Pain to tell Dad that I am his daughter, when will I tell him.

  • Pijn verdriet ongeloof, pijn voel ik pijn van wat er in mijn jeugd allemaal gebeurd is. Pijn wat ik niet kan verklaren met alles wat er gebeurd is tussen mij en mijn ouders. Tijd zal het nodig hebben waar ik dit in mijn leven een plek mag geven, een plek wat altijd aanwezig is van de vragen die ik nooit meer aan mijn moeder kan stellen. Verdriet wat er nog aan gaat komen, verdriet die bij mijn vader aanwezig is. Mijn vader weet vanuit mijn woorden nog niks ik heb nog niks aan hem verteld waar ik mij nu zo goed mee voel. De mogelijkheid die ik nog niet heb gehad om het te vertellen, maar ik ga er voor zorgen dat de mogelijkheid komen gaat dat ik het verhaal kan vertellen aan mijn vader, een vader waar ik weinig binding mee heb, nooit echt gepraat over hoe mijn leven is.  Rondlopen en niet weten wie jezelf bent. Wat heeft er allemaal afgespeeld daar zo na mijn vijfde levensjaar waar is het misgegaan wat ik nooit gemogen heb en waar ik altijd al bang voor ben geweest om hier het met mijn ouders over te hebben. Waarom speelt dit door mijn hoofd de gedachtes en ongeloof dat mijn ouders me niet accepteerde als meisje of was ik toen gewoon een jongetje? Hoe leefde ik mijn leven met angst om dit niet te kunnen bepraten of uitten waar zat de knelling dat dit niet mocht.

Mijn beleving hoe ik vroeger al voor mijzelf wist dat ik een meisje ben wat ook stoere dingen kan doen als jongen, waar ging het met mijzelf de mist in om me zo bang te zijn dit te vertellen aan mijn moeder. Mijn vader was er niet meer in de buurt na mijn achtste, we zagen pap een keer per week of gingen samen uiteten. Waarom werd ik zo geblokkeerd om mijzelf te uiten waarom was ik er vroeger al bang voor om commentaar te krijgen dat ik meisjes dingen deed of een gevoel had dat ik gecorrigeerd werd van dit mag niet.

Een leeftijd weet ik niet meer maar ik was jonger dan 10. Op een schooldag gingen we kijken bij een molen in Mechelen hoe alles daar werkte. Ik begon met een aantal touwen wat daar hingen te vlechten en dat lukte een beetje, totdat een ouder vroeg of ik wou leren vlechten, ik schrok liet alles los en was bang dat ze me zagen vlechten…. waarom?

werd ik altijd gepest over wat ik droeg op school? Was het omdat ik het aan wou of moest dit van mam? Kan toch niet of wel?

Op mijn veertiende corrigeerde mijn vader me dat ik niet zo met mijn heupen/billen moet lopen, wat maakt het uit hoe ik loop waarom zou je vader hier eigenlijk iets op willen zeggen.Waarom wou ik geen carnaval meer vieren? Ik haalde vroeger liever glazen op dan carnaval vieren.Omdat ik zelfs toen al geen jurkje aan mocht? Ik was negen wtf? Waarom zo bang.

Ik voel me zo kloten hierover over alles wat er gebeurd is in mijn jeugd een verdriet hoe alles gelopen is een ongeloof waarom ik dit moet meemaken, een verdriet wat steeds verder over mijn wangen loopt nu ik dit schrijf ik wil huilen over mijn pijn wat ik in mijn jeugd heb meegemaakt. Ik vind het zo moeilijk hoe het allemaal gelopen is en wil zo graag dat mam even komt kijken en me knuffelen en me ziet als dochter een dochter wat in haar armen kan verdwijnen en waar ze vol liefde kan zeggen dat ze van me houd en trots is op mij om wie ik echt ben. Wie ben ik wie was ik vroeger?

De afspraak met mijn vader gaat komen en ook al zit hier zoveel verdriet en pijn er zal een moment komen dat ik dit kan trotseren om hem alles te vertellen en mij te laten zien wie ik ben.

Huilen wil ik, om het een plek te kunnen geven. Huilen met mijn vader waar ik geen binding mee heb. Dit voelt zo moeilijk om te begrijpen of er aan beide kanten verdriet zit tussen ons. Elkaar meer geven dan een binding wat niet aanwezig is tussen ons. Ik ben bang, bang om het hem te vertellen. Denken dat hij niet de waarheid gaat vertellen over mij, en bang dat hij het niet goed vind. Terwijl ik zelf weet dat hij het zelf fijn vind om een dames slipje aan te hebben en een panty. Wat speelt er tussen ons. Wat speelt er tussen pap en mij. Waarom die pijn om het hem nog niet te kunnen vertellen. Zit ik hier moed te verzamelen een afspraak te maken met hem. Wie neem ik mee. Ik wil mijn broer bij me. Hoelang ga ik nog wachten, waarom wachten hoe langer ik nu wacht hoe moeilijker het word.

