de manier hoe deze stad voelde, logerend via Airbnb bij E. Ze heeft een leuk appartementje in neukuln wat verdeeld was over twee kamers, badkamer met wc en een keuken. Nu is het haar huis en zij sliep dus op de kamer aan de achterkant en ik had de kamer aan de voorkant waar een terrasje is met twee stoeltjes en een tafel, hier zat ik al in het begin van mijn reis met mijn kommetje risotto en wat groentjes en hier sloot ik gisteravond ook af met een mooi en heerlijk gesprek. Een fijn gesprek samen met C met een klassieker erbij, betreffende de whisky (thailisker 10j) Een gesprek waarin ik merkte dat ik helemaal niet wou gaan, ik wil hier blijven.

Op woensdag samen met C eerst nog naar een van haar colleges gegaan wat ging over transgenders en hun seksualiteit en de psychologie erachter van de mens. Hierna naar een jazzbar gegaan en nadat S er ook bij was nog wat door de stad geslenterd, uiteindelijk ergens in de buurt van C haar appartement gestrand en blijven hangen op een bankje met nog wat lekkers te snakken erbij, en een moeilijk gesprek gehad zo laat in de nacht. Uiteindelijk pas met de nachtbus rond een uurtje of vier thuis en heb best goed geslapen, op wat geluid van de buren na dan. Maar dat was ook logies want het was alweer elf uur voordat ik wakker werd. Na een rustig ontbijt en mijn dagelijkse uurtje richting de Jacob-und-wilhelm-grimm-zentrum (universitaire-bibliotheek) gegaan en mijn poging tot leren van mijn LOi cursus psychologie. En dit ging goed, ik had nog een boek bij me en dat ging over snellezen geheugentraining en mind-mapping. Dus met een beetje afwisseling liep ik pas tegen twaalf uur in de nacht de bieb uit op weg naar huis. Daar goed en lang geslapen en rond tien uur opgestaan, weer mijn ontbijtje gedaan, een banaan met avocado skyr yoghort en wat havervlokken van E die ze in de kast had staan. En daar zit ik dan al drie nachten hier en ik heb E nog steeds niet gezien, ze was er wel want dat hoorde ik maar gezien nog niet. Nadat ik via sms een vraagje stelde of ik vanavond een vriend kon uitnodigde om samen te eten hier was dat geen probleem en even later zag ik haar dan voor het eerst. Wat een heerlijk mens zo relaxed en bezig met haar muziek, en na een kop koffie samen ben ik er weer op uit gegaan naar de bieb, om weer verder te komen met mijn hoofddoel en de rede van de reis hier naar Berlijn.

Eenmaal weer in dat boek en cursus vloog ik er door heen en zeker het boek snellezen… merkte ik dat als ik hier mijn best voor doe het echt veel sneller kan en beter kan begrijpen/onthouden. Ik heb werkelijk waar dat boekje nog nooit zo snel en begrijpend kunnen lezen en dat deed goed, erg goed zelfs. Eenmaal rond dat uur van zes in een ‘’sneltrein’’ de Edeka ingedoken allemaal wat lekkers gehaald en naar mijn huis gegaan. Door alle haast de foute kant opgegaan terwijl ik in de U8 zat… Dus na een sms verteld dat ik wat later zou zijn en zo net na zeven thuis gekomen voor te gaan eten. Risotto met boontjes paprika ui en blauwe kaas, rode wijn erbij en samen met C dit opgegeten en heerlijk gebabbelt. Na een gesprek over mannen en hun dingen, zijn we even een sigaretje gaan halen bij de spati(nightshop) en wat rondgekeken daar bij de laatste halte (hermanstrasse) die je uitstapte om richting mij te komen. Rond het uur van middernacht weer teruggelopen en zijn we op het terrasje gaan zitten met de kaarsjes aan om de nacht in te gaan, maar eenmaal zittend kwam een vraag van B, of we zin hadden om mee te gaan naar zijn hotelkamer. C en ik keken elkaar aan en dachten hebben we hier zin in, en mede doordat B nog maar de laatste nacht aanwezig was besloten om maar te gaan. Net op dat punt van beslissing was het dat B belde dat hij in de Uber zat en ons kon ophalen, wat wel uitkwam want de U-bahn reed niet meer en dat kwam dus wel uit. Een half uur later stapte we zijn hotelkamer in, wierrookje aan en kaarsje en toen kwam de vraag of we mee wilde naar KitKat, hmm daar hebben we wel zin in? maar het is vrijdag, en we hebben niet de juiste kleding aan. B zij, geen probleem ik heb nog wel wat, dus nadat ik de kousen van B had gekregen en C een leuke body, veranderde B zich in I en zijn we KitKat ingegaan. Voor C en B echt niet de eerste keer en vast en zeker echt niet de laatste keer. En om nu te vertellen wat we allemaal samen gedaan hebben gaat een beetje ver maar zo tegen het einde vond ik het heerlijk om op het podium te gaan liggen en heb ik op mijn buik iets kunnen vasthouden waar I zich helemaal op uitleefde:)

Zo tegen een uur of zeven liepen we samen de club uit en is iedereen weer zijn eigen weg opgegaan, terug naar huis voor een beetje slaap. Want C en ik hadden dit niet gepland om ook vrijdag naar de KitKat te gaan meer wel vandaag. De zaterdag dus, meestal de avond dat het publiek meer kinky is en dat iedereen de dingen doet die wij vrijdag gedaan hadden. Maar de zaterdag was een echte rustdag voor mij, mijn bedje lag heerlijk en ik heb dan ook heerlijk uitgeslapen tot een uurtje of twee en samen met E ontbijt gehad in de keuken, ook voor haar was het laat geworden 🙂 nu was het mijn idee om zaterdag een body te maken van touw (hennep) en ik ben maar even aan de slag gegaan wat ik kon maken, en ergens-waar lukte dit en vond ik dat ik wel wat had. Dus een foto gemaakt en weer losgeknoopt en weer even opgekleed en wat gelezen (wat drijft de mens) zo rond een uur of negen had ik afgesproken met C om me nog even te helpen met wat finaltouch dingen aan mijn body. Maar die negen uur werden tien en eenmaal bij mij thuis verliep het niet helemaal zoals ik wou/dacht dat ik het wilde, dus op de een of andere manier ging het allemaal heel snel en kwamen we samen tot de conclusie dat mijn gedachte van body to much was en dat het simpeler moest zijn. Dus in al die snelheid en verandering liep het anders dan ik me had voorgenomen en dat zorgde voor een onrust in mezelf. En dit merkte C ook, zo tijdens het reizen met de U-bahn en uitstappen vroeg ze of alles wel ging. Ik antwoorde daarop met een ja maar laat me maar even, ik voel me onrustig en moet nog even een plekje vinden, en terwijl dit gebeurde liepen we een café in waar we D zouden treffen. D is een grote stevige man, frans sprekend en heeft een eigen cultuur om zich heen, aantrekkelijk zelfs 🙂 na een biertje en een gesprekje kwam mijn rust weer tevoorschijn en dat was erg fijn, ook C vond dat fijn want ze voelt me altijd wel goed aan iets wat ik erg fijn vind. Na nog een biertje en een stukje chocolade zijn we vertrokken met z’n drietjes richting KitKat, we hadden voor de metro afgesproken met S om een uur in de nacht dus we zouden met z’n vieren de club ingaan. Eenmaal daar, stond de rij tot aan de metro ingang, ongeveer 40 meter, iets wat normaal is voor de zaterdag avond. Gelukkig hadden we D bij ons en dat was dus skippen en meteen naar binnenlopen. Erg fijn voor een avond zoals deze maar ik vind de rij voor KitKat altijd wel leuk om contacten op te doen, maar ach daarvoor heb ik een andere keer weer de tijd voor. Eenmaal binnen deed ik mijn jurkje uit en de jongens waren bijna naakt en C verraste me met een leuke body in het wit en dat deed samen met de blacklight daar altijd wel een leuk effect geven. Ik vond het enorm leuk wat ze aanhad, ikzelf had uiteindelijk een body van C gekregen en daarover een leuke bewerking van touw op een eenvoudige manier om mijn borsten en buik heen gedaan. Uiteindelijk was ik daar erg blij mee want het gaf een leuke uitstraling dat ik wel van Bondage hou 🙂 dus toen begon de avond en voor mij was het de eerste keer dat ik hier op een zaterdag was.

En dat merkte ik meteen, voornamelijk door de drukte en meer exclusieve mensen en outfits. En elke locatie was open om te kunnen bezoeken, op de Vipruimte na dan want daar konden we niet komen. Maar de kelders en kleine ruimtes waren dus allemaal open en dat was erg leuk. Ook was de intimitijd en seksualiteit meer dan voldoende aanwezig en werd ik verliefd op de situatie dat er een vrouw in de touwen hing opgehangen. De persoon die daar mee bezig was enorm dominant maar hij zat in zijn gevoel helemaa in het opgaan van hoe mooi het is om naar te kijken en dat vind ik ook. Ik kon het niet laten en vroeg of ik daar ook mocht hangen vanavond, helaas voor mij zou het een andere keer worden. Maar ik zou het heel graag willen doen, iets waar ik toch wel een beetje naar uitkeek dat ik daar in de club naakt in de glitter en touwen mag hangen en gedomineerd worden. De avond vloog voorbij en ik ben C en de rest vrijwel de hele avond uit het oog verloren totdat ik zo rond 7uur C weer tegenkwam. Nog veel gedanst daarna en heb uiteindelijk mijn hakken maar even uitgedaan want ze stoorde me en de schoenen die in de tas zaten maar even aangedaan. Daarna weer verder gedanst en gerelaxt rondom de pool, het licht en de zon scheen al fel en dat blijft altijd wel iets dat iedere keer als ik naar KitKat ga, dat ik de ochtend makkelijk haal. Ook de alcohol bleef in de club laag op een whisky en veel water met wat ik gedronken. C vertelde dat ze naar huis ging en ik vertelde dat ik nog graag even wou blijven. Voornamelijk kijken naar de volgende dame die daar in de touwen hing waar ik een beetje van had waarom ik niet, maar dat komt wel een keer :).

Ik arriveerde rond tien uur weer thuis en terwijl ik op bed plofte had ik niet het idee dat ik echt moe was, maar ik viel snel in slaap. Zo rond drie uur was ik weer wakker en sukkelde eigenlijk die dag het bed uit, ik had geen zin in mijn uurtje en vond het jammer dat ik geen seks gehad heb afgelopen nacht, niet dat ik dat perse wil maar met al dat aanraken en gevoel dan merk ik dat ik geil ben en echt veel zin heb in seks, en de mannen om me heen die me lastig vallen willen dat ook maar ik vind het ergens moeilijk omdat veel van deze mannen niet echt een goed gevoel geven in de manier waarop en dat vind ik dan weer minder ook al speel ik graag met ze in de verlijding. Maar ik zeg ze keurig dat aanraken geen probleem is maar dat we geen seks gaan hebben. Pff het draait wel in mijn hoofd dat seks gebeuren. Uiteindelijk ben ik maar weer naar de bieb gegaan en daar kon ik toch aardig wat lezen en leren, het was enorm druk op zondag maar ik was blij dat ik in het midden nog een leuk plekje vond. Zo tegen sluitingstijd verliet ik de bieb weer en ben ik nog effe een drankje gaan doen bij C en dat was weer een fijn gesprek, ik zat wel weer in de mood om naar de KitKat te gaan maar heb het toch maar gelaten en ben uiteindelijk met de laatste U-bahn thuisgekomen.