Waar sta ik met welke moed gaat het mij lukken. Wens me stekte want de datum dat ik naar pap ga is elf april.

2nd and 3th appointment for laser treatment

Mijn tweede en derde laserbehandeling.

Hier sta ik weer ik heb mijn baard goed geschoren en mijn gelaat ook. Ik sta klaar voor mijn 3de laserbehandeling en ik zit met een dilemma. Een dilemma dat ik niet weet of ik de haren bij mijn gelaat moet laten weglaseren. Zoals een ander verhaal verteld is geworden heet hij daar onder Vic,

Vic word een Vagina en dit wil ik laten doen bij Dr. Chettawut in Thailand en bij Chet word afgeraden mijn Vic zo te laten en geen haren te laten weglaseren. Mede omdat wat hier in Nederland gedaan word en waar de vagina van word gemaakt word er bij chet juist van mijn Vic’s schacht de buitenste schaamlippen van gemaakt en omdat laserbahandeling invloed heeft op de rekbaarheid van je huid je eigenlijk hierdoor kleinere schaamlippen krijgt en of schaamlippen die te klein zijn. Dus dat wil ik ook niet. Ik heb dit dus bij mijn tweede behandeling aangekaart en over gesproken, maar dit was voor haar nog onbekend en nooit eerder gevraagd. Maar ze zij dan doen we het niet en dan kijken we later wel verder en ook nu bij de derde behandeling zit ik nog te twijfelen over het weglaseren van Vic zijn haar rondom Vic’s schacht. Maar ik heb er voor gekozen dit dus niet te doen dus eigenlijk heb ik nu bijna definitief gekozen voor een operatie in Thailand. Nu nog de keuze of ik voor Suporn of dat ik Chet ga kiezen voor mijn SRS. Rondom mijn perineum laat ik dus wel mijn haar weglaseren.

Nu ben ik trots dat mijn baard weer weggelaserd is en dat ik iedere keer weer een mooier resultaat zie in mijn gezicht. Dus minder haar minder irritaties en alles iets strakker zit door het laseren en ik me weer een stap dichterbij voel. We mogen nog zeven keer langsgaan en als het echt nodig is vaker maar over het algemeen zullen tien laserbehandelingen voldoende zijn.

SRS choice. Whether Thailand or the Netherlands or….

Geweldig of eigenlijk word je gestoord van de moeilijke keuze, een keuze die je maar een keer kan maken. Een keuze die beslissend is voor de rest van je leven hoe je er mee zal leven en mee om kan gaan, een keuze die ik wil accepteren dat het gaat gebeuren met mijn lichaam. Eindelijk na al die jaren dat gedeelte gaat veranderen naar mijn gedachte en geest wat ik altijd al ben geweest.

Hier zit ik weer op mijn kamertje waar ik Vlog, Blog, lees en geniet, en vandaag weer een heerlijke dag gelezen een mijn favoriete blog, de blog gaat over Lisa. Ik smul weg van elke post die ze meemaakt en doorstaat in haar leven. Zo vergelijkbaar met mijn leven maar dan toch anders. Zoveel vergelijkingen die je kan maken dat ik haar blog met volle passie aan het lezen ben want op dit moment ben ik bij haar blog aangekomen waar zij de keuze maakt om na al haar wachten en stress uiteindelijk overgaat om de beslissing te maken dat ze haar operatie in Thailand laat doen bij Dr. Chettawut. Een chirurg waar ik ook over twijfel of ik mijn operatie ook hier laat doen.

Maar eigenlijk is mijn keuze al gemaakt, ik laat mijn srs operatie ook in Thailand uitvoeren maar ik zit nog te twijfelen tussen Dr. Chettawut of Dr. Suporn. Mede door het verhaal van Lisa is mijn keuze dat het VUMC gewoon teveel bezig is met hun protocol en niet kijkt naar hun patiënten. haar verhaal komt uit 2016 dus nu 2 jaar geleden, wat is er verandert?

Nu is Lisa zeker niet de enige die mijn keuze beweegt om voor Thailand te gaan. Er zijn meerdere gesprekken en foto’s bij komen kijken die mijn beslissing heeft laten uitwijzen om voor Chettawut of Suporn te kiezen. Nu heb ik in de Blog van Lisa nog niet alles gelezen. Ze heeft er een boekwerk van gemaakt en ik ben over de helft. Maar bij dit stuk besefte ik me wel hoe moeilijk het is om hier in Nederland een juiste chirurg te kunnen kiezen. Ik merk dan wel weer positieve verhalen over onze nwederlandse chirurg Özer wat SRS operaties uitvoert in het VUMC dus zij gaf mij wel vaker een overweging om toch gewoon te kiezen voor een SRS operatie hier in Nederland.

Ook viel Duitsland erg positief in het lijstje en de twijfel is ook wel echt aanwezig geweest, maar het bedrag wat betaald moet worden in combinatie met de vergoeding van mijn zorgverzekering viel voor mij eigenlijk te hoog uit en zodoende is door voornamelijk alle positieve verhalen van iedereen die bij Chettawut en Suporn geweest zijn zo positief en zo mooi dat de verhalen van buitenlandse operaties meer en intiemer worden beschreven met wat wij allemaal meemaken dan dat ik verhalen tegenkom die zo positief zijn en beschreven worden bij mensen die hier in Nederland een operatie hebben laten ondergaan. Meeste mensen die hier over Bloggen en Vloggen hebben allemaal wel een complicatie, en ondergaan nog een tweede operatie een jaar later. Nu is het niet dat dit bij Chettawut en Syuporn niet gebeurd maar het komt een stuk minder vaak voor na de verhalen die ik lees en hoor.

Wel nog altijd complimenten aan twee Vloggers die hier in Nederland veel hebben laten zien hoe het er allemaal aan toe gaat. Dat ik ook mijn operatie ga Vloggen en bloggen. Iedereen zou gewoon meer besef moeten hebben wat wij doorstaan en meer besef er bij krijgen waarom er keuzes gemaakt worden tussen de verschillen in operaties in de wereld.

Nu ben ik hier dus best vroeg mee bezig ik weet van mijzelf dat ik pas net tien weken bezig ben met HRT en dat ik nog mijn eerste gesprek moet ondergaan van mijn RLF (real life fase) en zoals ook via het WPATH mag ja pas je operatie hebben na een jaar RLF en dus dat je een jaar aan de HRT zit.

Maar bij mijn aankomende afspraak ga ik overleggen of het VUMC mij nog kan overhalen waarom ik niet in Thailand mijn SRS moet late doen dus dit gaat spannend worden.

Continue reading “SRS choice. Whether Thailand or the Netherlands or….”

Story telling and tairs

Een gesprek met M, waar de dag naar toe ging wat we samen vertelde en beleefde die dag.

Het is kwart voor twaalf en ben net gaan zitten in mijn favoriete restaurant Van Wijck in maastricht. Ik heb een afspraak gemaakt met M, met M heb ik veel beleefd en meegemaakt en na ongeveer 10 maanden elkaar niet meer gezien te hebben weer een afspraak gemaakt. Ik heb net mijn dubbele espresso op en daar komt ze binnenlopen. Een leuke lange zwarte jas aan en typish M 🙂 ze komt naast me zitten begroeten even en meteen vielen we in een goed gesprek. Het gesprek ging over mij en mijn transitie en hoe het met mij gaat maar ook over haar gelukkig.
Op een gegeven moment ging het over de openheid van vroeger en hoeveel mijn moeder dit bij mij tegenhield en waar M mij net meestal de openheid wel liet zien, maar daar kwam weer de angst die ik had voor mam om de hoek kijken. Ik huil nadat dit word aangehaald ik huil over de frustratie waarom ik zo bang was voor mam en hoe M mij wel die openheid liet zien. Een geweldig moment, een moment wat ik zie dat de pilletjes die ik slik werken. Want vroeger ging dit niet. Huilen ging niet of was zo zeldzaam dat ik nu elk huilmoment wil koesteren dat het er is. Dankje M we hebben heerlijk gepraat, 16:40 staat op de klok.

We zitten hier al bijna vijf uur samen te praten over alles wat er gebeurd is en hoe we vooruitkijken in ons leven en wat we nog allemaal willen doen.. Wat een middag. Ik hoop dat we dit vaker kunnen doen, ik heb er erg van genoten.

En nu zit ik de volgende ochtend dit verhaal te schrijven, ik denk terug aan gisteren en de dag samen met M maar ook de avond die ikzelf nog beleefde op de bank met de film Coco. Nu is het niet de film die ik snel nog een keer op zal zetten, mede omdat ik het eigenlijk een te makkelijke en te bekende setting vonden er mocht meer fantasy in…

Maar dat betekende niet dat de film me niet raakte. Het raakte me door de familie, vader en moeder en dit alles. Een vraag over mijn mam en pap komt boven drijven en ik val zo bij het einde van de
film in een emotionele huilbui en samen met een woede over mam. Ik huil, ik huil en laat het toe om te huilen en na een aantal minuten huilen komt die woede die woede richting man. Ik huil nog
harder en mijn neus verstopt. Ik huil en snak naar adem. Mam waarom doe je me dit aan waarom
mocht ik vroeger niet mezelf zijn waarom hield je me zo tegen. En pap, pap waarom laat je niks van je horen waarom betekent de zoon en dochter die je hebt niks. Je belt nooit laat nooit wat van je
weten en je leeft en daar maar alleen.
Daar zaten we dan, samen twee jaar geleden na een berichtje van mijn tante dat het niet goed gaat met je gaat. We komen naar je toe en je zit daar in je huisje weg te leven. Je wilt niet meer leven en na veel moed kwam je er weer boven op. Ik heb samen met je bij de psycholoog gezeten om te
kijken naar jou leven. Je bent er na twee jaar gelukkig weer een beetje bovenop gekomen samen
met de hulp van jou broer. Zit je weer wat tevredener in je huisje. Maar nu kom ik, ik kom elf april bij je langs. Samen met L kom ik langs en dan laat ik zien hoe trots je kunt zijn op ons. Een dochter en
zoon komen kijken hoe het met je gaat en kom ik uitleggen hoe het met mij gaat. En daar huil ik nu zo sterk over. Wat is er gebeurd vroeger daar zo rond mijn 7de levensjaar de ruzies wat ik
meemaakte tussen julie en mij. Het geweld wat afspeelde tussen ons. Waarom sloeg je me vroeger en waarom sloeg mam me soms, wat is er allemaal gebeurd tussen ons. Een vraag waarop ik hoop
dat je me dit in alle eerlijkheid kunt vertellen wat er gebeurd is en hoe jezelf naar mij kijkt. Ik ben sterk genoeg om deze pijn te kunnen trotseren en wil jou ook helpen in de pijn die jezelf hebt. Laat het toe wat al die jaren bij jou ook niet mocht maar heb spijt met alles wat jullie mij hebben
aangedaan.