De maandag begon weer met dat uurtje en een ontbijt samen met C tegenover het gebouw waar ze haar seminar had, waaraan ik ook graag meedeed maar de plekken waren al vol en het was een blok seminar dus drie dagen lang filosoferen en praten over de theory of mind-false belief. Erg interessant maar ook wel droge stof op de manier hoe de papers waren. Maar ach jammer, andere keer beter. Uiteindelijk zat ik rond twee uur weer in de bieb en heb ik mijn middagje goed kunnen benutten. In de avond belande ik weer bij C en hebben we samen wat gegeten, we hebben het samen erg gezellig en dat miste ik wel. Ik vertelde dat ik toch wel een beetje gehuild had over het idee dat ik nog geen seks had gehad en misschien dat het kwam door teveel spanningen dat ik het gewoon wil doen zonder de man iets te vertellen waarmee ik naar bed ga. Misschien een te hoge druk die ik me opleg. Maar een gesprek daarover deed zondag avond goed en de maandag avond gingen we er nog even op in. Ik vertelde dat ik eigenlijk gisteren ook al zin had in KitKat en dat ik vanavond eigenlijk ook wou gaan, wie weet. Na het eten belande ik rond acht uur weer in de bieb om verder te leren en dat ging weer lekker, ook al was de snelheid die ik donderdag en vrijdag had een stuk sneller ik denk dat wat slaap tekort daar de reden van zal zijn. Uiteindelijk tot half twaalf bezig geweest en terwijl ik me wat muziek opzetten en de U-bahn instapte en ik richting huis reed kwam ik ook langs de uitstap voor naar club KitKat te gaan, en had echt zo het gevoel ik heb een kort jurkje aan ik doe mijn slipje uit en ga gewoon dansen, had daar enorm veel zin in dus ik stapte uit en liep richting de uitgang. En terwijl ik loop valt me op dat er genoeg andere mensen ook gingen en best wel wat anders aanhadden dan een simpel jurkje. Dus na enige twijfel maar weer terug de U8 ingestapt en naar huis gegaan om me om te kleden. Mijn body van zaterdag gepakt met veel parfum gespoten en aangetrokken, weer een leuke touwcombie erop en mijn hakken aangedaan, de voorlaatste U8 weer gepakt en ik merkte dat ik er echt zin in had, mijn jurkje over de body en touw en eenmaal zittend in gesprek geraakt met twee Italianen, een koppel wat ook naar KitKat gingen dus dat zou al leuk worden. Nu is maandag een avond wat electric-Monday heet en dat het gewoon gezellig zal zijn met de grote zaal open en de bar en chill ruimte. Maar eenmaal de metro uitgelopen de opvallende lange rij voor de ingang gezien en dat om een uur, dus aangesloten en zelfs de gedachte van hmm langer dan op zaterdag. En dat terwijl er vanavond niet echt een speciale dresscode is en dat was zeker zichtbaar. Dus eenmaal in de rij aangesloten en contact maakte met mijn achterburen 😛 twee uit Berlijn drie uit canada en voor me die twee uit Italië dus, een gezellig mix en eenmaal in rij een biertje gekregen en een whisky werd de gezelligheid alleen maar groter. Binnen viel het inderdaad op dat het een normale avond is zoals de vrijdag was van afgelopen week, mijn rokje deed ik uit en ben maar gelijk begonnen met dansen. Het viel wel op dat het blijkbaar drukker was dan verwacht en rond twee uur ging ook de dragonzaal open. Maar daar kreeg ik weinig van mee want ik stond me te vermaken met een Australische man met wat langer blond haar, echt een surfer leek het wel en zo voelde het ook:) de intensiteit in dansen maakte het samen met de drukte erg warm en omdat we nu niet meer met z’n tweetjes intiem aan het dansen waren met z’n vieren merkte ik wel dat ik dorst kreeg. Een geweldig begin van de avond en ik voelde me op mijn gemak, eenmaal aan de bar voor een drankje werd ik opgeschud door een andere Australiër die blijkbaar heel veel zin in seks had en die me eigenlijk meteen kuste, niet altijd onprettig maar nadat ik zijn ruwheid voelde daar beneden heb ik hem dat maar even gemeld dat ik daar geen belangstelling in had. Dus toen ging hij terug naar zijn vriend die zij ‘dude this is a man’ en terwijl ik dat hoorde kreeg ik het niet gelaten om op die vriend af te stappen mijn body beneden even opzij te schuiven en gewoon te zeggen ‘no, i have just a vagina’ na zijn blik gewoon weer weggelopen voor dat drankje.

Tijd om te relaxen dus ik strandde op een bankje bij twee dames uit Dublin en raakte in contact met een man uit Berlijn en dat bleef de rest van de avond een gekke relatie tussen ons. De hele avond was hij wel in mijn buurt en omgeving, ik mocht meedrinken met hem maar heb uiteindelijk niks gemerkt van drugs of iets geks, we hebben op een zachte manier lichamelijk contact gehad maar meer ook niet. Wel heeft hij me zien vrijen.

Oeps daar ging mijn langverwachte woord dat ik het uiteindelijk gedaan heb. De eerste keer zonder iets te vertellen aan een man en dan seks hebben, anaal helaas want zijn geslachtsdeel was gewoon te breed voor mijn pas gemaakte vagina en dat vond ik jammer. Ook al merkte ik aan hem dat hij dat anaal erg lekker vond want zijn condoom was niet meer leeg. Voor mij was het de eerste keer zonder wat te vertellen met een man, een beetje pijnlijk en bezorgd over wat er gebeurde maar ik beleefde in mijn geilheid een erg mooi moment, een moment wat graag nog eens overnieuw gaat gebeuren maar dan vaginaal. Helaas ben ik R uit het oog verloren en heb ik geen contact nummer van hem, maar ergens denk ik dat het niet nodig was omdat deze staat van seks meer is gekomen door de manier ik erg geil was en ik een enorm fijn gevoel had. Dat we samen gedanst hebben en intiem waren op de dansvloer en hij een fijn gevoel gaf op mijn lichaam. En dan gebeurd het toch allemaal wat sneller en fijner als je merkt dat het gevoel veel relaxter en fijn is dan de mannen die hiervoor de vraag en wil hadden om seks met mij te hebben. Het is dus niet de laatste keer dat ik in KitKat ben gekomen, ik geniet daar toch van de diversiteit en makkelijke sfeer waar veel mensen gewoon zin in hebben en dat is seks. Ook al merk ik dat de contacten die ik heb opgedaan daar soms meer waarde rondom mij hebben waar nu een voldoening ligt ook al heb ik met deze contacten geen seks maar meer een goed gesprek.

De drieënhalf duizend woorden die ik nu getypt heb maken mijn accu leeg van mijn laptop en omdat ik geen stopcontact heb zal ik dit stukje misschien pas posten als ik thuis ben.

Maar ik ben nog onderweg in de trein en we zijn net Düsseldorf gepasseerd dus ik heb nog een uur voordat ik in Hertzogenrath arriveer en mijn auto weer kan pakken. Op dit moment denk ik weer even terug op het gesprek wat ik had samen met C had gisternacht en hoe mijn gevoel is terwijl mijn treinreis me weer tot nadenken zetten van wat ik wil en waar ik naar toe zal gaan met mijn lichaam en geest.

Zo je laatste avond in Berlijn meemaken waar ik met een doel kwam om te studeren in wat gelukt is maar wat nog niet helemaal gehaald is, zittend hier samen met C te denken aan mijn week en dan ben ik heel tevreden over mijn gevoel wat ik meegemaakt heb hier in Berlijn en daar in KitKat. Vertellen hoeveel pijn er in me zit en hoe groot het contrast is met hoe ik nu leef en vroeger, nu leef ik zonder zorgen over wie ik ben, hooguit zorgen over mijn lichaam want ik zou zo graag willen dat mensen niet zien dat ik trans ben want ook dat komt gewoon nog voor en hoeveel wil ik dan nog aanpassen als dat echt nodig is. Mijn stem blijft een groot verschil hebben soms, zeker met de Duitse taal heb ik nog veel oefeningen te gaan. De tranen die ik laat samen met jou C doen me goed omdat je zo mooi kan luisteren voor me en waar je de complimentjes maakt die mijn zelfvertrouwen alleen maar goed doen. En dan de gezelligheid die we samen hebben met andere gesprekken. En dan zit ik nu in de trein en begon ik met het gevoel dat ik Berlijn niet wil verlaten, en dat gevoel is alleen maar sterker geworden terwijl ik hier zit te typen en naar buiten kijk aan de wereld die voorbijraast. Op weg naar een klus om in ieder geval het mogelijk maken dat ik mijn huisje kan verhuren en dat ik ergens anders wat makkelijker kan gaan wonen. Niet alle stabiliteit weggooien en toch ergens anders verder gaan, wetende dat er altijd een woning is wat misschien heel goed als thuis kan voelen. Ik moet het in ieder geval gaan proberen want dat doel moet voor me kunnen liggen in wat ik wil bereiken en dan zal dat pad me verder brengen richting een zin wat ik de wereld kan geven 🙂

Berlin und …

Eigenlijk ben ik in een dwaal geraakt van leven, of anders gezegd jijzelf bent het leven. Zo spannend of speciaal, zo somber of vervelend, jij bent de persoon die het er zelf naar maakt. En met dit dubbel gevoel zit ik in Berlijn, het is niet speciaal of spannend om hier te zijn het is niet verveld of somber. Het is gewoon, alsof ik net zo goed weer terug in Bangkok kan zijn. Misschien is het weer het enige wat me een ander gevoel geeft en de taal kan dat ook doen. maar eigenlijk wie ben jij als onbekende in een ander land, stad en ook wel dorp. Als jij je niet fijn voelt dan maakt het niet uit waar je bent en als jij iets spannend vind kan dat meestal overal op de wereld wel. En zo probeer ik het zelf wat spannender te maken terwijl ik hier in Berlijn rondhang.

Maar ik ben erg blij en zeker gelukkig, mede omdat ik weer samen me C een leuke avond heb gehad en waar we samen met Wilfried hier in Berlijn en goed gesprek aan de eetkamer tafel hebben gevoerd. Dus de Duitse taal vloeide weer een beetje door mijn lichaam, niet geheel vloeiend maar voldoende genoeg om de gesprekken mee te kunnen beargumenteren en tot een avond te komen die samen met een of twee Vodka zijn afgesloten, of waren het er nu drie…. Of vijf. Achja ik heb er geen kater van en mijn entree hier in het huis van Wilfried voelde als een heerlijke open welkom in een openlijke ruimte. En vanochtend zat ik in een doodnormale gewoonte buiten op het balkon te genieten van een kop koffie en een podcast. Een heerlijk gevoel van ergens zijn zonder iets te moeten en zonder oordeel, in een huis waar in ik dacht dat ik effe alleen was, maar ik schrok even toen ik de keuken inliep, dat L er ook nog woonde. Dus na een goede morgen en een smakelijk ontbijt gewenst de kamer van C opgelopen voor mijn uurtje (dilateren).  