Ik kan het leven aan om te laten zien wie ik ben, laat jij dit ook zien dat je het leven
aankan en kruip niet weg. Pap je zal het wel niet lezen maar elf april kom ik naar je toe. Tot dan.

How I used to experience sex or experience difficulties with it.

Seks um ja seks daar ga ik het over hebben. Hoe gaat het me als we het hebben over seks. Nou op dit moment zit ik met mijn lichaam vast, vast dat ik nu niks doe op gebied van seks.  Op dit moment totaal geen behoefte naar. Maar hier heb ik al mijn hele leven lang last van hoe ik seks beleefde.

Beleving van een vrouw, beleving van seksueel genot als een vrouw. Beleving wat ik nog moet meemaken, of niet? Zal het dan toch dat in al die jaren dat ik ooit in een zwembad, tent, bed, auto hangmat, en nog wat plaatsen deelde waar ik seks had, dit beleefde als vrouw?

Mijn gedachte tijdens seks waren eigenlijk altijd dat ik een vrouw was wat seks had, hoe deelde ik dit, en hoe gaan mijn exen die dit van mij lezen om met dit bericht hoe ik seks beleefde met hun. Waar deelde ik mijn seks mee en waarom deed ik dit fysiek soms zo mannelijk?. Mijn verlangen om meer te weten over het vrouwelijk lichaam is altijd daar geweest. Ik miste dat vrouwelijk lichaam in mij. Dat verlangen om je lichaam te kunnen delen en te ontdekken wat jezelf niet hebt. En dan die gedachte tijdens dat je seks hebt op een stomme lompe manier als man denkend dat je een vrouw bent. Denkend aan situaties dat ik me kan voorstellen als vrouw en mag meemaken hoe een vrouw seks meemaakt.

En dan zit ik met dat mannelijk lichaam wat gewoon functioneert en gek word van zijn lichaam dat (ik ga hem en naam geven voor volgende gesprekken ook wel handig :P. Ik noem hem Vic)

Dat Vic dus stijf bleef en soms wel een hele nacht, om gek van te worden. En dan zit ik nu te praten over Vic. Vic wat een vagina en clitoris schaamlippen en alles daaromheen gaat worden, dag Vic ik ga je niet missen en doop je om met de letters die je nu bij je hebt. Maar effe zonder gekheid. Ik word nu dus gek echt gek op gebied van wat er komen gaat. Ik dadelijk zo ergens volgend jaar gaat Vic dus mijn vagina en clitoris worden met alles zoals mijn gedachte altijd al met mij speelde. Als ik daar dan nu aan terug denk hoe ik dit allemaal meemaakte hoe ik met mijn lichaam meemaakte hoe ik seks had seks had met de gedachte dat ik een vrouw ben en die gedachte speelde al sinds mijn jeugd ik ben een meisje en dan seks hebben als man aaaahh wat niet fijn, wat een vreselijke gedachte zo van mijzelf. Vreselijk om meegemaakt te hebben ondanks de tijden van genot wat er bij kwam kijken. En ik kan nu dus niet wachten om ook hier dat stukje lichaam eindelijk te laten aansluiten op mijn geest dat stukje kleine stukje wat we vagina noemen is de grootste ingreep wat me te wachten staat lichamelijk en geestelijk. En ik sta hier pas aan het begin. Ik wil dit zo goed mogelijk laten verlopen dat ik hier in volle teugen van mag gaan genieten.

Wat mij nu soms hierin nog moeilijker maakt is hoe de filmpjes op de website van OMGYES.com de realiteit laat zien van vrouwen die genot hebben en hoe zij dat beleven dat de beleving die zij vertellen ook al mijn beleving is, de gedachtes de mogelijkheden de manieren die raken mij zo dat ik bang ervan word dat ik dit altijd zelf al had die gedachtes, en heb meegemaakt maar dan met dat stomme mannenlichaam. Dat klote lichaam wat nog een beetje aan mij vast zit maar wat steeds meer en meer vrouwelijk wordt. Eindelijk de gedachtes van mij komen steeds meer op haar plek van wie ik op alle vlakken kan zijn. Een vrouw te zijn wat met haar hele lichaam en dit kan tonen.