Tijdens het dilateren nog een gesprek gevoerd op Happn en een goed gevoel over mijn lichaam gekregen, dus toen dacht fej dat ik Nr4 uit kon gaan testen. Een maatje van 32mm doorsnee en omdat ik vanavond wat spannends mee wil maken toch maar even gekeken hoe de grootste maat wat ik heb meegekregen van Dr Chettawit zou passen. En dat ging goed, ofja het paste en deed geen pijn. Een klein beetje het gevoel van genot zelfs, dus na een beetje proberen in en uit te halen de boel weer opgeruimd en tijdens het schoonmaken kwam ik er achter dat het maatje groter toch iets gedaan had binnenin wat ik al dik een maand niet meer had meegemaakt. Bloed, rood bloed wat uit mijn vagina kwam lopen. Veel niet, ik denk dat het ongeveer uit zal komen op 20ml een shotglaasje dus. Maar ik was toch even geschrokken van het fijt dat het nog steeds kan bloeden, en dat voelt gewoon oncomfortabel.

Maar na een wandeling door het mooie stukje groen van Tiergarten, zit ik dit stukje te schrijven naast een openhaard waar het vuurtje lekker brand en waar ik geniet van een dubbele espresso, een leuke jongen die voor me zit, het gevoel van me vrij voelen, en met een idee zit dat ik samen met C, college ga volgen vanavond.

En ik voel me niet meer oncomfortabel omdat mijn maandverband niet veel bloed vertoont, wel voel ik dat ik van binnen gebloed heb maar dat gaat goedkomen denk ik. Verder heb ik dus zin in de avond die voor me ligt en wat ik mag beleven deze nacht. Want we gaan een kijkje nemen in club Kitkat, en dan gaan we of ik meemaken hoe een woensdagavond de spanning kan verhogen. Of dit echt tot iets lijd daar sta ik open voor op de manier ik me dan voel, zonder oordeel naar binnen lopen en voelen waar ik me comfortabel bij kan voelen. Meer detail laat ik achtwegen en ik ga nu even een stukje schrijven wat de laatste maand door me dwaalt waar niet veel mensen open over praten of het gek vinden hoe ik kijk naar zelfmoord. Iets waar ik me over wil laten uiten en wat soms naar de voorgrond komt omdat ik er over wil praten, niet voor mij maar voor het sociale gevoel hoe ik er over denk.

Enjoy a busy time :)

Wat zal ik eens gaan schrijven vraag ik me zo af, zittend aan een tafeltje met een gembergoud biertje. Cafe zondag is het plekje waar ik zit en ik heb net gedanst met een heerlijke Groove of stillness. En dan wil ik eigenlijk vertellen hoe het met me gaat maar omdat het gewoon goed gaat en zelfs op sommige momenten heerlijk denk ik dat ik snel klaar ben. Wat me de laatste tijd voor mijzelf wel opvalt is dat ik bijzonder weinig bezig ben met mijn transitie en gewoon verder ben gegaan met de mogelijkheden die er zijn. En dat is heerlijk, vooruitkijkend op de tijd die voor me ligt en niet met het verleden.  

En ook dit kleine stukje tekst kwam niet tot het daadwerkelijke verhaal met wat ik wil vertellen. Afgelopen weken gingen snel en ik zit nu middenin de twee drukke weken die toen voor me lagen, en als ik dan nu zo kijk dan voel ik me enorm gelukkig in dit moment dat ik meemaak. Want het zijn toch wel momenten waarvan ik vroeger droomde die werkelijkheid werden de afgelopen dagen, en zo heb ik nu vandaag even een rust momentje voordat ik verder dender met de elf dagen die voor me liggen.

De ochtend begon met wat uitslapen en rond tien uur kroop ik mijn bedje uit voor de was en een ontbijtje (pizza) geen idee hoe dat zo is gekomen maar daar had ik zin in. Maar eerst de auto uitladen van de spulletjes die we konden gebruiken de afgelopen dagen. Want die afgelopen dagen waren intensief mooi, ik heb genoten van een natuurlijke manier van doen. Een natuurlijke manier van beleven zonder ergens mee bezig te zijn, bezig zijn met mezelf en eigenlijk niet meer. Het gevoel wat ik hiermee kreeg was relaxed en kon me fijn inleven van de momenten en hierdoor liet ik me ook gaan, zo ver zelfs dat ik voor het eerst mijn echte naaktscènes heb mogen doen. En in dat moment merkte ik dat ik nadat ik er zo op terug kijk veel beleefde met de momenten die ik vroeger zag als droom die nu werkelijkheid zijn geworden zonder er over na te denken. Gewoon op me af zijn gekomen en wat ik ook wel een beetje gewoon heb meegemaakt op een natuurlijke manier. Natuurlijkheid van genot, natuurlijkheid in mezelf kunnen uiten in wat ik ben. Zo ook de momenten die niet comfortabel zijn maar waar je je wel aan over geeft om iets te kunnen maken, iets wat ikzelf zie als kunst. Hiervoor zal ik later dit jaar meer informatie verschaffen van wat ik heb beleefd en wat ergens dit jaar als documentaire te zien zal zijn onder Docfest en gemaakt door taketwee : )

Maar dat is niet alles deze week, want morgen ga ik weer voor het eerst meedoen aan een dansvoorstelling en daarvoor hebben we de laatste week dus al de repetities gehad en heb ik zo dadelijk de generale repletie hier in het theater van Kumulus. En dus ging het door elkaar van drukte en kan ik niet wachten op de dagen die gaan komen, maar dat niet wachten verloop best relaxed en ben niet echt bezig met het wachten erop. Ik ben bezig met mezelf voelen zonder stress en zonder drukte in mezelf, we zien wel en het komt zoals het komt. Wat een heerlijk gevoel terwijl ik dit type. En dat gevoel dat zit al sinds december in mijn lichaam en komt steeds meer naar voren in hoe goed en gelukkig ik me voel. Bezig zijn met mezelf en me voornamelijk vrij voelen in wie ik ben. Meestal ben ik anders, maar dat is best wel leuk, anders zijn.  

Easter, my first time?

Pasen is voorbij en ik heb een viertal werkdagen achter de rug, de zon scheen volop en dat deed me erg goed ook al werk ik. Gelukkig verliep alles goed ook al liep ik zondag even tegen een puntje aan van mijn lichaam, een limiet wat ik zo tegen de avond goed kon aangeven dat ik moet stoppen. Dus na een kleine controle weer opgelucht dat alles goed was en daarna meteen naar hus gegaan om rust te pakken. Dinsdag was de zon helaas een beetje verdwenen maar ik heb samen met M en S een gezellige gebarbecued, en in de avond de film ‘Le Grand Bleu’ nog gekeken. Vandaag heb ik mijn ontbijtje weer voor het eerst buiten in de tuin opgegeten en dat gaf een heerlijk gevoel, ik was blij dat de zon scheen en de warmte was aangenaam aanwezig.

Maar nu zit ik niet meer in die heerlijke zon, nee ik zit hier aan de grote tafel in de Lumiere te kijken naar de regen die volop bezig is alles door en door nat te maken. En zo zal het de komende week doorgaan, ofja dat verteld de app op mijn telefoon. Nu geniet ik meer van de duvel die naast me staat terwijl ik type en een beetje afdwaal naar buiten, de regen doet mij altijd goed en kan er ook intens van genieten. En zo gaat mijn gedachte naar het stukje wat ik beleefd heb vorige week woensdag. En eigenlijk kijk ik terug op een week die weer wat meer routine te pakken heeft doordat ik weer wat werk en de drie dagen vrij die mijn beleving en momenten heel goed doen, waarvan het dansen bij Kumulus mijn beleving van leven erg vergroten. En dat dansen bij kumulus is waar ik merk wat er allemaal gebeurd is in mijn leven en hoe dit gevoel van doen meer betekend dan dansen alleen. Er zit het moment in om me eigenlijk helemaal te kunnen laten gaan en even alles kan vergeten wat buiten mijn beleving gebeurd. Ik voel me er erg vrij ook al stoei ik met mijn uiterlijk nog een beetje, maar mijn gevoel gaat helemaal op in dat uurtje dansen.    

En er was die woensdag nog iets, iets wat mijn lichaam te maken heeft en waar ikzelf erg benieuwd naar was hoe het zou zijn. Hoe gaat dat moment zijn dat ik me helemaal overgeef aan een genot dat ik kan meemaken met mijn lichaam. Een genot wat ik vroeger zeker beleefde maar wat ik na mijn operatie heel graag wou beleven in hoe het gaat zijn met mijn lichaam.

Even iets nieuws wat ik doe en dat is dat ik dit stukje al post op mijn website en even ga genieten van de film ‘The White Crow’ en omdat ik afgeleid werd door een man…

Nou daar ben ik weer 🙂 een beetje anders dan gedacht of gepland of wat dan ook haha, nou ik zit lekker in mijn vel en voor de verandering zit ik eens bij café Zondag in Maastricht, of ga ik Wijck zeggen. Nou maakt het wat uit of zien we wel waar we stranden. Volgens mij merken jullie nu wel dat ik het niet bij een Duvel gelaten heb en dat klopt, en ook zo na de film kreeg ik een drankje aangeboden door M, dus na een fijn gesprek en een niet betaalde rekening door weet ik niet welke mogelijkheden zit ik dus nu bij café Zondag een vrouwenbier te drinken, of ja een bier wat gebrouwen is door vrouwen en om eerlijk te zijn vind ik dat wel erg leuk. En ook erg lekker, wat eigenlijk gewoon een belangrijk punt is, dus ik zit hier in een drukte een biertje te drinken en een verhaaltje aan het typen. Ik ben benieuwd of ik verder af ga dwalen of in gesprek ga komen met iemand anders dus ik ben benieuwd naar het verhaal waar ik naar toe ga en wat ik krijg geschreven want ik wil eigenlijk wat intiemer induiken op dat gebeuren van een week geleden.

Waar ga ik naar toe vanavond en wat staat er open want om eerlijk te zijn heb ik gewoon zin om uit te gaan, en dan zien we dus wel waar we uitkomen. Dus ik kijk nog een beetje om mij heen en  val in het verhaal wat mij die woensdag zo raakte om aan jullie te vertellen, ik ben eigenlijk hier in mijn  blog heel open over bijna alles en soms merk ik ook dat mijn libido echt enorm hoog is en zo ook die woensdag. En ook al was ik alleen, ik merkte gewoon dat gevoel dat ik opgewonden was en enorm hoog kan worden van gedachten en momenten die ik wil beleven. En zo ook deze dag, was het eigenlijk gewoon een middag dat ik dat het moment daar was dat ik me uiteindelijk op bed ben gaan liggen en mijn dildo er bij heb gepakt. En ik merk zelf dat ik dit speeltje in November 2018 gekocht heb omdat ik graag een formaat wou hebben wat ooit mogelijk was aan mijn lichaam en dat dit ook mogelijk was in mijn eigen lichaam.