Op kinderen na… maar dat heb ik al beseft dat ik als vrouw geen kinderen kan krijgen. De afsluiter van het besef hoe ver ik kan gaan met het lichaam want ik heb een vrouwenlichaam zonder baarmoeder en eierstokken. Maar de rest is vrijwel zoals ieder andere vrouw. Nu we steeds dichter in de buurt komen wil ik dat genot kunnen bereiken wat altijd al in mijn hoofd zit. Hoe zit het met mijn libido na dik twee maanden testosteronremmers?

Eigenlijk te veel vind ik. Het mag wel een tandje lager alsof er nog teveel testosteron in mijn lichaam zit wat gek is want voordat ik begon met hormonen en blokkers was het al niet veel (13nmol/L) ik loop wat te dwalen ik moet nog geduld hebben maar mijn frustraties als man wat seks had zijn voorbij ik ben me aan het voorbereiden om als vrouw seks te kunnen hebben zoals het altijd al in mijn geest geweest is. Op weg naar de operatie waar deze zich ook mag plaatsvinden.

Vlog 4 over mijn beleving van seks.  klik op het hartje voor een like 🙂

End of my weekend Schiermonnikoog

Pff wat een dagje. Er staat vandaag wind maar ik heb geen zin, ik ben vroeg opgestaan na een avontuur van een wildvreemde man wat naast me kwam liggen midden in de nacht. Blijkbaar was hij dronken en knetter van de drugs. Hij kwam naast me liggen en niemand greep in. Lag ik dan aaahhh wat nu. Uiteindelijk zelf opgestaan en hem uit bed getrokken. Gelukkig kwam maarten en Jochem te hulp en hebben hem het huis uit gebonjourd. Na dat de politie de jongen heeft opgehaald was het weer rustig. Daarna nog geslapen tot acht uur en ontbeten. Weer teveel zoetigheid en pindakaas met saus van gisteren….

En toen kwamen er wat mensen van de groep binnen en ben ik even gestopt. met het typen van het verhaal. ik zit weer in hetzelfde restaurant waar ik gisteren ook zat.

Was wel gezellig maar ben een beetje uit mijn flow..

We gaan dadelijk met de boot van half vijf weer naar de overkant, terug naar lauwersoog. Een boot eerder dan gepland omdat het eigenlijk geen fijn weer is en de wind wel iets waait maar vlagerig is. Dus ik vertrek zo ook, maar nog even een dubbele espresso en dan over 30 min vertrekken. Apart zo ook vandaag weer. Ik voel dat ik wat emotioneler ben, zal wel door de alcohol komen die ik dit weekend weer eigenlijk teveel gedronken heb. En teveel gegeten pff wy. Apart maar wel fijn dat mijn voldoening anders is van iets eten of drinken. Het was de moeite niet om voor het eten of het biertje te kiezen.

Het veranderd allemaal en daar geniet ik van. Ik geniet al als ik in de spiegel kijk nu ik net naar de wc ben gegaan. Ik zie dat ik verander hihi heelijk ik geniet. Ik geniet van mijn verhaal wat ik nu kwijt kan en dan met de gedachte dat ik dit stuk wat ik nu schrijf eerst in mijn persoonlijke dagboek wil zetten en niet op mijn blog. Maar ik voel me eigenlijk wel lekker om nu na wat verstoring in mijn verhaal dit dus met Jullie te delen. Zou ik er dan eens een foto bij doen?

Ik loop dan nog effe terug….. haha wel grappig dit. Nou de foto die jullie zien dat ben ik. Hihi mijn eerste hier op mijn website. Ik heb dus de helft van mijn haar in een staartje met elastiekje en de rest hangt los. En met de hoodie die ik aanheb wat van flyboarden.nl is. Wat een weekend met eigenlijk niet de doelstelling die ik had. Lekkere wind was er dus niet en heb alleen vrijdag een beetje gevliegerd. Achja ik heb genoten en dat doe ik nu nog steeds. Ik hoop dat ik op de terugweg nog even langs mijn nichtje kan gaan. Ze heeft wel dienst maar als het rustig is kunnen we misschien nog even kletsen. Kletsen over mijn vagina wat gemaakt gaat worden van Vic haha en de keuze voor Thailand. Hmm ik zal maar eens gaan vertrekken dan fiets ik nog lekker terug via het bos en de duinen, en hoop dat ik nog een besef kan hebben hoe ik hier op Schiermonnikoog kan genieten.

Heerlijk gewoon echt heerlijk om het besef te hebben waar ik nu sta en wat ik nu beleef en me daar goed bij voel met de route die ik fiets met mijn lichaam en geest. We komen uiteindelijk uit op een punt waar ik naar toe fiets en de rust hier op schier geeft me dat besef. Ik geniet en ik laat een traan rustig over mijn wang naar beneden vallen….

New, yes a new experience is this.

Nieuwe, Ja een nieuwe beleving is dit.