Daar lig ik dan opzoek naar een moment in mijzelf en een moment waar ik merkt dat het ook echt fijn was om gewoon te liggen en te genieten van een superfijn gevoel dat ik kan meemaken. En nu merkte ik een maand eerder al dat ik het moment kan voelen terwijl iemand anders bezig was. Maar vandaag was ik dus met mijzelf bezig en was ik ook op zoek om door te kunnen gaan om dat werklelijkheid te laten worden, in ieder geval het moment op te zoeken dat ik ook daadwerkelijk klaar kon komen. En dat is ook gelukt, en dat was voor mijzelf gewoon een enorm moment waar ik ook echt van genoten heb hoe mijn lichaam werkt en hoe het daad werkelijk anders is maar toch ook het zelfde, in dat gevoel wat tot stand komt dan. En daar lag ik dan met dat voldane gevoel van YEA, en ook met een super gelukkig gevoel in welke manier dit kan. Gewoon enorm blij en zeer tevreden in het moment en kunnen ervaren in iets wat ongeveer hetzelfde voelt zoals vroeger maar dan intiemer, fijner en vooral meer betrokken met mijn lichaam. Wat een moment eigenlijk en wat een moment er naar voren gaat komen dit met iemand anders te gaan delen. Delen met een man of vrouw maakt me niet uit, maar de betrekking van penetratie speelt dadelijk wel degelijk een rol, en ben ook erg benieuwd in welke mate het gevoel naar voren gaat komen.

Ook al trek ik dit verhaaltje wat langer, ik ga ook wat eerder afsluiten omdat ik even om mij heen ga kijken wat er kan gebeuren in de situatie die voor mij neus afspeelt, dus ook nu weer post ik iets wat misschien een vervolg kan gaan hebben 🙂

review of the last eighty days

Dr Chettawut, SRS in Thailand en hoe ik me voel.

Veertien Januari lag ik dus in de kliniek van Dr chettawut in Bangkok, en heb ik mijn Sex Reassignment Surgery laten ondergaan samen met het verwijderen van mijn adamsappel.

Om maar als eerste even te vertellen zo 80 dagen na mijn operatie dag/nacht, ik voel me erg goed op dit moment en ben erg blij dat ik mijn SRS operatie heb laten doen door Dr Chettawut in Bangkok. Over het geheel ben ik dus blij en erg tevreden, maar ik heb zelf toch wel dingen onderschat. En daar wil ik het even over hebben hoe het met mij allemaal verlopen is en hoe ik probeer verder te komen in mijn leven na deze operatie.

Op 19 December 2017 ben ik begonnen met HRT, 2 maal daags 2mg Estradiol (hormonen) 4mg in totaal 1 maal daags een half pilletje Cyproteronacetaat 25mg in totaal. Mijn controle bij het VUmc was vier maanden later voor een volgende bloedtest om te kijken hoe alles ging, en hoe ik me zelf voelde. Tijdens dit bezoek heb ik aangekaart dat ik twijfel over mijn operatie of ik deze door het VUmc laat verlopen of zelf kies voor een kliniek ergens anders. Mijn voorkeur lag toen al in Thailand omdat ik mijzelf voorstander vond van de techniek die bij een aantal klinieken daar word uitgevoerd, het betreft dus de non-penile inversion technique. Mijn psychologe stond hier voor open en vond mij ook ver genoeg om te mogen bepalen over mijn SRS, hier was ik erg blij mee. En bij mijn volgende afspraak heb ik dus verteld dat ik 15 Januari mijn operatie heb en dat ik de 20% kosten al betaald heb, dus dat deze datum vaststond. Hier schrok ze in het begin wel van want ze vond het toch ergens wel erg snel, maar na het einde van het gesprek kwam ze al weer daar op terug dat ze het wel zag zitten en dat ze merkte dat ik me goed had voorbereid en ze merkte dat ik het financieel kon redden. En ze zag vertrouwen erin dat ik dit ook allemaal kon regelen.

Hier komt mijn eerste punt naar voren waar ik me dus toch onderschat had in de kosten die gemaakt zijn tijdens mij reis daar in Thailand. Zelf had ik voldoende om zonder zorgen luxe te kunnen veroorloven, en ik geef hier onderaan nog een opsomming van mijn gemaakte kosten. Dus als je naar Thailand gaat reken goed uit je kosten die je minimaal moet maken en hoe veel je jezelf wilt verwennen als je daar bent. En de kosten die je standaard maakt ook al ben je niet thuis. Verder heeft de zorgverzekering mijn SRS kosten in zijn geheel betaald en zelfs iets meer uitgekeerd omdat de koers anders was berekend.

Verder moet je zelf aan de slag voor de benodigde goedkeuringen van de kliniek in Thailand en dus heb je een aantal dingen te regelen die normaal het VUmc voor je regelt. Zo heb ik een voorbeeld gegeven van de referral letter die je psycholoog moet ondertekenen en daarvan heb je er dus twee benodigd waarvan het VUmc er een kan leveren, de andere referral letter is voor 65euro gemaakt door van der vaart in assen, hiervoor heb ik een gesprek gehad van ongeveer een uur. Verder regel je alles via mail met de kliniek in Thailand. Dit gaat allemaal via de Engelse taal waarvan je toch merkt dat ze het niet altijd helemaal begrijpen, maar ze zijn naar mij wel altijd goed geweest om op een juiste manier te communiceren. En duidelijk te vertellen over de zaken die nog geregeld moeten worden. De communicatie na mijn SRS in het hotel was goed ook al heb ik maar een keer een mailtje gestuurd en nooit hoeven te bellen. De communicatie nu nadat ik terug ben kan ik weinig over zeggen want ik heb pas een vraag gesteld via mail en deze is ook meteen beantwoord. (let op tijdsverschil van zes uur dus als je na de middag je mail verstuurd is het kantoor gesloten daar) Ze hebben trouwens twee locaties, eentje bij de kliniek en een ander kantoor. Zoals ik kon begrijpen bestaat het team uit een achtien tal mensen die voor de kliniek werken.

Verder verliepen mijn maanden goed richting de aanloop van mijn vertrek op tien Januari 2019, zo heb ik een directe vlucht geboekt via KLM. Economie class heen met wat extra beenruimte en is het gelukt om via whatsapp contact van KLM business terug te kunnen vliegen, hiervoor heb ik in totaal 1800euro voor betaald. En ik moet eerlijk zeggen de kosten van de 900 euro extra ten opzichte van economie class waren de moeite waard zeker voor mijn lichaam, en dat je lekker plat kunt liggen en goede slaap kunt hebben is gewoon heerlijk. Maar zelf denk ik ook dat het zeker te doen is op een normale stoel, ook al denk ik als je dus de mogelijkheid hebt businessclass te vliegen met je budget je dit zeker moet doen. Ik had zelf voor vertrek de dag ervoor nog een bloeding wat me erg ongemakkelijk viel en als dit dan in je vliegreis gebeurd dan wil je gewoon liggen. Over die bloeding dadelijk meer, over mijn vliegreis merkte ik dat ik me niet echt goed heb gedragen voor mijn lichaam. Ik heb tijdens de vlucht eigenlijk veel alcohol genuttigd en veel water er bij gedronken om toch te hydrateren en dus ook de wc vaker opgezocht. Gelukkig ging dat wc bezoek goed. En dan merk je dat je bij business meer servies en luxe krijgt om ook gewoon te gaan staan en een gesprek aan kunt gaan staand bij het personeel zonder dat ze je direct verwezen word naar je stoel. Zo heb ik dus bijna een heel uur staan praten voor in het vliegtuig. Maar als je dus netjes op je stoel blijft zitten is een vlucht van twaalf uur gewoon enorm vermoeiend.

Mijn werk ging dus ook goed tot het moment van December aan brak, ik ben best een workaholic en dat ging goed tot ik merkte dat ik richting een burn-out ging. Ik ga hier even niet verder op in maar ikzelf dacht dat het me wel ging lukken om tot begin Januari door te werken met mijn vele uren. Maar de spanning richting de operatie en alles eromheen bleken erg stressgevoelig, dus raad ik aan hou hier rekening mee om niet zoals ik teveel te denken te kunnen doen. Zelf werk ik in de horeca en met kerst was het dus topdrukte, tijdens tweede kerstdag viel ik dus effe in een gat en heb me ook ziek gemeld dat ik het niet meer aan kon. De dagen erna hebben me erg goed gedaan en heb ik ook zeker nodig gehad om wat rust te hebben voor de operatie. Gelukkig is mijn baas en bazin hier heel coulant mee omgegaan en ik krijg op dit moment ook een kleine vergoeding voor mijn revalidatie, eind maart begin ik weer met werken met vier uur in de dag drie dagen achterelkaar dit is dus 80 dagen na mijn operatie. Ik voel me nu ook erg goed om dit aan te kunnen.

Nadat ik dus alles geregeld had en mijn totale betaling in December heb afgerond, de bloedtesten goed waren gekeurd en mijn vaccinatie gedaan was, was ik klaar voor vertrek. Ik kreeg de week voor vertrek nog te horen of ik er problemen mee had als mijn operatie datum verplaats kon worden naar de veertiende in plaats van de vijftiende, een dag eerder dus, dit vond ik zelf geen probleem dus heb hier ja op gereageerd. Dus alle papieren in mijn rugzak en een tas vol kleding en andere gekkigheid 😛 ingepakt, op weg naar Thailand.

Tien Januari vloog ik alleen heen en mijn broer zou de dag erna komen, mijn broer blijft bij me voor tien nachten en daarna zou ik de laatste achttien dagen alleen daar verblijven. Mijn vlucht ging goed maar omdat ik een dag eerder de operatie had ging mijn planning een beetje anders, het betreft je bowel cleansing program. En omdat ik me goed voelde heb ik tijdens mijn vlucht niet gegeten, en de dagen daarna heb ik zelf ook niks gegeten, samen met mijn broer een keertje gaan uiteten en toen heb ik een soep genomen en verder niks, ik voelde me erg goed op alleen water en suikerdrank. Wel heb ik iedere dag een zakje Electrolyte omdat je dus veel water drinkt is het handig dit te drinken. Ik heb dit iedere dag dat ik in Thailand was een zakje van dit spul gedronken, zakjes koop je naast de grote supermarkt de tesco-lotus in een supplementen winkeltje.

Ik lande na elf uur vliegen op het vliegveld in Bangkok en dit duurde toch wel lang voor mij de eerste keer zo lang vliegen. Maar ach het is maar wachten… na alle controles kwam ik bij hal nr9 uit. Na rondgekeken te hebben en niemand te zien dacht ik hmm heb ik wat gemist… ja ik had gemist in een mail dat er duidelijk stond dat de chauffeur die me ophaalt bij uitgang nr3 zou staan, na wat lopen een mooi naambordje gevonden te hebben van mijzelf, was ik blij dat ik daar stond. Meegelopen naar de auto en meteen de warme temperatuur van Thailand in, in de auto was de airco weer aan dus zit je met je winterse kleding net wat fijner. Ofja ik had een panty met rok aan, dus die panty kon uit 😊 na een uurtje rijden en wat file meegemaakt te hebben voelde ik me al goed thuis hier en ik hou werkelijk waar van de chaos op de weg haha. Eenmaal in het hotel alles goed kunnen regelen en met mij creditcard de helft vooruit betaald van mijn hotelkosten. Ik ben in de tijd dat ik daar verbleef een keer gewisseld van kamer omdat er nog geen kamer vrij was met douche toen ik incheckte. Wat me ook opviel was omdat ik zo vroeg arriveerde (tien uur in de ochtend) dat er nog geen kamer vrij was en omdat het hotel volgeboekt was mocht ik wachten tot ongeveer drie uur in de middag. Ik ben dus in de tussentijd maar naar het grote shoppingcenter gegaan wat om de hoek ligt Seacon sqare.