Dit weekend ben ik met een groep mensen waar ik al dertienjaar al mee omga, weer samen met dit weekend en zoals gewoonlijk zijn we op Schiermonnikoog. Wat een heerlijk eiland vind ik dit, ik geniet van de tijd hier door de rust het weer wat dus soms heerlijk extreem kan zijn met veel wind :). Maar nu dit weekend is er, nou geen wind te vinden. Een paar knoopjes om naar te fluiten. Dus ik zit hier in heerlijk restaurant en heb net samen gegeten met een gedeelte van de groep. L en B zaten er ook bij. L mijn vriend die de sieraden gemaakt heeft.

Maar ik zit hier en het viel mij gisteren ook al op. Ik beleef dit weekend anders, ik beleef zoveel anders dan de voorgaande jaren. Ik beleef mijn weekend als vrouw. De manier hoe mensen naar mij kijken is nog wel eens twijfel maar grotendeels vrouw. Maar ikzelf beleef dit weekend als vrouw in een opzicht dat alles anders verloopt alsof andere dingen opvallen en mijn interesse is , meer opwekt dan dat ik al die jaren ervoor beleefde. En het klopt dat het de veertiende keer is dat ik op dit eiland ben en dat sommige dingen gewoontjes zijn van hoe het gaat maar ik merk zelf dat de belevenis anders is en daar geniet ik van, natuurlijk voelt het onwennig en voelt het nieuw ja pubertijd he…. maar ik geniet en lach. De lach van weer meer besef hoe ik het vind om mijn leven meer en meer mee te maken zoals het altijd had moeten zijn. Wat ik een beetje moeilijk vind is het besef dat ik in een grote groep jongens zit van een leeftijd tussen de 16 en 45.

We zijn met zesentwintig mensen en vier daarvan zijn er vrouw. En nu beleef ik een gevoel van die groep jongens die om mij heen bewegen waarvan ik het grootste gedeelte ken van vorige jaren maar het is appart hoe ikzelf nu kijk naar deze jongens L is daar de vertrouste van en daar voel ik me ook vertrouwd mee maar zo tussen die jongens die ik ken en de jongens die dit jaar voor het eerst meegaan voel ik me een vrouw en dat is anders echt anders dus de beleving hierin is niet altijd makkelijk. Helemaal niet als ik vertel dat er zelfs een leuke jongen tussen zit… Ik zeg lekker niet wie maar misschien was het iemand vrijdag al opgevallen. Haha heerlijk, heerlijk zo mijn belevenis, ik geniet ervan. Ik merk dat ik het moeilijk vind de belevenis uit te leggen natuurlijk zijn die jongens er maar gewoon alles buiten die jongens om is mijn gevoel in wat ik merk van mijzelf dat het voor mij anders is echt anders, het is nieuw ik heb het nooit eerder meegemaakt. En zo beleef ik dit met mijzelf weer meer dat ik dit geweldig vind. Op naar meer, op naar iets waar ik me nu zo aan stoor maar waar ik nog een jaartje voor moet wachten.

Opweg naar alles wat nog komen gaat en waar ik nu al van mag genieten.

Liefs Féj Hyacinthe.

Drie uur later;

Op het moment dat ik nu weer terug ben in de accommodatie en gegeten heb (nasi met satésaus. Erg lekker) effe het moment opschrijven wat ik meemaakte nadat ik mijn tekst geschreven had wat hier boven staat. Ik fietste via de duinen en bos terug naar de accommodatie en in het besef van de natuur, rust, gevoel dat ik op Schiermonnikoog ben en met het besef wat ik net geschreven heb huil ik. Ik huil van emotie wat ik meemaak in wat ik beleef en hoe mooi ik dit vind dat ik dit beleef nu
hier, het schrijven doet me goed en geeft mij ook de rust om mijn emoties los te kunnen laten. Zelf nu ik dit schrijf valt er een traan. Ik ben ik en ik ben een vrouw wat in transitie zit en geniet van mijn veranderingen. Wat heerlijk dit. En wat een besef van dit alles. Féj wat een mooie wereld om mij
heen, en ik sta er midden in en besef dat ik dit meemaak ondanks alle ongemakjes die er zijn. Dankje X

Weekend schiermonnikoog.

Zo lekker. Vroeg vertrokken en op weg naar Lauwersoog om daar de boot naar Schiermonnikoog te pakken. Ik ga weer een weekend weg met de bende waar ik vorig jaar en de laatste veertien jaar ook mee naar Schiermonnikoog ben geweest. We gaan kitesurfen en kiteboarden. Sommige gaan dus het water op andere blijven liever op het strand, om lekker uit te waaien en te genieten van het heerlijke eiland.