Mijn tijd verliep fijn ook al had ik wat last van blaren door het lopen op hakken, de dag erna was dat weer in orde en die dag had ik ook meteen mijn intake bij de kliniek. Hier worden de papieren gecontroleerd en in orde gemaakt, en mag je genoeg handtekeningen zetten om akkoord te gaan met de operatie. Ook mag je even naar boven gaan voor een foto en uitleg, en als je vragen hebt kun je ze hier in alle openheid stellen. Ook al vond hij mijn vraag nogal verassend, en vroeg meteen erna of ik Biseksueel was. Hij is open en kan ook heel indringerig vragen stellen, maar dat komt denk ik doordat hij je wilt begrijpen waar je wens en gevoelens liggen. Hij wilt uiteindelijk het beste voor je maar het blijft een chirurg, dus als jij onder narcose ligt kan hij je niks meer vragen dus hij probeer in te schatten wat je wilt en wensen zijn. Zelf is dit altijd een moeilijk stukje als een chirurg iets moet doen maar niet kan communiceren, of hij dan ook exact verteld wat hij dan gedaan heeft weet ik niet maar ik heb al wat verhalen gehoord dat hij dat alleen doet als je er zelf achter komt en er naar vraagt.

Na de controle dus nog drie dagen vrij zijn… ofja ik was vrij want doordat ik bijna geen soep had gegeten en veel water gedronken had en twaalf uur eerder al gestopt was met eten. Merkte ik weinig van alle middeltjes die ik slikte om mijn darmen leeg te krijgen, op de enema na dan maar als je dat gebruikt merk je binnen een minuut al dat er wat gebeurd, of tien seconden. Maar de swiff ging erg goed en vond het zelf met wat cola gemixt half om half echt niet vies, wel een gekke smaak dat wel. Zondag ben ik met mijn broer nog even naar de open market geweest wat achter seacon sqare ligt en wat te voet goed te doen is. De straat die je inloopt om naar de openmarket te gaan komt uit aan de achterkant van een mooi park, een veertig minuten lopen.

Maandag de veertiende was de dag, om zes uur in de ochtend mocht ik niks meer drinken en eten, nuchter blijven dus. De chaffeur haalde me weer netje op en na een twintig minuten file kwam ik bij de kliniek aan, hier mocht ik nog wat handtekeningen zetten omdat ik uiteindelijk hier besloten heb mijn adamsappel toch te laten weghalen. Eenmaal alles geregeld werd ik naar boven gebracht mocht ik me uitkleden en een badjas andersom aan doen. Ik mocht op bed gaan liggen zo rond twee uur, en merkte aan mezelf dat het nu echt gaat gebeuren. Eerst was zenuwachtig maar na een stukje gepost te hebben op mijn blog en wat mensen een berichtje gestuurd te hebben viel ik iets na drie uur in slaap. Uiteindelijk werd ik wakker gemaakt en mocht uit bed stappen en de operatie kamer binnenlopen hier werd ik netjes begroet en merkte een professionele en rustige sfeer. Eenmaal liggend werd er een infuus spuitje aangelegd en toen daar wat vloeistof door heen kwam en het kapje op mijn mond werd gelegd viel ik in narcose, ik heb tijdens mijn narcose heerlijk gedroomd en werd ongeveer tien uur later weer wakker op de operatie tafel.

Het was nu drie uur in de nacht en na wat overgegeven te hebben en weer meteen verschoond te zijn geweest kwam Sri naast me liggen voor controle. De dagen erna lag ik voornamelijk in de kliniek te slapen en weg te dromen van alles, de tramadol maakte me soort van wazig en dat deed mijn dromen tijdens mijn slaap erg goed. Ergens was ik erg blij dat mijn broer me iedere dag even kwam bezoeken en dat ik een praatje kon maken, en ik zeg ergens wat soms merkte ik dat ik graag wat intiemer wou praten over mijn lichaam en wat ik voel. Maar ik merkte ook dat mijn broer nou niet stond te wachten over al mijn lichamelijke gevoelens, ook al probeerde hij er wel echt te zijn voor me en dat gaf een heel goed gevoel. En dat beste gevoel kwam naar boven op de dag dat ik de kliniek verliet op de vrijdag en weer terug kwam in het hotel. De laatste dag op de kliniek gaat erg snel en in de ochtend rond zeven uur krijg je je laatste ontbijt en eigenlijk rond een negen uur staat Sri naast je om je te helpen met je spulletjes en brengt ze je meteen naar de auto, ze feliciteerde me nog met mijn verjaardag want ik was jarig en werd drieëndertig die dag. Dus als jarige jop weer naar het hotel, in een ritje van donutkussen onder je en rijden maar. Ik voelde me goed tijdens de rit en ook toen ik in het hotel aankwam voelde ik me niet duizelig of verward, ik voelde m goed en eenmaal in mijn hotelkamer mijn spullen gepakt omdat ik ging wisselen van kamer. Ik kreeg een kamer met inloopdouche en terwijl ik over de gang liep van kamer nummer 340 naar 206, werd ik aangesproken door een Canadese vrouw. Ze zij wat een mooie knuffel ik in mijn handen had en vroeg hoeveel dagen geleden mijn operatie was geweest. Ik zij ik kom net uit de kliniek en wissel van kamer, ze was verbaasd dat ik zo helder was en goed kon lopen. Ikzelf was ook wel verrast hoe goed het ging maar eenmaal in mijn kamer was ik kapot, ben op bed gaan liggen en ben daar de uren erna even niet meer vanaf gekomen. Wel heb ik een zak chips opgegeten omdat ik me daar echt naar toe had gezet en heel veel zin in had. Op de hotelkamer krijg je gratis water uit flessen iedere dag geleverd en dat is enorm welkom omdat ik merkte dat ik veel dronk, ook al had ikzelf ook veel water ingeslagen.

Maar zo tegen de avond had ik met mijn broer rond acht uur in de avond afgesproken om samen op mijn kamer wat te eten, het was rond zes dus ik had nog twee uur. En net rond zes kreeg ik een berichtje van en vriendin, ze ging een stap maken in haar leven. en op een of ander manier raakte me het enorm, een goede vriendin waar ik veel mee deel gaat negenhonderd kilometer verderop wonen. Ik heb gehuild daarna over mijn eigen leven en wat ik nu meemaakte en wat ik zelf zo graag wil doen in mijn leven. Door mijn emotionele staat ging de tijd snel en opeens ging de bel, het was acht uur en ik stond op. Mijn katheter zak was helemaal vol en deed de deur open met de gedachte dat het mijn broer was, maar nee het waren drie bedieningsleden die de kaarsjes op de taart aanmaakte en begonnen te zingen. En daar stond ik dan een volle katheter in je hand de deur openmakend voor mijn verjaardag, en terwijl ik de kaarsjes uit mocht blazen en een grote knuffel kon geven aan iemand die daar stond te zingen voor me viel ik in tranen uit. Tranen van zoveel emoties zo snel en zoveel achter elkaar, en terwijl ik mijn katheter en tranen boven de wc leeg huil ik nog even harder door dit toeval hoe het gebeuren moet. Niet veel minuten later komt mijn broer binnen en de knuffel die ik toen kreeg van hem was de mooiste die ik ooit gehad heb van mijn broer, wat een moment dat ik daar beleefde met alles wat er net gebeurd was deze dag en drie dagen ervoor. Een moment wat ik nu opschrijf en waar ik weer een traan moet laten van geluk. Geluk van een broer te hebben wat bij me is en er voor mij is.

Maar even genoeg van deze intieme schrijfstijl, ik ga weer verder en de dagen de volgde gingen goed, maar de dag dat mijn verpakking eraf zou gaan was een nachtje zonder slaap. Niet dat ik last had van pijn maar ik had last van een soort jeuk en gekriebel van gevoeligheid, mijn venusheuvel deed dit veroorzaken en kon niet wachten totdat de zusters zouden komen. Eenmaal bevrijd van het verband en ook het verband wat aan de binnenkant zat voelde ik me opgelucht, en werd ook het moment onthuld van de diepte die ik gekregen heb. De diepte van mijn vagina dus, 7’’ maar hier ga ik later weer even verder op in wat dat nou betekent die diepte. Ik was blij dat Sri een foto maakte van mijn opgezwollen vulva, en ik heb er met bewondering naar gekeken. En omdat het verband nu weg was kon ik ook weer helemaal nat worden onder de douche en dat was een heerlijk moment, en zo na een half uur nat worden weer terug het bed in en rusten. De dagen erop was het alleen nog wachten op het verwijderen van de katheter wat vijf dagen later ging gebeuren, verder kreeg ik meteen les om zelf te kunnen dilateren want daar begin je meteen mee.  De dag dat mijn katheter verwijderd werd was erg fijn want je voelt je meteen vrij, en dat is een heerlijk gevoel. En wat ook gebeurd is kijken hoe het nu voor het eerst eraan toe gaat wanneer ik moet plassen, wat een mooi gevoel en wat gek. Gek omdat ik de eerste dagen merkte dat mijn rechterhand nog automatisch mee naar mijn kruis ging tijdens het zitten en dat het plassen nog alle kanten op ging (het gaat nu ook nog alle kanten op maar ik kan zonder problemen gewoon plassen). Maar ik was zo blij dat het goed voelde, en dat het werkte allemaal. Ook al merk ik dat de eerste dagen je wc bezoek je toch echt een nieuw gevoel geeft in het plassen en hoe het allemaal werkt, vertrouwd maar ook weer niet helemaal. De dagen die volgde verbleef ik alleen in Thailand omdat mijn broer ook weer naar huis is gegaan, elf dagen is hij bij me geweest en dat was erg fijn, maar ergens was het ook fijn dat hij weer terug naar huis ging.

Omdat ik merkte dat het alleen zijn ook enorm goed deed en omdat ik nu lekker naar beneden kon om te ontbijten ik ook vrijheid had om me te bewegen en zelfs buiten het hotel een wandeling kon maken. En dan komt hier ook een moment dat ik me niet kan voorstellen hoe het geweest zou zijn thuis, thuis liggend in bed alleen zonder iedere dag nazorg. Ik vond het zo fijn dat iedere dag op de zondag na er een arts komt kijken hoe het met me gaat en dat je vragen kan stellen en dat je verzorgd word, en misschien nog het belangrijkste je comfortabel voelen met je nieuwe vulva. De vragen en het gerust stellen dat het zo hoort, en dat het kan gebeuren dat je een bloeding hebt dat echt niet erg hoeft te zijn. Ze houden een controle op je en zeggen hoe het met je gaat. En dat doet enorm goed, echt een enorm pluspunt hier bij Dr Chettawut. Iets waar ik achteraf enorm blij mee ben. Verder was de gezelligheid van mede patiënten en ouders die ik in het hotel heb leren kennen top en het heeft me een enorm mooie tijd bezorgd en veel mooie contacten opgedaan. En zo vlogen mijn dagen voorbij, liggen in de zon naast een zwembad waar je niet in mag springen. Ik heb mijn nodige boeken ook uitgelezen en de dag van controle ging ook goed. Ook al viel het wat zwaarder dan gedacht, omdat je die dag toch uitgebreid op de operatie tafel gaat liggen en dan kwam bij mij het besef wel naar voren dat ik hier eenentwintigdagen geleden hier ook lag. Uiteindelijk is er een beetje granulatie weggebrand in mijn vagina en kreeg ik nog wat duidelijke instructies van Dr Chettawut, ook maakte ze een foto en kreeg ik uitleg hoe alles eruitziet en wat mijn scene glad is. Een klier wat er voor kan zorgen dat je vocht aanmaakt. Na het zien van deze foto heb ik de grootste bewondering gekregen voor deze man met het gene wat hij voor elkaar kan krijgen. De dagen erna gingen snel en voor dat je het weet zit je weer in de auto op weg naar het vliegveld. En denk je na met alles wat er gebeurd is en hoe Dr Chettawut je droom heeft doen uitkomen.

En met deze bewondering en een gevoel van besef keek ik uit mijn vliegtuigraam terwijl we opstegen terug naar huis, tranen vloeide even over mijn wangen met alles wat hier in deze stad is gebeurd. Pff wat een mooie tijd heb ik hier meegemaakt, en wat was ik blij dat mijn keus hier is geweest. Want ik kijk nu met een enorm mooi gevoel terug op die dertig dagen die ik daar heb meegemaakt.

Eenmaal geland weer in Nederland, na een geweldige terugvlucht gehad te hebben 🙂 stond P met een bos bloemen klaar bij de uitgang en zijn eigenlijk meteen terug gereden naar het zuiden van het land. Eenmaal thuis samen nog een whisky gedronken en ben ik het bed ingedoken. De weken erop waren erg moeilijk voor me, er gebeurde veel en kon mijn weg niet vinden in de uurtjes dilateren en hoe ik in mijn huis voelde. Alleen en de dagen dat ik een afspraak had waren erg vermoeiend maar gingen wel erg goed. Zo heb ik vier dagen na terugkomst al een afspraak gehad in het VUmc en heb ik ook een nachtje op de bank bij iemand anders geslapen. Er gebeurde gewoon teveel, en zelfs nu gebeurd er heel veel rondom mijn lichaam en geest. En dat voelt goed maar geeft een gevoel om me heen dat er zoveel mogelijk is dat ik keuzes moet maken wat ik eerst doe. Maar die eerste twee weken knalde er voor mij wel echt in, ik had het gewoon moeilijk om een draai te vinden en me thuis te voelen.

Na mijn eerste twee weken ging het al wat beter en merkte dat ik ook een stuk mobieler werd om een wandeling te maken, en dat voelt goed. Maar mijn dilateren gaat niet zoals het schema van Dr Chettawut aangeeft, ik red het niet en merk dat het me helemaal uit mijn ritme haalt. Ik heb in de ochtend als ik wakker word geen probleem om een uur door te brengen op bed, maar het uur in de middag haalt me helemaal uit mijn ritme en het uurtje in de avond gaat me redelijk goed af, maar wil niet altijd lukken. Dus eindig ik soms op een dag dat ik maar een keer dilateer. En dat is te weinig om vooruit te komen in grote, dus ik heb mijn schema ook wat uitgerekt en ben nu sinds twee weken bezig met Nr3, 29mm is dat. En dan komt mijn geluk van mijn lichaam wel weer boven drijven, ofja dat denk ik. Want die 7’’ wat ik red om in mijn lichaam te duwen lukt nog steeds, ook al is het net wat minder geworden doordat de zwelling minder is, maar als ik druk dan gaat het er helemaal in. Wat ik wel merk is dat de lengte er ook voor zorgt dat mijn lichaam hier mee om is moeten gaan, want de laatste inch lig toch echt tussen mijn darmen en als ik dus veel gegeten heb merk ik dat echt wel. Ook merk ik dat nr3 rugpijn kan veroorzaken, maar dit is eigenlijk de eerste keren naar voren gekomen en laatste week heb ik hier geen last van gehad. Misschien was het dan de eerste week dat ik daar last van had. Verder maak ik intieme momenten mee met de relaties om me heen en dit zorgt er ook voor dat mijn libido weer stijgt, soms merk ik tijdens dilateren dat ik eigenlijk teveel zin heb in seks en hier kan ik dan moeilijk mee omgaan. Veertien april is de datum dat het drie manden post op is en zou het mogen, maar om dan seks met een man te gaan hebben lijkt me net wat te vroeg. En ergens loop ik met de gedachte rond dat ik niet met een happn of tinderdate mijn eerste keer wil laten zijn. En dan kom ik weer op mijn gevoel voor daten, ik vind het gewoon heel leuk. Met mannen en vrouwen, maar met mannen merk ik dat ik te veel flirt. En daar geniet ik van, ik voel me zelf heel vrouwelijk als ik dat doe. En ik date al via happn sinds December, en ook al zit ik pas een jaar aan hrt ik heb niet in mijn account staan dat ik trans ben. Ik sta als vrouw daar en met mijn laatste dates merk ik dat ze het niet zien, dus ik kan gewoon stealth een date aangaan en dat vind ik geweldig. Maar ik stoei dus met mijn gevoel dat ik graag seks wil hebben maar hoe ga ik dat de eerste keer doen. Wanneer het mag? En wanneer nr4 ook past denk ik. Pff grote vragen die ik zelf uitlok om aan te gaan.

Verder gaat mijn mobiliteit steeds beter en merk ook dat ik weer kan gaan dansen en wat wilder kan bewegen. Dr Chettawut geeft aan dat je je benen de eerste periode je benen niet teveel moet rekken dus daar let ik ook goed op, en zelfs dat bewegingen die ik dan bij dans doe niet in de buurt komen. verder merk ik dat wandelen me enorm goed doet en ook er voor zorgt dat ik me lichamelijker fitter voel. En zo merk ik ook dat ik weer begin met werken, de eerste drie dagen waren na vier uur per dag werken vermoeiend maar goed te doen. En ik werk in een café met terras en dat ging dus goed. Tillen heb ik wel bewust niet gedaan, maar een half kratje drank gaat me goed af. En zo vordert mijn leven verder en voel ik me goed, ook al werd ik afgelopen week goed ziek en haalde me dat goed onderuit. Ik zit nu weer lekker te typen en het verhaal wat ik dan nu geschreven heb is opgedeeld in de dag waarop ik ziek werd en nu twee weken later schrijf ik weer verder. Dus misschien merken jullie ergens een verschil in vertellen, maar zo merk ik dat ik gewoon alles meemaak en bij elkaar sprokkel om mijn gevoel te vertellen hoe ik mijn laatste vier maanden heb beleefd.

En zo kom ik nog even terug op het financieel plaatje, en merk ik dat ik bof dat ik het geld heb dit allemaal te kunnen bekostigen. Maar ik schrik toch ervan wat er uitgegeven is geworden.

Voor het hotel wel iets wat ik eigenlijk erg positief vond was de hotelprijs bij dusit, en het is zeker niet het goedkoopste hotel maar ze hebben een erg fijne en goede servies en als je lid word van hun gold memberschip krijg je de eerste twintig dagen 20% korting op al het eten en drinken dus ook roomservies en na de 20 dagen zelfs 30%. Mijn kosten kwamen uit voor 30 dagen op 72 euro per nacht, inclusief ontbijt wat ook op je kamer geserveerd kan worden en iedere dag een hoofdgerecht gegeten. Verdere kosten heb ik gemaakt buiten het hotel. Zo heeft het hotel met eten samen 2160 euro gekost, ik heb zelf nog extra’s uitgegeven van 1000 euro en hier zitten de 132 tubes glijmiddel bij. Je betaald bij Dr Chettawut 1,80 per tube en dat is een prijs wat ik nu hier in Nederland niet kan vinden, ik vind wel iets vergelijkbaars maar kost drie euro per 50 gram vergeleken met de tubes die ik bij chet heb gekocht. Dus ik vond het top dat ik daar gekocht heb en als je plek hebt voor een extra koffer is het toch handig wat extra tubes in te kopen. Mijn vliegreis koste me 1800euro en dit is dus economie class heen en business class terug. Wat ik aanraad wanneer je 900 euro extra kan missen. Ik heb mijn adamsappel laten verwijderen buiten mijn verzekeringskosten, iets waar ik erg blij mee ben dat ik dat daar heb laten doen, wanneer je adamsappel groot genoeg is kun je het wel vergoed krijgen, maar dit moet je van tevoren regelen. De kosten van mijn SRS waren 11500 euro en dit heb ik ook helemaal vergoed gekregen via de zorgverzekering. Achteraf heb ik nog een gelukje gehad dat ik met de koers eigenlijk wat minder heb betaald maar de verzekering dus iets meer heeft uitgekeerd. Ik ben verzekerd bij PNO en dit valt onder ONVZ. Verder liepen mijn kosten in Nederland gewoon door, en ik heb geprobeerd mijn kosten omlaag te krijgen maar ik ben toch 1300 euro per maand kwijt geweest, gelukkig kreeg ik doorbetaald van mijn werkgever en dit heeft er voor gezorgd dat ik nu drie maanden iets binnenkrijg, een heel mooi gebaar van mijn werkgever en hiervoor ook erg dankbaar. Al met al ben ik erg blij hoe het voor me is gegaan, en merk dat het vele werken en sparen afgelopen jaar me goed heeft gedaan dit allemaal zelf te kunnen bekostigen maar nu drie maanden verder is het geld ook op, dus weer terug aan het werk.

Verder wil ik graag dat ik andere mensen kan helpen met hun keuze waar jij je SRS wilt laten doen. mijn keuze voor Dr Chettawut bevalt voor mij enorm goed en doet voor mij ook enorm goed hoe alles verloopt. Ik vertel graag intiemer over hoe ik worstel met dilateren en mijn gevoel nu na de operatie. Wat ik soms mis is de verhalen van mensen die hun operatie via het VUmc laten doen, en dan bedoel ik de intiemere verhalen over de tijd erna en hoe ze omgaan met het uiterlijk en gevoel. Mijn gevoel is erg goed en merk dat ik met mezelf ook enorm goed kan omgaan met het gevoel van mijn clitoris, ook al moet ik nog twee weken wachten soms is er over vrijven al enorm fijn om mezelf tot rust te brengen. Zo vertel ik ook graag hier meer over als mensen hier echt geïnteresseerd in zijn. PM me hier maar voor en ik sta open voor vragen. Zelf voel ik me enorm fijn met het gene wat mijn nichtje vertelde tegen me, zij is zelf nu twintig jaar verloskundige en zij heeft ook bij mij gekeken hoe het eruit zag. In een zin zij ze, als je me niks had verteld had ik niet kunnen zien dat dit niet natuurlijk was. Ze was er zelf zo over verbaasd hoe goed alles gemaakt is dat ze het zelf niet kan geloven. Iets wat mij een bevestiging geeft met hetgeen wat ik al wist. Maar wat toch enorm mooi en fijn is dit te horen van iemand die dagelijks van alles langs ziet komen en tegen mij verteld dat zij het niet ziet.