Een weekend waar ik zo van kan genieten. En dit al voor de 13de keer. De eerste keer was op mijn negentiende en dit beviel zo goed, ondanks me gekneusde enkel… was het dus een weekend om nooit te vergeten. Het jaar erop vergiste ik mij een week…… dus dit is mijn enige weekend dat ik er niet was. Wel het jaar dat ik mijn rug brak  wat op 21 maart gebeurde door bij mij in het zuiden van een te grote hoogte naar beneden ben gevallen door te harde wind en teveel windstoten. En tijdens mijn val dus mijn wervel brak en vier maanden in een korset mocht lopen. Ook de eerste keer dat ik dus in een ziekenhuis lag en mij niet nog bewegen door de arts. Enja dan maar vragen of de zuster je op je zij wil leggen. Wat pas na de 3de dag mocht…. Voorbereiding op volgend jaar :P.

Maar al die andere jaren heb ik dus volop genoten van de openheid van de hele groep en avonturen beleefd met veel vliegers op het strand en in de leuke cafés die Schiermonnikoog heeft. kano varen met L en M en door mijn gelach bijna in het ijskoude water lagen van de Berkenplas haha. Nieuwe mensen ontmoeten en weer leren kennen en samen met B het nodige gefietst en gebuggy’t op het strand. Nu ga ik er dus voor de 13de keer naartoe en ik heb er zin in. Het is de tweede keer dat ik ernaar toe ga als Féj en dit ging ook de eerste keer goed en zo zal het dit keer ook gaan. Er zal veel veranderd zijn voor B. Want hij heeft me nu een jaar niet gezien en mijn stem en lichaam zien er toch wel een beetje anders uit. De rest heb ik afgelopen zomer gezien bij de Summer versie van flyboarden.nl op Schiermonnikoog en met sommige afgelopen januari nog gezellig gegeten.

Dus ik heb er zin in, op naar veel plezier. En omdat ik me heb voorgenomen veel te sparen voor iets wat in 2019 gaat gebeuren ga ik dit jaar niet meer op vakantie dus met dat in mijn hooft effe extra besef dat dit de laatste keer is van even 3 dagen weg voor een jaar, ikk zal wel gewoon twee dagen vrij hebben maar zo ergens naartoe zal minder vaak voorkomen.. Dus ik stap zo weer in de auto en rij lekker door want mijn boot gaat om 1230uur en ik zit nu nog even pauze te vieren in een wegrestaurant hier halverwege.

Grappige aan dit weekend is dat mijn collega van de bar ook toevallig dit weekend gaat en dat wij dezelfde boot hebben. Kijken of ik ze nog tegenkom onderweg en anders wel op Lauwersoog waar de boot vertrekt. Heerlijk heb er zin in. Xx

Experiences of my real self around my twenty-fifth year of life.

Ik was vijfentwintig lag in bed een film te kijken, Studio-Ghibli Nausicaä of the Valley of the wind.

Met mijn telefoon onder de dekens gedoken lag ik in bed te kijken, het was nog vroeg en mijn vriendin was nog bezig. Ik lag de film te bekijken op mijn telefoon en beleefde het avontuur hoe Nausicaä haar avontuur ook beleefde. Ze was een prinses wat gewoon haar zelf was maar wat een enorm voorbeeld was voor alle dorpsbewoners van het dorpje the valley of the wind. De goedheid wat bij haar in haar zat en wat ze uitstraalde deed menig mens veranderen. Zo deed ze mij ook veranderen terwijl ik daar onder de dekens in bed lag, ze veranderde mij in een verlangen wat altijd al diep van binnen zat bij mij, een verlangen een vrouw te zijn in alle belevingen wat een vrouw kan uitstralen en beleven. Ik lag daar te huilen dat ik haar wil zijn. Ik huilde en huilde zo blij was ik om me uit te kunnen huilen wat ik normaal nooit kon. Ik genoot van haar wie zij was en wie ik was. Ik dacht aan mijn lichaam, ik trok dat ding Vic daar beneden tussen mijn benen en kruiste mijn benen over elkaar. Ik huilde en dacht aan mijn lichaam een vrouwelijk lichaam een lichaam met borsten en een vagina. Een vrouwelijk lichaam, een vrouwelijk lichaam wat trots was op wie ze was en hoe ze een voorbeeld wou geven aan alle mensen om haar heen. Een voorbeeld hoe mooi het is om een vrouw te zijn. En daar lig ik dan in bed onder de dekens een verlangen om een vrouw te zijn in alle mogelijkheden een vrouw te zijn. Maar bang te bang op dat moment om mij te uiten voor de persoon wie ik echt wil zijn, en dan eigenlijk bang voor je moeder. En niet bang voor de maatschappij maar je eigen moeder.

Ik werd wakker met een mooi gevoel, ik kruiste mijn benen weer over elkaar en dacht weer eraan dat ik een vagina heb en hoe dat zou zijn om mijzelf te kunnen zijn wie ik ben. Ik heb een nacht beleefd die ik nooit meer zal vergeten hoe de film van Nausicaä mij beseft heeft dat ik een vrouw ben en wil zijn. Een besef waar ik nu steeds vaker aan terug denk hoe lang mijn gedachtes al in mijn hoofd zitten dat ik een vrouw ben met een mannenlichaam. Maar gelukkig word dat mannenlichaam nu zover als mogelijk een vrouwenlichaam een vrouwenlichaam met een vagina en borsten wat bij mij horen een lichaam wat een word met haar geest. Ik zie een mooie toekomst tegemoet maar de komende jaren zullen genoeg pijn en emoties brengen. Ik geniet en kan niet wachten op alles wat mij meer en meer bi elkaar brengt en ik mij eindelijk kan genieten wie ik ben.