Al met al ben ik enorm blij met mijn gevoelens die rondspelen in mijn lichaam, of uiterlijk hier iets aan doet denk ik niet maar het geeft me wel enorm veel vertrouwen om gewoon met een man het bed te kunnen delen zonder te vertellen dat.

Voorlopig hou ik het hierbij en hoor ik graag meer over andere ervaringen die misschien minder positief zijn, want ik heb een geweldige tijd gehad daar in Thailand. En ook al heb ik nachten meegemaakt dat ik bloed verloor en enorm oncomfortabel waren om mee te maken, en voornamelijk de onzekerheid die dan heerst als je alleen in je huis ligt, je komt er wel doorheen, maar steun van ander mensen om je heen heb je nodig. Vergis je dus niet hoe belangrijk mijn broer is en hoeveel vrienden ik om me heen heb om steun te hebben in deze tijd.

Ik kijk met liefde vooruit naar mijn toekomst als drieëndertig jarige vrouw, want nu na mijn SRS sta ik niet op het punt dat ik meer operaties wil laten ondergaan. Ik merk dat hormonen nog veel veranderen en dat ik blijkbaar voor de mensen om mij heen die me niet kennen heel vrouwelijk naar voren kom. En dat ikzelf er soms van opkijk dat ze niet zien dat ik trans ben na zestien maanden hormonen, en zelfs bij het daten dit ook niet gebeurd. Ik prijs me hiermee erg gelukkig, en had dit van tevoren nooit verwacht.

Being or doing ?

Wat voel ik me toch wisselend, mijn gedachtes gaan heen en weer en vol me soms rusteloos. Ik voel me over het algemeen wel goed en heb het gevoel dat ik me ook zo voel. Maar ik kom soms gewoon niet tot mijn bezigheden of dat denk ik, ik voel me moe of komt het omdat ik te lang in bed lig? Ik voel daarbeneden veel en weet niet altijd of dat goed is, vannacht een bloeding gehad waar ik niet echt van schrik, maar ik werd wakker voelde niks van pijn maar meer nattigheid. Weer zo een geval van, ik heb geen flauw idee of dit nu goed is of slecht. Ik weet dat het kan maar doe ik teveel dat het daardoor gebeurd. Ik zie dan wat plekjes die roder zijn en nog verder moeten helen, en denk dan zal ik mijn uurtje wel me nr2 doen omdat het vannacht heeft gebloed. En dan gebruik ik alleen nr0 en 1 en zelfs al bij nr0 heb ik iets van en beetje bloed wat ergens dan vandaan komt, en met een beetje bedoel ik misschien vijf druppels. Vannacht was het meer zoals ongesteldheid. En dan merk ik dat ik vandaag weer iets op de planning heb, en dan heb ik wat meer energie. Maar ook weer in mijn hoofd hoe mijn dag moet verlopen, en wanneer ik dan mijn uurtjes moet doen. want mijn uurtjes lopen gewoon rommelig, geen structuur van tijd en soms te moe om het een derde keer te doen die dag. En dan weet ik dat ik rustig aan moet doen, maar net dat rustig aan doen zorgt ook ergens anders voor.

Ben ik af aan het kicken van al dat werken afgelopen jaren, merkt mijn lichaam rust dat het energie vraagt om bij te komen. Is het gewoon de operatie geweest of speelt een burn-out ook parten met mijn gezondheid en onrust. Ja ik voel me goed maar ik zit een beetje in een waas. En die waas maakt me stil, en zorgt ervoor dat ik steeds vaker weg kan dromen. En dan zit ik wat voor me uit te staren en laat ik mijn gedachtes los en komen er ideeën binnen. Ideeën over wat ik voel en graag zou willen doen, hoe ik me zelf voorstel in het leven te staan. Maar dat dromen zorg er ok voor dat ik soms geen pagina verder kom als ik een boek lees. En ook met het vertellen van mijn blog loop ik stil, alsof ik te moe word. Dus wat gebeurd er allemaal met mijn lichaam en geest, en hoe goed gaat alles met me. Een ding voelt wel goed, en zelfs natuurlijk met een revalidatietijd. En dat is dus mijn operatie geweest, dat geheel voel fijn in alle bewegingen er om heen. Dat rustig aan doen moet ik dus goed in mijn gedachte houden en dat vind ik soms nogal moeilijk, niet omdat ik dan teveel doe. Maar omdat ik meer wil doen en hoe ik me voel dat ik denk dat mijn gedachte geen pijn voelt of ongemakken en daardoor vrijer wil bewegen.

Op zich merk ik dus genoeg positieve, tijd in alles maar ik merk dat ik ook door andere prosessen heen ga die niet al te makkelijk zijn. Een daarvan is waarom ik opzoek ben naar pijn, lichamelijke pijn. En dan dacht ik dat de operatie pijn ging doen maar ik merk meer irritatie dan daadwerkelijke pijn waar ik doorheen moet. Hoe ver wil ik gaan om meer van mijn lichaam te voelen, en hoe nodig is het om me daarbij fijner te voelen in het leven dat ik leef. En zoals ik dit schrijf heb ik het gevoel dat ik dit ergens al eens eerder heb geschreven over dit gevoel in pijn. Maar in dit merk ik ook iets positiefs waar ik mee bezig ben en merk dat pijn ook uitgebeeld kan worden. En misschien zit daar ook en stukje voldoening in om dat te laten tonen in beeld, en dus voor mezelf een stukje kunst te zien in pijn wat ik wil voelen. En zo vond ik mijn afspraak van vrijdag middag veel beloven met een reis in mezelf opzoek naar een identiteit in wie ik ben.

Vrijdag na mijn interview ging ik mijn uurtje weer doen en wou ik wat slapen omdat ik die avond en nacht tussen wat vrinden ging doorbrengen. En daar lag ik dan met een diepgaande geest te bekijken wat ik graag wil laten zien in mijn identiteit die gecreëerd is door mijn omgeving en daarin zit alles van pijn naar de mooiste schoonheid, iets wat alleen jij kan laten zien als jou ware ik. En in hoeverre wil jij jou ware ik laten tonen in alle schoonheid en pijnlijke momenten. Hoe ver laat je je zelf gaan in emoties die diep in je verborgen zitten omdat je er moeite mee hebt ze te tonen. Hoe ver kan ik gaan in mijn geestelijke pijn wat in me zit en deze te laten tonen in mijn lichamelijke uitingen die ik zie als kunst. En misschien wel als moment dit te ondergaan en laten gebeuren, momenten die ik koester mee te maken. Momenten die voor meer ware ik kunnen zorgen.

Of draai ik door voor de meesten van jullie nu?

Back home, Tired with a smile.

Daar ben ik dan als laatste stukje wat ik schrijf over mijn levensdroom in Thailand, of zo heb ik de titel gegeven in word waarin ik altijd schrijf. Ik heb over het hele onderwerp van mijn srs nu bijna 23k woorden geschreven, van het uitzoeken van welke keuze ik maak en daadwerkelijk de gehele reis die zo ongeveer de afgelopen veertig dagen hebben plaatsgevonden. En zo schrijf ik nu weer vanuit mijn kamertje, ik ben thuis en voel me goed. Maar ik merk dat ik me nog wel even moet settelen en routine moet vinden in mijn bezigheden. Gisteren was ik voornamelijk nog erg moe maar probeerde wel meteen een ritme op te pakken. Ook al is dat nog erg moeilijk, en ik was gisteren rond tien uur in de avond kapot moe en ik deed de lichten uit beneden en liep naar boven om in mijn bed te gaan liggen.

Owja ik moet nog Dilateren pff ik ben kapot, ik voelde me zelfs nog vermoeider dan de dag dat ik terug kwam met het vliegtuig en om half tien weer mijn huisje binnenliep samen met P. P heeft mij zaterdag avond op Schiphol opgehaald en een mooie bos bloemen gegeven, wat was ik blij met die knuffel daar op het vliegveld en de warme welkom. Een beetje veel gevoelens gingen door me heen dat ik niet echt goed wist wat ik wou vertellen en hoe fijn ik me voelde. Mijn vlucht vloog geweldig, mag ook wel als je businessclass terug vliegt. Maar ik heb echt genoten van de service, het eten en hoe groot het verschil is tussen business en economy class. Het verschil merkte ik op best veel gebieden, maar de grootste is toch wel de grote stoel en service om je heen. En ik heb dus genoten van de vlucht, ook al heb ik misschien iets meer dan voldoende whisky gedronken en water. Wat dus ook mijn wc bezoek verhoogde, en dus ook de tijd die ik doorbracht met het personeel, piloot en andere gasten. Gewoon lekker staand praten en er achter komen dat ik al een uur lang daar stond, de twaalf uur van de vlucht vlogen dus ook voorbij en voordat ik het wist werd er verzocht weer plaats te nemen in de stoel voor de landing. En zo heb ik veel genoten van die vlucht en geen last of bloed ondervonden daar beneden. De rolstoel die aangeboden kon worden heb ik geskipt, en geen idee waarom maar ik voelde me goed en heb alles op een slakkengang aangedaan. En dat beviel me erg goed, ook al merkte ik dat ik zoals gewoonlijk meestal met een Last-Call aan boord ga.

Eenmaal thuis te zijn en veel gepraat te hebben met P in de bus waar hij me mee ophaalde, een bus omdat hij ervoor gezorgd had dat er een bed achterin gemaakt was. Voor het geval de rit zittend teveel was, wat een liefde <3 Dus toen de koffers binnen waren samen nog een drankje gedronken met P en rond half elf hem uitgezwaaid te hebben stond ik dus daar weer thuis in het huis. Na nog wat gerommeld te hebben en mijn koffers opengemaakt te hebben begonnen aan dat uurtje op bed leggen, en dat was en ging best wel onhandig. Geen goed licht een te zacht bed waardoor ik niet recht lag en alles een beetje te koud was. En dus na veertig minuten gaf ik het op en ben ik maar op mijn zij gaan liggen om in slaap te vallen.

Een nachtje weer terug in je eigen bed en dat beviel goed, maar echt veel slaap heb ik niet gekregen want merkte dat ik nog wat onwennig was met alles en ook de vermoeide vierentwintig uur die ik beleefd heb, en voornamelijk daar beneden ging het geprikkel goed tekeer. Dus in de ochtend maar een plank onder mijn toppingmatras gelegd en dat deed wonderen met het ochtend uurtje, nr2 ging ook goed naar binnen en er was op een druppel bloed na niks te bekennen. Op naar ontbijt en ik was blij dat C nog wat soja yoghurt in de koeling had laten staan zodat ik met mijn mix van zaden en bessen weer mijn vertrouwde ontbijt kon eten. En met een kop koffie begon ik maar met mijn was en alles een plekje te geven, zo ook een plekje maken om in de middag goed dat uurtje kon doorkomen. Verder nog veel gedaan om alles op orde te krijgen rondom mijn zorgverzekering en veel berichtjes rondgestuurd om te zeggen dat ik thuis ben. Rond zes in de avond was ik moe, erg moe en ben ook even gaan slapen. Rond acht wakker geworden en dacht ik ga gewoon lekker frieten eten en een oude James bond film kijken 🙂 (Moonraker). Net na tien in de laatste minuten van de film viel ik om van slaap, en ook al liep ik naar boven en stond voor mijn bed en dacht pfff dat uurtje daar heb ik nu echt geen energie voor. Dus ik heb het uurtje geskipt en ben gaan slapen, rond drie uur werd ik wakker en dacht dan doen we dat uurtje nu maar. Dus midden in de nacht lig je daar en dan denk je, ik ben weer thuis en merk dat ik nog even een plekje moet vinden met al mijn bezigheden.

Mijn ochtend begon goed vandaag en ik heb na mijn middernacht uurtje erg goed verder geslapen en voel me een stuk energieker, dus na een ontbijt en bedankjes vanuit Bangkok weer begonnen aan mijn ochtend uurtje wat net voor twaalf eindigde en goed verliep. En doordat ik goed geslapen heb merk ik dat ik ook energie heb voor dit laatste srs verhaal van mijn levensdroom in Thailand. Ik heb thee gezet, espresso ernaast, nagellak opgedaan en nog wat geëpileerd met de epilady. En nu dus dit stukje tekst, en ook een afsluiter met een verhaal wat verdergaat in mijn normale leven. Een leven wat ik steeds normaler wil laten worden als vrouw en niet als transgender, en dus merk ik steeds vaker dat ik opzoek ga om meer op eigen benen te staan. En daarmee komt ook het stukje VUmc om de hoek kijken, want woensdag heb ik daar een afspraak staan. En als er voor mij moeilijkheden naar voren gaan komen merk ik dat ik het VUmc ook weer zo snel mogelijk wil verlaten.

Nu ga ik even ontspannen en een boek lezen, vanavond een afspraak om samen wat te gaan eten. En dan dinsdag laserbehandeling, maar dat staat deze week op de planning en daar ga ik later wel weer over schrijven. Nu kijk ik terug naar een mijn droom wat werkelijkheid is geworden en kijk ik vooruit naar de werkelijkheid hoe ik daar zo goed als mogelijk mee kan omgaan. En dat ik mijn leven verder kan leven zonder oordeel wat er vroeger is geweest, en die stempel van het DSM boek mag ook weg.

Last 15 ours, feelings in myself

Wat is wijsheid, of hoe stom kun je zijn. Misschien wel dat ik een van de twee nu uitvoer, en ergens denk ik wel dat het goedkomt. Maar of ik nu weet wat er vannacht kan gebeuren is een grote vraag. Mijn laatste uren zijn aangebroken de laatste vijftien om precies te zijn, en dat doe ik zittend op twee krukjes met wat Street-food naast me. Voor de zekerheid maar een cola, en mijn laptop om dit dus nu te schrijven. Een stom idee eigenlijk maar tja wanneer merk je dat het echt stom was of dat het toch kon.

Mijn afgelopen dagen van deze week zijn alle kanten opgegaan en nu voel ik me dus gewoon goed, geen pijn of gevoel dat het echt mis kan gaan. Het gene wat vannacht is gebeurd daar moet ik het komende half jaar rekening mee gaan houden dat het zal gebeuren. En zeker wanneer je dus een maat groter gaat dilateren, dus alles rustig aan doen en je lichaam aanvoelen. Maar ja ik voel zoveel aan mijn lichaam, het prikkelt ik voel heel vaak dat gevoelige plekje wat bovenaan mijn vulva zit. En steken van de zenuwen heb je daar ook nog bij, en dan na een wandeling van dertig minuten voel je de doorbloeding ook weer opkomen. Dus waar zit je limit van je eigen lichaam en hoe snel voel je zelf iets dat niet in orde is. En hoe kom je daar achter. Veel vragen die voor me liggen. Op naar de avond die voor me ligt.

Mijn avond zal een vermoeiende worden en eigenlijk hoop ik door nu gewoon wat te doen dat ik in het vliegtuig gewoon lekker kan slapen, languit liggend in een vliegtuig. Hoe heerlijk kan dat zijn, een afsluiter van misschien wel de mooiste maand in mijn leven. Of eigenlijk is het besef wat ik nu heb hier zittend wel mooier met de gedachte in mijn hoofd hoe ik me voel, en hoe ik om me heen kijk in dat stukje wereld waar ik me nu nog bevind. Ik heb werkelijk genoten van voornamelijk mezelf, ik in de persoon in wie ik ben. Dus mijn nacht wat voor me ligt is de laatste, en daarvan is de planning dat ik om kwart voor vijf ga opstaan. Opstaan om naar beneden te lopen om K uit te zwaaien en dan terug naar de kamer om te dilateren. Twee uur lang met nr0 en nr1, dus geen nr2. Daarna douchen, alles in mijn tas gooien, en dan samen met J ontbijten. Weer iemand die ik heb leren kennen en waar ik een leuke band mee heb gekregen hier in het Hotel waar ik negenentwintig dagen heb overnacht. Om acht uur staat mijn chauffeur klaar en word ik op het vliegveld afgezet, en dan mag ik plaatsnemen in een rolstoel. Allemaal geregeld om er voor te zorgen dat ik rust kan hebben en dus ook al mijn koffers worden gedragen en geregeld. Wat een verwennerij wat ergens ook wel nodig is. Om twaalf uur zal ik in het vliegtuig zitten en rond zes uur in de avond land ik weer in Amsterdam, Nederlandse bodem met een ander klimaat, van de achtendertig graden van vandaag naar winterse temperatuur in Nederland.

Ik bewonder de contacten die ik heb opgedaan hier afgelopen weken, en met deze contacten heb ik veel beleefd. Voornamelijk hier op het hotel en omgeving zoals de nachtmarkt waar ik nu zit en gegeten heb. En daar in merk ik dat ik veel gezelligheid om me heen heb gehad, maar ook de nodige steun en adviezen. En momenten die van tevoren nooit denkbaar waren en waar je dan door jezelf te laten zien in terecht komt. Een mooie binding met iedereen die hetzelfde meemaken, waar je elkaar kruist door beide de operatie bij Dr Chettawut te laten doen. En waar je misschien ooit nog eens denkt dat het kan gebeuren dat je word uitgenodigd bij mensen thuis. Wie weet zal het ooit gebeuren, maar dat zal dan op mijn pad komen zonder er bij na te denken. Gewoon beleven de wereld om mij heen met je eigen keuzes, en waar ik merk dat ik ook weer echt de stap wil maken. De stap te maken om op eigen benen te staan in de wereld zonder stempel. Op weg naar mijn eigen leven als vrouw zoals ik altijd ben geweest, maar nu zonder weet dat het ooit anders was. Op weg naar een omgeving waar dit realiteit kan zijn. En of dat deze zomer gaat gebeuren of de zomer erna, dat zal mijn pad zijn wat ik bewandel 🙂

Day 22 overwhelmed by awareness

Daar lig ik dan, in bed uit te rusten van mijn afgelopen dagen. Ik voel me weer een stuk energieker dan mijn afgelopen twee dagen. Voornamelijk maandag was ik effe even van de wereld, vermoeid en overweldigend van besef in mezelf. Dus ik ben blij met mijn dag als vandaag, want vannacht heb ik het beste geslapen sinds dat ik hier ben. En ik ben blij dat ik lekker rustig aan heb gedaan, het enige wat niet rustig aan zijn gegaan zijn mijn contacten die ik heb gehad. Heel gezellig en leuk welke binding er is tussen andere moeders en vaders die met hun dochters hier zijn om ook bij Dr Chettawut een operatie laten ondergaan. En de diversiteit is dan ook weer erg leuk waar iedereen vandaan komt uit de wereld. Zo zijn de afgelopen dagen natuurlijk in het Engels verlopen, maar mijn frans is ook weer beter geworden.

En zo was mijn zondag avond dus vrijwel geheel Franstalig, er was iemand jarig en dat werd gevierd. En ook ik was uitgenodigd, en dan zit je opeens met elf personen op een kamer. Vijf moeders met hun vijf dochters en ik, nou als ik een ding nooit had verwacht was het deze avond. Met Franse Rose wijn begonnen, en na vier uur op de kamer gehangen te hebben afgesloten beneden in de lounge met een Thaise martini. En ja dit is allemaal alcohol en dus merkte Féj dat ze de volgende dag niet echt met een kater opstond maar erg wakker was ze niet. Dus met al die gezelligheid van zondag nacht stond ik om zeven uur weer op om een uurtje te dilateren en na het ontbijt werd ik om tien uur opgehaald door de chauffeur van Dr Chettawut. Ik heb dus mijn eindcontrole vandaag, en ik kan mijn bestelde glijmiddel ook meteen meenemen. Dus met koffer vertrok ik richting de kliniek, brieven en wat lekkers heb ik ook meegenomen als bedankje voor iedereen. Eenmaal daar mocht ik alle pakketjes glijmiddel in mijn koffer doen en afrekenen. 132 stuks, en ik ben er achtergelopen dat ik deze hard nodig heb. Want ook al dacht ik met daar een jaartje mee door te komen, ik denk dat ik blij ben als dit een half jaar gaat worden…

Dus na wat geklets en wachten mocht ik weer meelopen naar boven en mocht ik me uitkleden, weer de badjas andersom aan doen en de operatie kamer inlopen. En dan loop je binnen en kreeg ik toch even een flashback naar wat er hier twintig dagen geleden met mij gebeurd is. Ook nu mocht ik weer plaatsnemen op de tafel, maar mijn benen lagen nu gespreid voor me en er werd blauwe plastic sticker met een kabeltje eraan op mijn bovenbeen geplakt. Hierna wat dekens over mijn lichaam en benen, en kreeg ik een instructie om te zien hoe ik mijn spoelmiddel moet mixen. En dan merk je hoe alles er uitziet en welk besef er binnen druppelt hoe ik hier dus lag de vorige keer.

Hierna werd beneden met grote wattenstaafjes alles schoongemaakt en kwam Dr Chettwut binnen voor de controle. Wat en gerust stellende man is het toch en ik vond het erg fijn hoe warm hij de patiënten ontvangt. Met een eendenbek in zijn hand en een fel lampje op zijn hoofd, werd er grondig gekeken daar binnen en werd er binnenin nog iets weggebrand. Blijkbaar niks ernstigs maar er werd wel verteld dat ik meer glijmiddel moet gebruiken bij het dilateren 🙂 en toen de foto gemaakt werd van mijn Vulva werd ik meteen nieuwsgierig en zij dat ik die foto graag wou zien. Nou dat kan dus, en was ik blij zeg. Ik genoot van het wonder wat Dr chettawut kan maken van de huid die er is, en zelfs meer dan dat. Want ook al heb ik mij erg goed ingelezen en de operatie techniek en mogelijkheden, maar toen ik vroeg wat de rode plek was tussen mijn vagina en urethra stond ik versteld dat hem dat zo goed gelukt was.

Hij lachte en zij dat dit mijn skene glands is, mijn prostaat. En ook de mogelijkheid te hebben om vochtig te kunnen worden, mijn Cowperse klier die dus voorheen mijn voorvocht gaven is nu dus de klier van Bartholin geworden. Dus ik ben benieuwd hoe dat allemaal gaat werken bij mij. Maar ik was zo blij en in de wolken met dit alles dat ik in de middag steeds meer een besef kreeg wat er allemaal gebeurd is en wat ik nu allemaal heb. Wat een beleving dit <3

En zo dobberde ik ook mijn dinsdag door, moe en besef van alles. En nu word ik ook weer erg moe, dus ik stop gewoon met typen en plaats een half afgemaakt bericht hier.