Genieten van alle andere mooie Studio-Ghibli films

An open piece, craving chocolate …

Een open stuk, hunkerend naar chocolade……. ongesteld… ik… dat kan niet?

Waar ga ik naartoe, ik voel me vandaag en gisteren ongewend. Ik voel iets wat ik nog nooit eerder heb gevoeld iets nieuws, iets nieuws van wat er gebeurd en me een beetje onpasselijk voelen. Niet echt weten hoe ik moet omgaan met deze situatie. Beetje alsof al mijn emoties met mij spelen en heen en weer vliegen door mijn lichaam. Alsof ik het gevoeld heb dat ik ongesteld ben. Ik voel me moeilijk en gek. Maar ik lach ik lach omdat dit nieuw is iets wat ik nog nooit eerder gevoeld heb. Ik kan me zelf moeilijk plaatsen. Pff alles gaat effe door elkaar. Ik ben op het werk en probeer me te concentreren maar dit lukt niet. Het lukt niet omdat ik me gek voel en omdat het niet druk is. Ik lach, ik lach al de laatste zes weken. Ieder keer als ik opsta en ga slapen lach ik. Ik voel me goed en geniet van alles. Ook met dit wat me overkomt geniet ik van en lach dat ik het eindelijk mag meemaken mijn lichaam en geest te ontdekken wat steeds meer bij elkaar komt. Maar dit nieuwe wat ik voel is gek. Prettig is het niet het is moeilijk ik weet niet wat ik moet voelen. Alsof ik ongecontroleerd word door mijn emoties alsof deze met mij spelen. Ik hunker naar zoet, naar chocolade. Ahh wat doe ik nu. Ik heb net gesport  en was goed bezig geweest maar ik heb gewon chocolade nodig ik wil wat zoets. Pff die hunker naar zoet is om gek van te worden. Dus ik eet maar een lekker ijsje zo op het werk. Ik ben bijna klaar en zelfs na dat ijsje heb ik zin in meer. Opweg naar huis zin om nog even te lezen. Te lezen et een beetje chocolade. Maar dat beetje Die reep chocolade die ik hier naast me heb liggen is al op. Ahhh waarom doe ik dit. Het is wel lekker….. ik ga maar slapen. Hopelijk gaat het morgen anders.

Slapen tot negen uur. Ik heb op een ontwaking na in de nacht voor een bezoek aan de wc niet slecht geslapen. Ik eet ik eet mijn heerlijke gezonde ontbijt. Een beetje veel maar ach. En nu zit ik weer heerlijk te lezen. Ik geniet van een blog hier op internet. Een blog wat me raakt en waar ik haar voor wil bedanken dat zij dit deelt met ons. Ik geniet van haar hele verhaal in alles wat ze beleeft meemaakt doorstaat en waar ze naar toe wil. Ik wil ook daar naartoe en ik geniet van de weg die ik aan het bewandelen ben en waar ik ook naar toe ga. Ik geniet van haar blog dus ik lees en eet ik eet weer chocolade alweer. Wat is er met me waarom eet ik hier om tien uur in de ochtend chocolade eten. Waarom? Maar ik geniet ik geniet van haar verhaal wat ze verteld in haar blog. En ik ga werken. Een lange dag en eigenlijk gaat het gaat goed, maar dat nieuwe zit nog steeds in mij. De hoeveelheid chocolade van de ochtend beheerst me om niks meer te eten vandaag ik vind dat ik genoeg heb gehad. Op dat half soepje na. Maar dat nieuwe zit nog in mij. Alles loopt maar ik voel me ongemakkelijk en moeilijk wat doe ik hieraan. Ik lach ahhh waarom lach ik alles  voelt zo anders nu. Wat doe ik. Owja ik ben op het werk, Concentreer je. Maar het lukt een beetje, en zo in de avond word ik wat rustiger maar dit blijft wel gek. Nieuw gek oncomfortabel. Niet wetende wat er gebeurd. Maar nu ik hier weer aan het schrijven ben en nadat ik 10uur gewerkt heb lach ik weer ik lach met mijn kopje thee en de kracht dat ik geen chocolade nodig heb dit kan doorstaan. Dat nieuwe zit er nog maar is rustiger en word minder. Wat was dit wat voelde ik. Wat is dit nieuw voor mij. Ik geniet dat ik dit meemaak maar pff wat een gedoe deze twee dagen. Hopelijk gaat het morgen beter morgen word een drukke dag en werk de hele de hele dag dus doe maar rustig aan féj, lach en ga lekker slapen.

Veel liefs allemaal en like wanneer jullie genoten hebben van mijn verhaal. Gewoon op dat hartje klikken X